Η μακριά νύχτα των εφημερίδων
Τα πρόσωπα της κρίσης. Δεξιά ο Σαμ Ζελ του Ομίλου ΤRΙΒUΝΕ και αριστερά ο Άρθουρ Σουλτσμπέργκερ των ΝΥΤ
Λένε ότι οι δημοσιογράφοι προτιμούν τα κακά από τα καλά νέα. Δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Μία από αυτές είναι η κρίση που πλήττει τον Τύπο στη μακριά νύχτα της αμερικανικής οικονομίας: Τριάντα εφημερίδες ψάχνουν εναγωνίως αγοραστή, 15.000 δημοσιογράφοι έχουν χάσει τους τελευταίους μήνες τη δουλειά τους.
Την περασμένη εβδομάδα ο αμερικανικός Τύπος έζησε μερικές από τις χειρότερες ημέρες της ιστορίας του. Οι «Νew Υork Τimes» αναγκάστηκαν να υποθηκεύσουν το νέο τους κτίριο για ένα δάνειο 225 εκατ. δολαρίων, ενώ πέφτει η κυκλοφορία της εφημερίδας και μειώνονται τα διαφημιστικά έσοδα. Μία ημέρα νωρίτερα ο όμιλος Τribune, ιδιοκτήτης εφημερίδων όπως η «Chicago Τribune» και οι «Los Αngeles Τimes», κήρυξε πτώχευση, καθώς βρίσκεται αντιμέτωπος με χρέος 12 δισ. δολαρίων. Ο πρόεδρος του ομίλου, Σαμ Ζελ, γιος Πολωνοεβραίων μεταναστών και σήμερα ένας δισεκατομμυριούχος που μεταφέρει πάντοτε με το ιδιωτικό του τζετ κάποια από τις αγαπημένες του Ηarley Davidson, ομολογούσε πριν από μερικές ημέρες ότι «ταξιδεύουμε στο σκοτάδι».
Για τους ανθρώπους του Τύπου είναι μια τραγική ομολογία. Η «Chicago Τribune» μετράει μια ιστορία 161 χρόνων. Ήταν η φωνή των μεσοδυτικών πολιτειών, η εφημερίδα που περιφρονούσε το κατεστημένο της ανατολικής ακτής και τη μισητή Νέα Υόρκη σε σημείο που δεν καταδεχόταν να συμμετάσχει στα βραβεία Πούλιτζερ έως ότου αναγνώρι- σε τον θεσμό για να κερδίσει από τότε 24 φορές. Και παρά την υποστήριξή της στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, δεν δίστασε να δημοσιεύσει πρώτη το περιεχόμενο των «Νixon tapes». Τα πράγματα όμως δεν είναι πολύ καλύτερα για την «Κυρία με τα Γκρι», τους έγκυρους «Νew Υork Τimes» που πολλοί προσπάθησαν μάταια να αντιγράψουν, τη «Washington Ρost» που χάνει καθημερινά διαφήμιση και συνδρομητές.
Είναι, λοιπόν, η αρχή του τέλους; Ο Μπιλ Κέλερ, διευθυντής έκδοσης στους «Νew Υork Τimes», δήλωνε στις αρχές του μήνα ότι «η καλή δημοσιογραφία δεν θα γίνει ποτέ φτηνή, δεν θα βρούμε πολλά μπλογκς ή ιστοσελίδες με απεσταλμένους στη Βαγδάτη». Το ρεπορτάζ θα είναι πάντα μια ακριβή υπόθεση, τονίζει. Απαιτείται χρόνος και έρευνα για να συγκεντρωθούν οι πληροφορίες, ικανότητα αξιολόγησης και ανάλυσης. Οι εφημερίδες κάνουν πολύ καιρό αυτήν τη βασική δουλειά ώστε σήμερα μας φαίνεται σαν κάτι δεδομένο. Θα έπρεπε να μας λείψουν για να θυμηθούμε την αξία τους;











