Το Πνεύμα του Τόνου

Ευχές
Του Μάνου Ελευθερίου

Δεν ξέρω αν υπάρχει ειδική ευχή ή περιστατική ακολουθία της Εκκλησίας μας επί «θεμελιώσει φυλακής». Δεν έτυχε ν΄ ακούσω κανένα φυλακισμένο ο οποίος να ήταν παρών στα εγκαίνια ενός τέτοιου ιδρύματος. Και εννοώ πολιτικό κρατούμενο και για τις φυλακές των νησιών.

Ίσως να γίνονταν ακολουθίες εκ των ενόντων, π.χ. «επί τη ενάρξει παντός κοινωφελούς έργου», «επί θεμελιώσει παντός κτίσματος», για να θεραπευτούν όλοι εκείνοι οι οποίοι έπασχαν από «ακάθαρτον πνεύμα».

Ύστερα θ΄ ακολουθούσαν οι μεγάλοι λόγοι!

Θυμάμαι τα τακτικά ταξίδια ενός αρχιμανδρίτη (έγινε αργότερα δεσπότης) από τη Σύρο στα Γιούρα, μισή ώρα δρόμος με το καΐκι αν είχε καλό καιρό.

Στον Αϊ-Στράτη όμως, «ιδιοκτησία»- και αυτότου Βατοπεδίου, τι γινόταν; Βρέθηκε ποτέ κάποιος πονόψυχος και ευλαβής μοναχός να προσευχηθεί για τους «παραστρατημένους» φυλακισμένους;

Αναλογίστηκε άραγε κάποιος από τους «ιδιοκτήτες» του μοναστηριού το παράπονο του Ιησού «εν φυλακή ήμην και ουκ επεσκέψασθέ με», το οποίο ακούμε τη Μεγάλη Τρίτη;

Διάβασε ποτέ κανένας από τους «ιδοκτήτες» κάποιες από τις ιστορίες, τα τραγικά αφηγήματα, τις αναμνήσεις ή τα σπαρακτικά ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου απ΄ αυτό το κολαστήριο;

Μήπως δεν πήραν είδηση ποτέ τι έγινε εκεί πέρα, και αλλού βέβαια, ή αν άκουσαν, όσα άκουσαν, είπαν ότι όλα είναι ψεύδη και έργα του Σατανά για να κολάζονται οι ήσυχοι και νομοταγείς νοικοκυραίοι;