«Μπάσταρδοι, είμαι ακόμη ζωντανός!»
Κανείς δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι στα αφεντικά της Καμόρα. Η οργάνωση κρύβεται πίσω από τη διαμόρφωση μονοπωλίων και καρτέλ, πίσω από τις αυθαίρετες οικοδομές, πίσω από τα περιβαλλοντικά εγκλήματα, πίσω από τις επενδύσεις των πολιτών σε ναρκωτικά. Εδώ σκηνή από τη βραβευμένη ταινία «Γόμορρα»
ΤΑ «ΓΟΜΟΡΡΑ», ΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑ- ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ
ΤΟΥ ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΣΑΒΙΑΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΟΡΑ, ΠΟΥ ΕΠΑΙΝΕΘΗΚΕ ΔΙΕΘΝΩΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΤΕΟ ΓΚΑΡΟΝΕ ΑΠΟΣΠΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΙΣ ΚΑΝΝΕΣ, ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΓΙΔΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
H εντολή εκτέλεσης της οικογένειας Καζαλέτσι είναι σαφής: «Νεκρός μέχρι τα Χριστούγεννα». Και ο Ιταλός συγγραφέας, γέννημα θρέμμα της γης της Καμόρα, που είδε το βιβλίο του να πουλάει ενάμισι εκατομμύριο αντίτυπα σε Ευρώπη και Αμερική (Εκδόσεις Πατάκη), να βραβεύεται και να μπαίνει στη λίστα των μπεστ σέλερ των «Νew Υork Τimes» και των εκατό σημαντικότερων για το 2007 του «Εconomist», αλλά παράλληλα άρχισε να δέχεται απειλές με αποτέλεσμα από το 2006 να ζει υπό αστυνομική προστασία, εμφανίζεται τώρα ανίσχυρος. Παγιδευμένος στα δυσδιάκριτα όρια πραγματικότητας και μύθου που τόσο εύστοχα περιγράφει και καταγγέλλει στο βιβλίο του, στον χώρο όπου κατασκευάζονται όλα τα φάλτσα αλλά πανίσχυρα είδωλα εξουσίας, και συγκλίνοντας επικίνδυνα με τις ηρωικές μορφές που αποτόλμησαν να εναντιωθούν στις φατρίες- η εναντίωση εξελίσσεται σε μάχη για την επιβίωση,σαν η ίδια η ύπαρξή σου,το φαγητό που τρως,τα χείλη που φιλάς, οι σελίδες που διαβάζεις να μη σου δίνουν το νόημα της ζωής,παρά μόνο της επιβίωσης… – ο 29χρονος Σαβιάνο ετοιμάζεται να εγκαταλείψει την Ιταλία, επιζητώντας να διασφαλίσει εκτός από το σαρκίο του, την επιβίωση, αν όχι την πρωτοκαθεδρία, στον ενοχλητικό δημόσιο λόγο του βιβλίου του, που τείνει να περάσει σε δεύτερο πλάνο καθώς το δράμα του συγγραφέα συναγωνίζεται την τραγωδία της αφήγησής του. Τα Γόμορρα, με τη δισήμαντη παραπομπή του τίτλου στα Σόδομα αλλά και την Καμόρρα, αποτελούν έξοχο δείγμα σύγχρονου πολιτικού αφηγήματος. Με έναν δυναμικό συνδυασμό ρεπορτάζ και λογοτεχνικής αφήγησης, ο συγγραφέας ανατέμνει την οικονομική αυτοκρατορία της ναπολιτάνικης Καμόρα, αποκαλύπτοντας, καθώς γραφή και έρευνα προχωρούν όλο και πιο βαθιά, την ανατριχιαστική διαστρωμάτωση και τις διαπλοκές της. Φατρίες, νονοί, οργανωμένο έγκλημα, ένας ανοιχτός πόλεμος εξόντωσης με καθημερινές απώλειες – εδώ μαθαίνεις μόνο να πεθαίνεις- ναρκωτικά, όπλα, τοξικά απόβλητα, εκμετάλλευση σκουπιδιών- η Νότια Ιταλία είναι η παράνομη χωματερή του πλούσιου βιομηχανοποιημένου Βορρά- μετακίνηση μεταναστών, τσιμέντο και αυθαίρετες οικοδομές, η πληθώρα των παράνομων δραστηριοτήτων και επιχειρήσεων που συνοψίζονται στο τρίπτυχο, κέρδος,μπίζνες,κεφάλαιο, είναι μια από τις πτυχές του εφιάλτη.
