Ενυπάρχει το έγκλημα στη Δικαιοσύνη;

«ΑΝ ΕΛΑΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΕΙΡΗΝΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΕΤΗ, ΕΛΑΤΗΡΙΟ ΤΗΣ
ΛΑΪΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ Η ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ: Η ΑΡΕΤΗ,
ΔΙΧΩΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ Ο ΤΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΘΡΙΟΣ,
Ο ΤΡΟΜΟΣ, ΔΙΧΩΣ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ Η ΑΡΕΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΣΧΥΡΗ.
Ο ΤΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ ΑΠΟ
ΤΗΝ ΚΑΙΡΙΑ, ΑΥΣΤΗΡΗ ΚΑΙ ΑΤΕΓΚΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. ΕΙΝΑΙ
ΑΠΟΡΡΟΙΑ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ»
Αυτή η ανατριχιαστική και ταυτόχρονα εξόχως αποκαλυπτική συνηγορία του τρόμου εκφωνείται από τον Μαξιμιλιανό Ροβεσπιέρο τον Φεβρουάριο του 1794, στην καρδιά της δεκατετράμηνης διαβόητης περιόδου που έμελλε να μείνει στην Ιστορία ως περίοδος της Τρομοκρατίας, μόλις έξι μήνες προτού οδηγηθεί και ο ίδιος ο Ροβεσπιέρος στο ικρίωμα, σε ηλικία 36 χρόνων. Πριν καρατομηθεί ωστόσο, είχε προλάβει να καρατομήσει χιλιάδες άλλους, μεταξύ των οποίων και τους επιφανείς εχθρούς του που, εξυπακούεται, ήταν αυτομάτως και εχθροί της Γαλλικής Επανάστασης: από τον έκπτωτο βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ και την ηγεσία των μετριοπαθών Γιρονδίνων έως τους παλιούς συνοδοιπόρους του, τον «δεξιό» Δαντών και τον «αριστερό» Εμπέρ.

Ο Ροβεσπιέρος δεν αμφιβάλλει ούτε λεπτό για το δίκαιο και το νόμιμο αυτών των σφαγών, απευθυνόμενος στα μέλη της Εθνικής Συμβατικής Συνέλευσης, εξ ονόματος της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας: «Ειπώθηκε ότι ο τρόμος ήταν το ελατήριο της δεσποτικής κυβέρνησης. Μοιάζει λοιπόν το δικό σας κίνητρο με τον δεσποτισμό; Ναι, με τον ίδιο τρόπο που το ξίφος που λάμπει στα χέρια των ηρώων της ελευθερίας μοιάζει με το ξίφος που βαστούν οι δορυφόροι της τυραννίας. Ας κυβερνάει ο δεσπότης τους εξαχρειωμένους υποτελείς του με τον τρόμο. Σαν δεσπότης, έχει δίκιο. Αναχαιτίστε με τον τρόμο τους εχθρούς της ελευθερίας. Και θα έχετε δίκιο, ως θεμελιωτές της Λαϊκής Πολιτείας. Η κυβέρνηση της επανάστασης είναι ο δεσποτισμός της ελευθερίας ενάντια στην τυραννία […] Η φύση επιβάλλει σε κάθε φυσικό και ηθικό ον τον νόμο της εξασφάλισης της επιβίωσής του.

Το έγκλημα πνίγει την αθωότητα για να κυριαρχήσει, και η αθωότητα μάχεται με όλες της τις δυνάμεις στα χέρια του εγκλήματος. Αν η τυραννία κυριαρχήσει έστω για μια μέρα, την επαύριο δεν θα έχει απομείνει ούτε ένας πατριώτης. Μέχρι πότε η λύσσα των δεσποτών θα ονομάζεται δικαιοσύνη, και η δικαιοσύνη του λαού βαρβαρότητα ή στασιασμός;

Ροβεσπιέρος

ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΛΟΓΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΕΙΣΑΓ. ΣΛΑΒΟΪ ΖΙΖΕΚ ΕΠΙΛ. ΚΕΙΜΕΝΩΝΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ- ΓΛΩΣΣΑΡΙ: ΖΑΝ ΝΤΙΚΑΝΖ ΜΤΦ. ΘΑΝΟΣ ΣΑΜΑΡΤΖΗΣ ΕΚΔ. ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ, 2008 ΣΕΛ. 278

Πόσο τρυφεροί είμαστε με τους καταπιεστές και πόσο άτεγκτοι με τους καταπιεσμένους!».

Αν ο Ροβεσπιέρος συνηγορεί υπέρ της επαναστατικής τρομοκρατίας και μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ως ο ιδεολογικός προπάτορας του Λένιν, του Στάλιν και του Μάο- εμπνευστής της «δικτατορίας του προλεταριάτου», πριν ακόμη ανέλθει στη σκηνή το… προλεταριάτο-, συνήγορος του Ροβεσπιέρου αναλαμβάνει ο 59χρονος Σλοβένος Σλάβοϊ Ζίζεκ, το αμφιλεγόμενο «τρομερό παιδί» της σύγχρονης φιλοσοφίας, ένας «λακανιστής, ορθόδοξος σταλινικός, δογματικός και εχθρός του διαλόγου» (όπως προβοκατόρικα αυτοπροσδιορίζεται) που δεν επαναπαύεται με την Αριστερά οριστικά πλέον σε ρόλο πολιτιστικού γκρινιάρη και οραματίζεται την πολιτική της αναγέννηση (μπορείτε να βρείτε πέντε από τα βιβλία του στις Εκδόσεις Scripta). «Δεν προτείνω να δημιουργηθεί ένα νέο επαναστατικό κόμμα», διευκρίνισε προ διετίας στην Ελ Παΐς, «λέω απλώς πως πρέπει να έχουμε ανοιχτό μυαλό και να μη θεωρούμε υπέρτατες αξίες την ανοχή, το κοινωνικό κράτος και τους Τρίτους Δρόμους».