«Τα δύο πρώτα χρόνια της φοιτητικής μου ζωής με στήριζαν οικονομικά οι γονείς μου. Όταν όμως κάποια στιγμή δεν μπορούσαν πια να μου στέλνουν χρήματα, έπρεπε να αποφασίσω: ή σταματώ τη σχολή ή βρίσκω μια δουλειά για να βγάζω τα έξοδά μου. Η απόφαση δεν ήταν δύσκολη, αφού είχα κοπιάσει πολύ για να περάσω στη σχολή».
Του μένουν μόλις δύο μαθήματα για να πάρει στα χέρια του το πτυχίο από το Τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων στο ΤΕΙ Αθηνών. Ο νεαρός Θοδωρής Μπέκιος ήρθε για σπουδές στην Αθήνα το 2003 από το χωριό Αλέσταινα, κοντά στα Καλάβρυτα. Από το 2005 η η οικογένειά του δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στα έξοδα της φοιτητικής του ζωής. Είναι γνωστό άλλωστε
1.000 ΕΥΡΩ ΤΟΝ ΜΗΝΑ
χρειάζεται κάθε μήνα ένας φοιτητής που σπουδάζει μακριά από το σπίτι του
ότι ένας σπουδαστής «μετανάστης» χρειάζεται 1.000
ευρώ τον μήνα για να ζήσει. «Έπρεπε αναγκαστικά για να πάρω το πτυχίο να πιάσω δουλειά», λέει στα «ΝΕΑ» ο Θοδωρής. Περίπου 14 μέρες τον μήνα και κυρίως τα Σαββατοκύριακα εργάζεται ως σερβιτόρος σε ένα ρεμπετάδικο στην Κυψέλη.
Δεν είναι λίγοι οι φοιτητές οι οποίοι προσπαθώντας να καλύψουν τα έξοδά τους, αναγκάζονται να… σηκώσουν τα μανίκια και να πιάσουν δουλειά. Όσοι σπουδάζουν μακριά από τον τόπο καταγωγής τους είναι αυτοί που συνήθως χρειάζεται μπουν από νωρίς στην αγορά εργασίας.
Από τις 8 το απόγευμα μέχρι τις 6 το πρωί ο Θοδωρής σερβίρει τους πελάτες στο νυχτερινό κέντρο. Το μεροκάματό του είναι 40 ευρώ, ενώ τα φιλοδωρήματα είναι αυτά που ανεβάζουν τον μισθό του. «Ακόμη κι αυτά όμως, το τελευταίο διάστημα λόγω οικονομικής κρίσης μειώνονται. Πάντως, κάθε μήνα μου χρειάζονται 1.000 ευρώ».
Συμπληρώνει δε ότι λόγω οικονομικής στενότητας, συγκατοικεί με φίλο και δίνει για το ενοίκιο 220 ευρώ. «Κάθε μήνα δίνω περίπου 400 ευρώ σε λογαριασμούς, ενώ τα υπόλοιπα είναι για τα προσωπικά μου έξοδα, το φαγητό και τις μετακινήσεις».
Στην Ευρώπη
Η τακτική αυτή βέβαια δεν αποτελεί ελληνικό φαινόμενο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο περσινό Οικονομικό Δελτίο της Τραπέζης της Ελλάδος, το 36,7% των νέων, ηλικίας 20- 24 ετών, στη χώρα μας συνδυάζουν τις σπουδές με την εργασία. Το αντίστοιχο ποσοστό για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι πιο υψηλό: περίπου έξι στους δέκα φοιτητές στη Δανία και τη Φιλανδία σπουδάζουν ενώ ταυτόχρονα κάνουν και το… οκτάωρό τους. Πάντως, τα πανεπιστήμια του εξωτερικού βοηθούν την επαγγελματική αποκατάσταση των φοιτητών κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Πρόκειται για τα ευέλικτα εκπαιδευτικά προγράμματα που τους παρέχουν, με σημαντικότερο την part time παρακολούθηση των μαθημάτων. Παράλληλα προσφέρουν θέσεις εργασίας εντός του πανεπιστημίου, όπως στη βιβλιοθήκη, στο τμήμα πληροφοριών ακόμη και ως οδηγοί. Σερβιτόροι, πωλητές, στην προώθηση προϊόντων αλλά και διανομείς γρήγορου φαγητού είναι τα «εύκολα» επαγγέλματα που απευθύνονται κυρίως σε φοιτητές. Όπως επισημαίνει ο κ. Γιάννης Κουζής, καθηγητής εργασιακών σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, δύο είναι οι βασικότεροι λόγοι που οδηγούν έναν φοιτητή στο μεροκάματο. «Ο οικονομικός λόγος, αλλά και η ανάγκη μίας στοιχειώδους ανεξαρτησίας από το σπίτι». Συμπληρώνει δε ότι το τίμημα που πληρώνουν συνήθως οι εργαζόμενοι φοιτητές είναι ένα καθυστερημένο πτυχίο. «Το γεγονός ότι οι όροι της απασχόλησης είναι πολύ σκληροί στις μέρες μας, δεν αφήνει το περιθώριο στους φοιτητές να συνδυάσουν εύκολα δουλειά και σπουδές». Σύμφωνα με αρκετές μελέτες πάντως, η είσοδος των νέων στην αγορά εργασίας από τα φοιτητικά χρόνια- ακόμη και στην περίπτωση που δεν απασχολούνται σε θέσεις σχετικές με το αντικείμενο των σπουδών τους- τους βοηθά αργότερα να βρίσκουν πιο εύκολα δουλειά.
«Δεν ήθελα να επιβαρύνω τους γονείς μου»
«Δεν τα έβγαζα πέρα μόνο με τα λεφτά από το σπίτι»
Βρίσκεται στο τελευταίο έτος και τα τελευταία δυόμισι χρόνια εργάζεται σε καφετέρια του νησιού προκειμένου να βγάζει τα έξοδά της. «Τα χρήματα που παίρνω δεν καλύπτουν όλα τα έξοδά μου και χρειάζεται οι γονείς μου να μου στέλνουν χρήματα για το ενοίκιο και τους λογαριασμούς. Όταν δεν δούλευα όμως, δεν μπορούσα να τα βγάλω πέρα μόνο με τα λεφτά των γονιών μου». Τώρα, όπως λέει, σκοπεύει να μειώσει ακόμη περισσότερο τα έξοδά της, αφού θα συγκατοικήσει με φίλους για να μοιράζονται το ενοίκιο.
«Με μεροκάματο 25 ευρώ κόβεις και το σινεμά»
«Παίρνω 800 ευρώ και αισθάνομαι τυχερή…»
«Λογαριασμοί και ατομικά έξοδα. Ακόμη και κάποια μαθήματα αγγλικών που κάνω για να τα τελειοποιήσω, τα πληρώνω εγώ γιατί δεν θέλω να επιβαρύνω άλλο τους δικούς μου». Δεν κρύβει μάλιστα ότι αισθάνεται τυχερή που έχει μπει στον κλάδο των πωλήσεων, καθώς αυτό είναι που θέλει να ακολουθήσει και μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της.
