Βρήκαν κοινό σημείο στην αγάπη της όπερας

Το βράδυ της 28ης Σεπτεμβρίου 1968, ένας σχετικά άσημος τότε τενόρος, ο Πλάθιντο Ντομίνγκο, ξεκινούσε από το σπίτι του στο Τίνεκ του Νιου Τζέρσεϊ για να κάνει την πρώτη του εμφάνιση στη Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης. Στον δρόμο μέσα στο αυτοκίνητο ζέσταινε τη φωνή του με όλη τη δύναμη των πνευμόνων του. Ένας μοτοσυκλετιστής δίπλα του γέλασε. «Πού πηγαίνεις;», τον ρώτησε ο Ντομίνγκο. «Στη Μετροπόλιταν Όπερα», απάντησε. «Τότε μη γελάς», αντιγύρισε ο Ντομίνγκο, «γιατί εκεί πρόκειται να με ακούσεις». Και τον άκουσε ως Μαουρίτσιο στην «Αντριάνα Λεκουβρέρ» του Φραντσέσκο Τσιλέα. Από τότε πέρασαν 40 χρόνια. Και την Κυριακή, ακριβώς στην επέτειο, η Μετροπόλιταν Όπερα οργάνωσε ειδική βραδιά προς τιμήν του. Στο γεύμα, δίπλα στον βετεράνο τενόρο, καθόταν ένας νεόκοπος στην όπερα, ο Γούντι Άλεν. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης έκανε πρόσφατα την πρώτη του οπερατική σκηνοθεσία, σκηνοθετώντας «Τζιάνι Σκίκι» του Πουτσίνι στην Όπερα του Λος Άντζελες, στην οποία ο Ντομίνγκο είναι διευθυντής. Στη βραδιά της Κυριακής ο Ντομίνγκο δεν τραγούδησε. Δειπνούσε με τον Γούντι Άλεν, παρουσία εκατοντάδων καλεσμένων, ενώ στη σκηνή εμφανίζονταν οι… τρεις τενόροι. Ποιοι τενόροι;

Δύο σοπράνο, η Ντέμπορα Βόιτ και η Πατρίτσια Ράσετ και μία μέτζο, η Σούζαν Γκρέιχαμ.

Βγήκαν στη σκηνή με σμόκιν μιμούμενες το στυλ των τριών διάσημων τενόρων- που ορφάνεψαν μετά τον θάνατο του Λουτσιάνο Παβαρότι. Κάποια στιγμή έσκισαν τα ανδρικά κοστούμια αποκαλύπτοντας αστραφτερές τουαλέτες και τραγούδησαν το σήμα κατατεθέν των «τριών», το Νessun Dorma, την άρια από την τελευταία πράξη της όπερας «Τουραντότ» του Πουτσίνι. Σε μια οθόνη εμφανίστηκε βιντεοκλίπ με τον Ντομίνγκο και τη Μις Πίγκι του Μάπετ Σόου με στιγμιότυπα από μεγάλες ερμηνείες του τενόρου, από τον «Οθέλλο» του Βέρντι μέχρι τη «Βαλκυρία» του Βάγκνερ την οποία θα τραγουδήσει και αυτή την περίοδο ο Πλάθιντο Ντομίνγκο. Ο Ισπανός τενόρος έχει ερμηνεύσει τους 45 από τους 126 ρόλους στην καριέρα του (και) στη Μετροπόλιταν Όπερα. «Έδωσε τον ορισμό της τέχνης του τενόρου», λέει γι΄ αυτόν ο γενικός διευθυντής της νεοϋορκέζικης Όπερας, Πίτερ Γκελμπ. Και προανήγγειλε νέες συνεργασίες μαζί του.

«Η βραδιά απόψε ήταν έντονα συναισθηματική» εξομολογήθηκε ο 67χρονος Ντομίνγκο. «Με πήραν τα δάκρυα», είπε απευθυνόμενος στους καλεσμένους. «Κάποτε ήμουν το νεώτερο μέλος του δυναμικού της Όπερας. Σήμερα είμαι το γηραιότερο. Αλλά είμαστε ακόμα εδώ!».