«Με το πιστόλι στον κρόταφο γράφεις το αριστούργημα»

ΣΕ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΓΙΝΕΤΑΙ 30 ΕΤΩΝ.
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ, ΗΘΟΠΟΙΟΣ,
ΙΣΩΣ Ο ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ
ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ. ΦΕΤΟΣ
ΕΓΡΑΨΕ ΕΝΑ ΕΡΓΟ, ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΕ
ΔΥΟ, ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΙ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΑΙ
ΠΑΙΖΕΙ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ. ΑΠΑΡΙΘΜΗΣΗ
ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΑΝΑΛΟΓΗ
ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ.
«ΦΡΕΣΚΟ», ΓΕΜΑΤΟ ΩΡΑΙΕΣ
ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΧΙΟΥΜΟΡ
Η σεζόν ξεκίνησε με ώριμα και μαγικά «Μαθήματα βίας»- το δεύτερο, αν και το παρακολουθείς ως αυτόνομο, έργο της διλογίας «Μόνο την αλήθεια», που έγραψε, σκηνοθέτησε και παίζει στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Ακολούθησε η πανέξυπνη διασκευή της «Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων», που σκηνοθέτησε στην παιδική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Τώρα κάνει πρόβες για την παράσταση «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω», μια θεατρική «ανάγνωση» του ομώνυμου βιβλίου του Μαρτσέλο Ντόρτα, δασκάλου της στοιχειώδους εκπαίδευσης, με εκθέσεις των μαθητών του, που θα ανέβει κι αυτό στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Και τον Φεβρουάριο θα δούμε το ενδιαφέρον πείραμα συν-σκηνοθεσίας πέντε φερέλπιδων νέων ηθοποιών και σκηνοθετών, που καταπιάνονται με το αριστούργημα του Γκαίτε «Φάουστ», όπου παίζει τον Μεφιστοφελή, στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

Τι είδους σύνδρομο είναι αυτή η πολυπραγμοσύνη;Πολυδιάσπαση, δοκιμασία των ορίων σου,διοχέτευση δημιουργικής ορμής;

Όλα. Ένα ωραίο στοιχείο είναι ότι «κλέβεις» από το ένα και το δίνεις στο άλλο. Ωστόσο, δείχνουν πολλά, επειδή ανεβαίνουν σε κοντινή περίοδο. Όμως τα «Μαθήματα βίας» τα είχαμε δουλέψαμε πέρυσι. Την «Αλίκη», από το καλοκαίρι. Μπορώ να δουλεύω από το πρωί ώς τα μεσάνυχτα. Αυτό που δεσμεύει όλη τη μέρα μου είναι το να παίζω σε μια παράσταση. Αλλά μ΄ αρέσει.

Καταλαβαίνεις τον καλλιτέχνη σχεδόν αμέσως. Τον συγγραφέα από μερικές αράδες,τον σκηνοθέτη από μια σκηνή,τον ηθοποιό από μια ατάκα.Πώς γράφεις,πως σκηνοθετείς,πώς παίζεις;

Λέω απλά διάφορες ιστορίες, τις δουλεύουμε με τα παιδιά και μετά τις γράφω. Μ΄ αρέσει να καθοδηγώ τους ηθοποιούς ώστε να είναι δημιουργικοί, όχι πρόβατα. Κι επειδή γενικά δεν θέλω να πιέζω τη σκηνοθεσία, δημιουργώ ένα κλίμα με τους συνεργάτες, περιμένοντας κάποια στιγμή την έμπνευση να σου «σκάσει». Αυτό συμβαίνει. Το έδαφος πρέπει να το προετοιμάσεις. Δεν ξέρω τον εαυτό μου σαν ηθοποιό. Στα δικά μου το καταφέρνω. Όταν όμως υπηρετώ τους άλλους, δυσκολεύομαι πάρα πολύ. Τώρα στον «Φάουστ» που παίζω των άλλων, δεν έχω κολλήματα. Ό,τι πουν. Από την άλλη όμως, το να σέβεσαι πάρα πολύ δεν είναι και πολύ χρήσιμο για τους ηθοποιούς.

Το ταλέντοείναι ευθύνη.Χρειάζεται δύναμη και ικανότητες να το αντέξεις,να το διαχειριστείς.Η δική σου στάση;

Αυτό λέει κι ο Σπάιντερ: η δύναμη έχει ευθύνη. Είναι σημαντικό, το καταλαβαίνω, μας το λένε όλοι: κοίτα μην την ψωνίσεις. Πάνω σ΄ αυτό το θέμα τσακώνομαι με τον φίλο μου Γιάννη Χάρη. Εγώ δεν πιστεύω στο ταλέντο, αλλά στον μόχθο. Από την άλλη όμως, όταν βλέπω τον φίλο μου τον Κώστα (Γάκη) πάνω στη σκηνή, σκέφτομαι πως κι αν δεν μοχθούσε – που μοχθεί- ό,τι και να κάνει, έχει χάρη. Η μεγαλύτερη ευθύνη είναι να «σκαλίζουμε» τα πράγματα, να είμαστε σε ετοιμότητα. Έχει σημασία να μπορέσει κανείς να αντέξει τον χρόνο. Να έχει λόγο που κάνει αυτή τη δουλειά. Να μην ξεθυμαίνει η όρεξη. Δύσκολο. Γιατί η βαρεμάρα και η κούραση είναι πανταχού παρούσα.

Πόση ελευθερία επιτρέπεις στον εαυτό σου;Πόσο την περιορίζεις για να μη θίξεις ως συγγραφέας, ηθοποιός, σκηνοθέτης τον επαγγελματισμό που δεσμεύεται από dead lines και ωράρια;

Η αλήθεια είναι ότι με καταπιέζω πολύ και με έναν ενοχικό τρόπο δεν μου επιτρέπω πολλά πολλά. Ακόμα κι όταν μπαίνω στο Ίντερνετ δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να χάσω χρόνο. Από τη μια είναι χάσιμο χρόνου κι από την άλλη είναι ενοχικό. Χρειάζεται και λίγη χαλάρωση στη ζωή. Άλλο η συνέπεια και άλλο η ενοχή. exioannou@dolnet.gr

info

«Μαθήματα βίας» («Μόνο την αλήθεια»- μέρος Β΄) στην κάτω αίθουσα του «Θεάτρου του Νέου Κόσμου» (Αντισθένους 7, Φιξ, τηλ.: 210-9212.900)