Η ταινία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου

Η απόσταση από το «όλοι μαζί» στους… ναζί δεν είναι πάντα αγεφύρωτη. Όσο για το Κύμα, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα ξεβράσει όταν σκάσει! Με αυτήν την αφηγηματική λογική ανέπτυξε την ομότιτλη ταινία ο σκηνοθέτης Ντένις Γκάνσελ (Seven Films, σε λίγες ημέρες στους ελληνικούς κινηματογράφους), κλιμακώνοντας με ρυθμό και ένταση την κινηματογραφική ιστορία και χρησιμοποιώντας το βιβλίο ως καμβά σεναρίου. Ο Γκάνσελ αποτυπώνει με ενάργεια και σταθερή κινηματογραφική ευστοχία τη διαβρωτική γοητεία του φασισμού, το φλερτ με τον αυταρχισμό, τη μετατροπή του εκπαιδευτικού πειράματος σε εφιαλτική πραγματικότητα, τη δηλητηρίαση των διαπροσωπικών σχέσεων, το κρίσιμο μεταίχμιο που δεν διασφαλίζει όμως πάντα και την έγκαιρη έξοδο από το μαύρο τούνελ, την υποχώρηση της λογικής μπροστά στην ανάγκη «να ανήκεις κάπου», τη διολίσθηση σε αυτό που θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει ξανά, την αδυναμία της Ιστορίας να διδάξει και να διδαχθεί. Ο φασισμός μπορεί να γεννηθεί παντού και πάντα είναι το μήνυμα που μεταφέρει το κινηματογραφικό Κύμα και το διαφοροποιημένο από το βιβλίο δραματικό τέλος της ταινίας. Εκτός «κι αν σταθούμε έξυπνοι και δεν τολμήσουμε να ξεχάσουμε».

Γιατί αν ο κόσμος δεν «κινδυνεύει από εκείνους που είναι κακοί, αλλά από εκείνους που επιτρέπουν το κακό», η διασταλτική έννοια της ιστορικής συγκυρίας μοιάζει λίγο με τα σαγόνια του καρχαρία!