Τρεις γενιές Ελλήνων τρώνε τις σάρκες τους

ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ «ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ»,
ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, ΑΛΛΑ
ΤΡΕΙΣ ΓΕΝΙΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ
ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ ΣΤΟ ΦΙΛΜ ΤΟΥ ΣΥΛΛΑ
ΤΖΟΥΜΕΡΚΑ
«Το δράμα της οικογένειας που αφηγείται η ταινία γρήγορα ταυτίζεται με το δράμα της χώρας. Κανείς μας δεν ξέρει ποιο είναι κάθε φορά το σωστό, το δίκαιο. Όλοι- ενσυνείδητα ή μη- το μπερδεύουμε με αυτό που θέλουμε», μας λέει ο Σύλλας Τζουμέρκας- εξηγώντας μας έτσι και τον λόγο για τον οποίο διάλεξε αυτό τον τίτλο- ο 30χρονος σκηνοθέτης, που γυρίζει αυτό τον καιρό την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του με ζηλευτό καστ: Αμαλία Μουτούση, Θάνος Σαμαράς, Ιωάννα Τσιριγκούλη, Χρήστος Πασαλής, Ερρίκος Λίτσης, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Γιώργος Βαλαής.

«Μια μέρα, μια οικογένεια, τρεις γενιές, ένα κοινό μυστικό» είναι ό,τι θα φέρει στα μαχαίρια τα μέλη μιας οικογένειας και θα αναγκάσει τρεις γενιές Ελλήνων – τη γενιά του ΄50, τη γενιά της μεταπολίτευσης και τη νεώτερη- να ανοίξουν τα χαρτιά τους και την ψυχή τους. Κι αυτό, γιατί ο Θεσσαλονικιός Σύλλας Τζουμέρκας, που όλες οι ταινίες του μικρού μήκους έχουν βραβευτεί και μια απ΄ αυτές, «Τα μάτια που τρώνε», μας εκπροσώπησε επίσημα στο Φεστιβάλ των Καννών το 2001, επιθυμεί: «Να φωτίσω το καλά κρυμμένο μελόδραμα πίσω από το κανονικό μας πρόσωπο, την οικογένεια και την καταγωγή μας, την κοινή χώρα προέλευσής μας, αλλά τα τόσο αντίθετα

info

Η «Χώρα προέλευσης» του Σύλλα Τζουμέρκα μόλις ολοκληρώθηκε και «προσεχώς» σκηνές της θα προβληθούν στο 49ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης14-23 Νοεμβρίου – ενώ στους κινηματογράφους θα βγει το 2009.

και συγκρουόμενα συμφέροντά μας»… Κι όμως, πίσω από αυτή την ενδοοικογενειακή μονομαχία για την υιοθεσία ενός μωρού στην οποία αναφέρεται η ταινία του ο νεαρός σκηνοθέτης μάς διαβεβαιώνει ότι θέλει να βγει «η ελπίδα, όταν όλα συνηγορούν για το αντίθετο».

Κι όταν τον ρωτάμε πώς θα βγουν στο πανί αυτή η σύγκρουση των τριών γενιών, οι διαφορετικές αντιλήψεις, τα συναισθήματα, οι ανασφάλειες, οι ζήλειες, οι αδυναμίες, μας εξηγεί: «Η θερμοκρασία ενός χαρακτήρα, τα συναισθήματα, οι ζήλειες, οι αδυναμίες είναι σίγουρα πάνω από “γενιές”, “εποχές” κ.λπ. και είναι και ο χυμός μας. Οι αντιλήψεις είναι κάτι που με ενδιαφέρει ούτως ή άλλως λιγότερο. Η έννοια “γενιά” όμως κάνει δυναμικά την εμφάνισή της αν μιλάμε για εξουσία ή για πόθο δικαίωσης, και εκεί το θέμα περιπλέκεται»…

Αλήθεια,τη δικιά σου γενιά,των 30άρηδων,πώς τη βλέπεις;

«Πίσω από τη φωνή της και αποσβολωμένη από το ατέλειωτο γλέντι της μεταπολίτευσης. Σαν παιδάκια που χορεύουν μόνα τους στο πανηγύρι, ενώ οι οικογένειές τους γλεντάνε στην πίστα»!

Τι έχει χάσει,τι έχει κερδίσει ο σημερινός Ευρωπαίος Έλληνας σε σύγκριση με τον Έλληνα του χτες;

«Δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να είναι τέτοια πράγματα, κατά συνέπεια ούτε και να χάσει ή να κερδίσει τίποτα από αυτά. Μπορεί βέβαια να τα μιμείται όπως νομίζει, και τότε προκύπτουν διάφοροι μπουφόνοι που έχουν πολλή πλάκα. Καλύτερα λοιπόν να ταξιδεύεις και να δοκιμάζεσαι πολύ, παρά να στέκεσαι και να πιστεύεις πως είσαι κάποιος».

Δυο γυναίκες πάνω από ένα μωρό παιδί. Την πρώτη, τη φυσική μητέρα (Ιωάννα Τσιριγκούλη), η οκογένειά της την κρίνει ακατάλληλη να το μεγαλώσει και καλεί τη δεύτερη, τη θεία του παιδιού (Αμαλία Μουτούση) να το αναθρέψει… Έτσι ξεκινάει το στόρι της ταινίας «Χώρα προέλευσης»… Με τους ήρωες, μέλη μιας οικογένειας- ένας καθηγητής πανεπιστημίου, μια δασκάλα, ένας πωλητής κινητής τηλεφωνίας, μια νοσοκόμα, ένας γιατρός, μια άνεργη και μια υπάλληλος της κρατικής τηλεόρασης- να έχουν τις καλύτερες προθέσεις, «αλλά στο πέρασμα του χρόνου να βλέπουν τις πράξεις τους να διαστρέφονται, τα αισθήματά τους να δοκιμάζονται, τη γνώμη τους να αμφισβητείται, την τάξη των πραγμάτων που οι ίδιοι θέσπισαν να κλονίζεται ανεπανόρθωτα» επισημαίνει ο Σύλλας Τζουμέρκας, που έχει γράψει και το σενάριο μαζί με τη Γιούλα Μπουντάλη.