Μια άλλη είναι τα απίστευτα περιβαλλοντικά εγκλήματα που υποθηκεύουν τη ζωή των σημερινών παιδιών αλλά και των επόμενων με καρκίνους και άλλες θανατηφόρες ασθένειες, οι συμμαχίες με τους πολιτικούς, οι επενδύσεις συντάξεων και χαμηλών μισθών- μιας πλειοψηφίας πολιτών- στα ναρκωτικά, οι συμφωνίες με εθνικές επιχειρήσεις (όπως του γάλακτος), η διαμόρφωση μονοπωλίων (με την ανοχή, αν όχι τη συναίνεση της πολιτικής εξουσίας), οι πολυμορφικές επιχειρήσεις οικογενειών της Καμόρα με τζίρο δισεκατομμυρίων ευρώ, τα καρτέλ, οι τεράστιες εταιρείες.
Κοινός παρονομαστής; Η παγκόσμια οικονομία, η δυναμική του καπιταλισμού που όλα τα μεταμορφώνει. Η εγκληματική οργάνωση συνδέεται άμεσα με την οικονομία,η διαλεκτική του εμπορίου είναι ο σκελετός της φατρίας. Τα μέλη της Καμόρα αυτοαποκαλούνται επιχειρηματίες, οι φατρίες είναι τέλεια δομημένες
Roberto Saviano
ΓΟΜΟΡΡΑ
ΜΤΦ. ΜΑΡΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ ΕΚΔ. ΠΑΤΑΚΗ, 2008 ΣΕΛ. 453, ΤΙΜΗ: 20 ΕΥΡΩ
επιχειρήσεις πολλαπλών επιπέδων, η εγκληματικότητα δεν είναι η εξουσία αλλά μία από τις εξουσίες της Καμόρα, η εγκληματική δράση μπορεί και να ανασταλεί όταν συγκεντρωθούν τα τεράστια κεφάλαια, οι μετανοημένοι άλλωστε ομολογούν για την ένοπλη, όχι για την οικονομική τους δράση. Οι πράξεις έχουν μια ελαστικότητα που οι ηθικές κρίσεις αγνοούν. Η θηριωδία είναι σύμφυτη με τις δουλειές. Η δημοκρατία, διάτρητη. Τίποτα δεν αξίζει αν δεν γεννά εξουσία. Και το χειρότερο; Τίποτα δεν μοιάζει ικανό να σε ανασύρει από τη μολυσμένη άβυσσο.
Εκτός ίσως από τις… λέξεις! Λέξεις αντιμέτωπες με μπετονιέρες και τουφέκια. Όχι μεταφορικά, αλλά στην κυριολεξία τους. Λόγο συγκεκριμένο και δημόσιο, με μοναδικό εξοπλισμό την εκφορά του, λόγο που καταγράφει τους μηχανισμούς της δύναμης και της εξουσίας χωρίς εκπτώσεις, δίνοντας πρόσωπο στα ονόματα, λόγο που επιτρέπει στο εγώ να εναντιωθεί σε ό,τι μοιάζει αναπόδραστο, λόγο όμως όχι αυτάρεσκο και ρητορικό, λόγο με αποδείξεις, που δεν συγκαλύπτει αλλά προβάλλει με γενναιότητα τα συστατικά του μέρη, λόγο που χαράσσει δρόμο εγκάρσιο στην εξουσία- έναν τέτοιο λόγο αναζήτησε ο Σαβιάνο, ένας τέτοιος λόγος, σκληρός, μεστός και εμπεριστατωμένος μυεί τον αναγνώστη στα Γόμορρα. Στον δραματικό αντίποδα των χολιγουντιανών κλισέ ή άλλων αιματοβαμμένων περιπετειών ή σχεδόν γραφικών ιστοριών της Μαφίας.











