Φυσικό καταφύγιο στον Χελμό

Οι θρύλοι και η ιστορία των Καλαβρύτων συμβαδίζουν αρμονικά με το μουγκρητό του οδοντωτού, με τα σπήλαια, τα δάση από έλατα και πλατάνια, αλλά και τον αντίλαλο των ποταμών στις χαράδρες
Όλες τις εποχές του χρόνου υπάρχει λόγος για να έρθεις στα Καλάβρυτα. Όμως τον χειμώνα είναι το μεγάλο φαβορί του Νομού Αχαΐας, καθώς η ορεινή ομορφιά της περιοχής και το χιονοδρομικό κέντρο προσελκύουν επισκέπτες από σχεδόν όλη την Ελλάδα, δίνοντας ξεχωριστή ζωντάνια στη μικρή πόλη. Για να την προσεγγίσεις πρέπει να διασχίσεις και να ανεβοκατέβεις απότομα βουνά που μοιάζουν να θέλουν να την προστατέψουν από τον υπόλοιπο κόσμο. Πρώτος και καλύτερος ο Χελμός, που τινάζει το πανύψηλο μπόι των 2.338 μέτρων πάνω από τη θάλασσα. Δίπλα από τη διαδρομή που ανηφορίζει από το Διακοπτό, ένας αχανής γκρεμός προκαλεί δέος. Είναι το φαράγγι του Βουραϊκού το οποίο διασχίζει ο οδοντωτός, με τα έλατα αριστερά σας να αναρριχώνται ψηλά στις πλαγιές του Χελμού. Ταξιδεύοντας θα συναντήσετε και το Μέγα Σπήλαιο, με τον ορίζοντα μπροστά σας να γεμίζει από κάθε ύψους και σχήματος κορυφές. Σύντομα θα φτάσετε στα Καλάβρυτα τα οποία βρίσκονται σε υψόμετρο 750 και είναι δύσκολο να πιστέψετε ότι εκατομμύρια χρόνια πριν η περιοχή ήταν λίμνη (άλλωστε, το όνομα της πόλης είναι πιθανόν να προκύπτει από το «Καλά βρύτα- Καλά νερά», υπονοώντας ότι η περιοχή έχει άφθονα νερά). Τα νερά της λίμνης στην προσπάθειά τους να βρουν διέξοδο δημιούργησαν μία χαράδρα, το φαράγγι που από τότε το βαθαίνει ο Βουραϊκός ποταμός.

Κατά την αρχαιότητα στη θέση των Καλαβρύτων βρισκόταν η πόλη Κύναιθα που καταστράφηκε από τους Αιτωλούς και ξαναχτίστηκε επί Ρωμαιοκρατίας και αυτοκράτορα Αδριανού. Στις αρχές του 13ου αι. πέρασε στα χέρια των Φράγκων, ενώ το φρούριο του οποίου ερείπια βρίσκονται λίγο έξω από την πόλη, ήταν από τα σημαντικότερα μεσαιωνικά κάστρα της Πελοποννήσου.

Τα Καλάβρυτα έπαιξαν σημαντικότατο ρόλο το 1821. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο υπέστησαν τη μανία των κατακτητών. Σήμερα όμως η πόλη έχει καταφέρει να αναδεικνύει άλλη εμφάνιση. Την ομορφιά της τη δίνουν τα σύγχρονα ή αναπαλαιωμένα νεοκλασικά κτίρια με τις κατακόκκινες κεραμιδένιες στέγες, αλλά και οι πλατείες με τα πλατάνια και τις ψηλόλιγνες λεύκες που δημιουργούν σκιές χαράσσοντας τα σπίτια και τους στενούς δρόμους της πόλης.

Η περιήγηση στα Καλάβρυτα συνήθως ξεκινά από το κλασικό κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού. Από εκεί ξεκινούν και οι δύο βασικοί οδικοί άξονες της πόλης, η οδός Αγίου Αλεξίου και η πεζοδρομημένη 25ης Μαρτίου. Αν ακολουθήσετε την πρώτη, αρχικά θα συναντήσετε σύγχρονα καφέ και μαγαζιά με είδη ρουχισμού για σκι ενώ ύστερα από λίγο θα βρείτε αριστερά σας το αρχοντικό της Παλαιολογίνας .

Όμως, η καρδιά της πόλης χτυπά στον διπλανό πεζόδρομο της 25ης Μαρτίου. Καφέ, ζαχαροπλαστεία, ταβέρνες, μαγαζάκια με παραδοσιακά προϊόντα, το Μουσείο Ολοκαυτώματος, ο μητροπολιτικός ναός, αλλά και οι πλατείεςΖαΐμη και Πετιμεζαίων δίνουν ζωή στον πλακόστρωτο δρόμο η οποία διαχέεται μέσα από τα στενά και στην υπόλοιπη πόλη.