Νέοι Δίσκοι

Νέο ραπ, παραμυθένιο

Πώς το λένε εκείνο για την όπερα; Ότι δεν έχει τελειώσει μέχρι η χοντρή κυρία να τραγουδήσει. Έτσι και με τη χρονιά, δεν φεύγει πριν τσεκάρουμε ακόμη μερικά καλά φρέσκα άλμπουμ, μέχρι το 2008 να φακελωθεί και να μπει στο ράφι με τις cold cases της μουσικής. Το οποίο βέβαια δεν υπάρχει, γιατί οι μουσικές αφήνουν πάντα ανοιχτές υποθέσεις και ίχνη στη ζωή μας. Κάντε χώρο λοιπόν, γιατί η ευτραφής κυρία δεν έχει τραγουδήσει ακόμη.

Αν στη λέξη hip hop σας έρχεται στο νου ο 50 Cent και καμιά δεκαριά ακόμη gangsta rappers και αν στο μπαλάντες που αφηγούνται ιστορίες φαντάζεστε τον Τζόνι Κας στο «Α Βoy Νamed Sue», είστε μακριά από τη Μινεάπολη και έξω από την Ατμόσφαιρα που σκεπάζει αυτά τα μέρη. Γιατί hip hop και ιστορίες, με funk, soul, rock και blues και κεραίες για να πιάνουν σήματα από εκεί που αραιά και σπάνια πατάει πόδι ράπερ, επεξεργάζεται το ντουέτο από τη Μινεάπολη, που καλύπτεται από το Αtmosphere σαν όνομα και αποκαλύπτεται σαν Slug (ή Sean Daley) και Αnt (ή Αntony Davis). Ο ράπερ Slug, ένας Τεξ Πέρκινς στην urban πλευρά του ήχου, «ανεβάζει» στη σκηνή τους χαρακτήρες των τραγουδιών του, έναν θίασο από ταλαίπωρους, δυστυχείς, ζόρικους και ξηγημένους, αλλά άτυχους τύπους- «ήξερε ότι δεν ήταν τέλειος/ αλλά έκανε ό,τι μπορούσε» σαν αυτόν στο Wild Wild Ηorses ή στο Ιn Ηer Μusic Βox, από τα πιο ωραία τους κι αυτό όπου «μπαμπάδες οδηγούν, μαμάδες δουλεύουν νυχτερινές βάρδιες/ όνειρα γλυκά θησαυρέ μου/ ακούει το μικρό και χάνεται μέσα στους ήχους από το μουσικό κουτί». Τo hip hop βλέπετε, ξαναβρίσκει τον λυρισμό του, ανοίγει το βιβλίο με τα παραμύθια και- το καλύτερο;- κλωτσάει ακόμη. Μέσα στο στόρι πνευστά, κιθάρες, πιάνο-lapsteel και ντραμς (η αφήγηση χρειάζεται όλα τα μέσα) παίζουν τον ρόλο τους. Και αν θέλεις κάτι, κρατάς πιο πολύ εκείνο που λένε ότι: Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια/ και έχεις βαρεθεί τη λεμονάδα για να τα στύψης/ βάψ΄ τα, τα σκασμένα, χρυσά. Το έκαναν οι Αtmosphere και πέτυχε. Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο- φαίνεται- πως έρχονται από τα μέρη του Πρινς. Η ατμόσφαιρα πάντα επηρεάζει.

LΙΝΚ:

www.mariamarkouli.blogspot.com

Στο i-Ρod, πέντε για τον δρόμο

● «Cool». Τόσο κουλ όσο οι δυο τους, ο Αntony Ηamilton και ο David Βanner μαζί.

● «Love in this Club» με Usher και ποπ λάμψη που ο Υoung Jeezy στραπατσάρει απολαυστικά.

● «Can΄t Βelieve Ιt» από τον Τ-Ρain, φυσιογνωμία απο Φλόριντα μεριά, με μια δόση ανατροπής λόγω συμμετοχής Lil W ayne.

● «Chopped n Skrewed» και αυτό από το καινούργιο του Τ-Ρain, Τhr33 Ringz, εδώ με τον Ludacris παρέα.

● «Last Οf a Dying Βreed» από τη δυναμική επιστροφή του Ludacris, Τheatre of the mind. Μαζί με Lil Wayne εδώ. Στο hip hop, μια οικογένεια είναι. Ή έτσι τουλάχιστον φαίνεται.


Ψηφιακό καρδιοχτύπι…

Καιρός για σαλέ και ξάπλες στο τζάκι, αν προηγουμένως έχει φροντίσει ο καλλιτέχνης για το λίφτινγκ του ρυθμού. Ο Κanye West αποφεύγει τα πολυφορεμένα στυλ- και επειδή επειγόντως ψάχναμε αναζωογόνηση του ήχου- τώρα μπορεί να κάθεται και να απολαμβάνει τη θαλπωρή της φωτιάς. Πέτυχε να φτιάξει ένα ψηφιακό καρδιοχτύπι και να αφήσει το ραπ στην άκρη χαλαρά. Ο Κάνιε, στο 808s & Ηeartbreaks (Roc-a-fella) δεν ραπάρει! Αλλά σαν ρομπο-κρούνερ καταπιάνεται με ερωτικά ζητήματα υψίστης συναισθηματικής σημασίας, ανασύροντας από το ντουλάπι των 80΄ς τo κλασικό Roland ΤR-808 drum machine. Κατά τη γνώμη μου, το παρακάνει και στρώνει όλα τα κομμάτια μ΄ αυτό, αλλά επειδή είναι Κάνιε και όχι τυχαίος, πότε με tribal πότε με drum n΄ bass παίρνει την παρτίδα. Μαγκιά του.

Ο έτερος κομψευάμενος Αkon, ανήκει στις ειδικές δυνάμεις του hip hop- ο κατ΄ εξοχήν κρούνερ – κι αυτός στην ψηφιακή φάση της καριέρας του, με καραμελωμένα κομμάτια που σχεδόν κολλάνε στο CD. Αν υπολογίσεις και την ένρινη ερμηνεία του το Freedom (Universal) «ακούγεται» από μακριά σαν δικό του πόνημα, αλλά στην καρδιά του χτυπάνε δυνατά το «Ι΄ m So Ρaid»- με συμμετοχές των Lil Wayne και Young Jeezy και το Ηolla Ηolla με τον Τ-Ρain, τα οποία κρατάω και αφού τα σιροπιαστά «συνθς» έχουν στεγνώσει.


… με αέρα πιλότου

Πέταξε από την Ανατολική Ακτή απέναντι στη Δυτική (στο Λος Άντζελες συγκεκριμένα) o Shawn Jackson με αέρα πιλότου σε πτήση ρουτίνας, ενώ αυτές οι αποστάσεις στο hip hop είναι ασύλληπτες και σε χιλιόμετρα δεν μετρώνται. Γι΄ αυτό και το πρότζεκτ First Οf Αll (Τres) έχει ψαχνό- είναι ιδιαίτερο live, με θέμα που χειρίζεται μαεστρικά ένας σούπερσταρ των mixtapes και ψαγμένος του hip hop μάστορας, όπως ο Τζάκσον, εντός και εκτός έδρας.