Ονειρεμένη διαδρομή στο Μαύρο Δάσος

Εκτός από τον περίπατο στα πέτρινα σοκάκια του Νυμφαίου, εξίσου αναζωογονητική είναι η εξόρμηση στα εντυπωσιακά τοπία γύρω από το χωριό. Με αφετηρία το Νυμφαίο, αξίζει να γνωρίσετε το Βέρνο, το οποίο αποτελεί τη νοτιοανατολική συνέχεια του Βαρνούντα και έχει ως υψηλότερη κορυφή το Βίτσι (2.128 μ.). Η διάσχιση του περίφημου Μαύρου Δάσους μπορεί να εξελιχθεί σε εμπειρία συναρπαστική. Ακολουθήστε τον περιφερειακό δρόμο του οικισμού και έπειτα από λίγα μέτρα στρίψτε αριστερά στον στενό ασφαλτόδρομο με κατεύθυνση τη Λίμνη (όπως γράφουν οι πινακίδες). Μπορεί βέβαια τα σχέδια για δημιουργία τεχνητής λίμνης να μην έχουν ακόμα ευοδωθεί, αλλά θα απολαύσετε μια ονειρική διαδρομή. Έπειτα από 2 χλμ. εγκαταλείπετε την άσφαλτο για να ακολουθήσετε τον χωματόδρομο που σας οδηγεί στην καρδιά του δάσους και στον εγκαταλειμμένο οικισμό Περικοπή. Ο στενός χωματόδρομος χάνεται μέσα σε ένα εκπληκτικό, αδιαπέραστο δάσος από οξιές, φτέρες, φυλλωσιές και θάμνους που κυριολεκτικά δεν αφήνουν το μάτι να δει τίποτα άλλο. Γι΄ αυτό το δάσος ονομάζεται «μαύρο».

Έπειτα από λίγα χιλιόμετρα βγαίνετε σε ένα οροπέδιο, σε υψόμετρο 1.500, με απέραντη θέα στα χωριά Σκλήθρο και Λιμνοχώρι και τις λίμνες Ζάζαρη και Χειμαδίτιδα. Συνεχίζοντας, ένα εντυπωσιακό δάσος από θεόρατα έλατα χαρίζει τις ωραιότερες εικόνες της διαδρομής αυτή την εποχή. Στην πρώτη διασταύρωση αξίζει να ακολουθήσετε τον δρόμο για Ασπρόγεια για να χαρείτε το πυκνό δάσος ελάτης, αλλά και αλπικά λιβάδια με απεριόριστη θέα στις πλαγιές του Βιτσίου. Στην επόμενη διασταύρωση θα στρίψετε για Περικοπή (υπάρχουν σχετικές πινακίδες) και έπειτα από λίγα χιλιόμετρα φτάνετε στον ερειπωμένο οικισμό, όπου ζουν ορισμένοι μόνο κτηνοτρόφοι την περίοδο του καλοκαιριού. Επιστρέφοντας μπορείτε να ακολουθήσετε τον χωματόδρομο για τα Ασπρόγεια, ενώ λίγο προτού βγείτε στην άσφαλτο θα θαυμάσετε μια πανοραμική άποψη του χωριού.

Αξίζει να επιχειρήσετε μια βόλτα στον οικισμό των Ασπρογείων, ο οποίος είναι κτισμένος αμφιθεατρικά, σε υψόμετρο 860, σε μια κατάφυτη πλαγιά. Το χωριό έπαιξε πρωταρχικό ρόλο στα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα, αφού από εδώ κατάγονταν ο καπετάν Βαγγέλης και άλλοι οπλαρχηγοί. Οι σημερινοί κάτοικοι δεν ξεπερνούν τους διακόσιους, αλλά φροντίζουν το χωριό τους με περισσό ζήλο και μεράκι. Θα το καταλάβετε περπατώντας στα λιθόστρωτα δρομάκια, με τα καλοδιατηρημένα πέτρινα σπίτια και τα παραδοσιακά καφενεία.