Εναλλακτικά Οι μεν και οι δεν…
ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΑΣΜΑ γενεών στο εκλογικό σώμα; Και όμως υπάρχει! Το υποδεικνύουν δημοσκοπικά ευρήματα που βρίσκονται στη διάθεση πολιτικών επιτελείων.
Οι αναλύσεις αυτές διακρίνουν τους ψηφοφόρους σε άνω και κάτω των σαράντα πέντε ετών. Στους άνω των σαράντα πέντε ετών καθρεφτίζεται περίπου αναλλοίωτη η πολιτική Ελλάδα της Μεταπολίτευσης. Ισχυρός δικομματισμός και πόλωση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Μονοψήφια Αριστερά. Το τοπίο αυτό «μπετονάρεται» στους άνω των πενήντα πέντε ετών. Μόνη εξαίρεση ο ΛΑΟΣ. Ο Καρατζαφέρης αρέσει στους γέρους!
Κάτω από τα σαράντα πέντε η εικόνα είναι πολύ διαφορετική- θυμίζει λίγο κωμικό σίριαλ της τηλεόρασης. Ψηφοφόροι με χαλαρές κομματικές και ιδεολογικές ταυτίσεις. Υψηλή μετακινησιμότητα. Και μια πολιτική συμπεριφορά που, με παραδοσιακούς όρους, χαρακτηρίζεται «κουκουρούκου». Το αντισυμβατικό αυτό κοινό βάζει ακόμη και τους Οικολόγους στη Βουλή και δίνει στην Κουμουνδούρου διψήφιο ποσοστό. Στα μάτια του, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. είναι μαρκίζες χωρίς λάμψη.
Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ αυτός προσδιορίζει σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό παιχνίδι. Οι δύο Ελλάδες δεν έχουν πολλά κοινά. Θα συνυπάρξουν, βέβαια, στη «μαρμίτα» του τελικού αποτελέσματος. Αλλά η μία «αραιώνει» την ποσόστωση κομμάτων της άλλης.
Κρίσιμο είναι και αν θα «τρέξει» ομαλά η πολιτική ατζέντα. Αν προηγηθούν οι ευρωεκλογές, το περιβάλλον της χαλαρής ευρωψήφου ταιριάζει στις φυσικές ροπές των κάτω των σαράντα πέντε. Αν έχουμε πρόωρες εκλογές πριν από τον Ιούνιο, το διακύβευμα τού ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα θα αναγκάσει τους «κουκουρούκου» να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους.
Οι δύο Ελλάδες συναντώνται μόνο στην απελπισία για την οικονομία. Και στη μειωμένη ικανοποίηση από τον δικομματισμό. Απλώς οι άνω των σαράντα πέντε σφίγγουν το δόντια και δεν εγκαταλείπουν ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Ενώ οι κάτω των σαράντα πέντε πάνε, όπως είπε ο Αλέκος Αλαβάνος, «για πουρνάρια». Οι Οικολόγοι, ας πούμε, προέρχονται από όλους τους πολιτικούς χώρους.
ΤΟ ΧΑΣΜΑ γενεών του εκλογικού σώματος φωτίζει τους κινδύνους που απειλούν τον δικομματισμό. Αν και είναι σαφές από όλες τις έρευνες ότι το ΠΑΣΟΚ περνάει μπροστά, τείνοντας προς την αυτοδυναμία. Το πολιτικό χάσμα γενεών υποδεικνύει επίσης τις δεξαμενές από τις οποίες μπορεί να αντλήσει ο ΣΥΝ υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και την αισιοδοξία της Κουμουνδούρου για ένα εκλογικό ποσοστό πολλαπλάσιο του 5% που έλαβε το 2007. Σε κάποιες μετρήσεις, άλλωστε, ο ΣΥΝ παραμένει διψήφιος.
Η Ελλάδα είναι γεροντοκρατούμενη χώρα στα ηγετικά κλιμάκια. Ειδικά στην πολιτική όμως η σκυτάλη έχει περάσει στους πενηντάρηδες εδώ και τρία ή τέσσερα χρόνια. Αυτοί είναι πλέον- με προεξάρχοντες τους Καραμανλή και Παπανδρέου- η βιτρίνα του δικομματισμού. Η επόμενη διετία- που έχει ευρωεκλογές, Προεδρικές, δημοτικές και, βέβαια, βουλευτικές εκλογές- θα δείξει αν η βιτρίνα αυτή έχει ραγίσει. Αν ο δικομματισμός μπορεί να ανανεωθεί εκ των έσω. Ή αν οι κάτω των σαράντα πέντε ετών ψηφοφόροι θα επιμείνουν σε φυγόκεντρες πολιτικές συμπεριφορές. Στην περίπτωση αυτή, «πάμε γι΄ άλλα…».











