ΑΙΧΜΕΣ Πανικός

ΔΕΝ είναι πάντοτε εύκολο να μπορέσει να καταλάβει κανείς πώς ακριβώς σκέφτεται ο κ. Κ. Καραμανλής. Επανειλημμένα εμείς οι δημοσιογράφοι έχουμε πέσει έξω πιστεύοντας ότι- δεν μπορείκάτι περισσότερο από εμάς τους κοινούς θνητούς θα ξέρει.

ΤΑ αποτελέσματα της πενταετούς πλέον διαχείρισής του δεν δικαιολογούν καθόλου την αισιοδοξία μας. Και ο πρόσφατος ανασχηματισμός ήρθε απλώς να επιβεβαιώσει πως όχι μόνο δεν ήξερε, αλλά ούτε και έμαθε.

ΣΤΑ τηλεοπτικά παράθυρα βέβαια έχει επικρατήσει ένα είδος συλλογικής ενδοσκόπησης: γιατί έφαγε τον Αλογοσκούφη, τι σηματοδοτεί ο Παπαθανασίου και πόσο ο Μαρκογιαννάκης θα υπονομεύσει τον Παυλόπουλο.

ΟΛΟΙ όμως γνωρίζουμε ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται εκεί. Όσοι υπουργοί και αν αλλάξουν, τον τόνο και την κατεύθυνση της κυβέρνησης δίνει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Και ο κ. Καραμανλής μετά το Υπουργικό Συμβούλιο βγήκε με ένα διάγγελμα που θύμιζε πρωτοχρονιάτικο μήνυμα μάλλον παρά πολιτική παρέμβαση.

ΚΑΘΩΣ περνάμε τη χειρότερη κοινωνική και οικονομική κρίση από τη μεταπολίτευση, θέλαμε να ελπίζουμε ότι θα καταλάβαινε τα μηνύματα των καιρών. Ότι τουλάχιστον θα προσπαθούσε να πάρει κάποιες γενναίες πρωτοβουλίες για να ξεφύγουμε από το σημερινό τέλμα.

ΑΝΤ΄ ΑΥΤΩΝ ο κ. Καραμανλής προχώρησε και πάλι σε μικροδιευθετήσεις. Στην οικονομία μία από τα ίδια κι όσοι απορούσαμε για το χαμηλό πολιτικό βάρος του κ. Παπαθανασίου ήρθε το καπέλο Σουφλιά για να επιβεβαιώσει τον τραγέλαφο.

ΣΤΟ υπουργείο Δημόσιας Τάξης επιστροφή στο αποτυχημένο παρελθόν και μάλιστα με ένα πρόσωπο που έχει προκαλέσει έντονες αντιπαραθέσεις- ιδανικό δηλαδή για να καλύψει τα δεξιά νώτα της Ν.Δ., εντελώς ακατάλληλο όμως για να επιχειρήσει την αποκατάσταση των σχέσεων της Αστυνομίας με την κοινωνία.

ΟΣΟ για το Παιδείας, μπορεί οι ικανότητες του κ. Σπηλιωτόπουλου να συνηγορούν σε μια προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι, δεν υπάρχει κανείς ωστόσο που μπορεί να πιστεύει ότι πάει στο υπουργείο με τις προϋποθέσεις- ούτε φυσικά και την εντολή- για μια ριζική μεταρρύθμιση.

ΠΟΙΟ είναι λοιπόν το πραγματικό νόημα του ανασχηματισμού; Να επιβιώσουν κουτσά- στραβά έως τις εκλογές, να κρύψουν τα προβλήματα κάτω από το χαλί και να απαλλαγούν από κάποια πρόσωπα που τους έκαναν ζημιά στα γκάλοπ.

ΜΕΡΙΚΕΣ φορές, βέβαια, μια τέτοια ανάπαυλα μπορεί να είναι καλύτερη από τα όσα ζήσαμε για παράδειγμα τον Δεκέμβριο. Δεν θα πρέπει να υπάρχει ωστόσο ούτε ένας Έλληνας που δεν κατανοεί ότι όσο αρνούμαστε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα τόσο μεγαλύτερο θα είναι το πρόβλημα στο μέλλον.

ΜΕ αυτή την έννοια μπροστά στον πρωθυπουργικό εφησυχασμό δικαιούμεθα να νιώθουμε πανικό. Και ασφαλώς, αν αυτή η κυβέρνηση δεν θέλει ή δεν μπορεί να κυβερνήσει, είναι προτιμότερο να μας πάει σε εκλογές.

ΑΥΤΗ, πιστεύουν πολλοί, είναι και η κρυφή επιθυμία του κ. Καραμανλή. Αν μάλιστα κάποιος του κάνει τη χάρη να τον ρίξει, θα του είναι ευγνώμων!