Κυβέρνηση Τατούλη

ΩΡΑΙΑ ΤΑ είπε ο κ. Κ. Καραμανλής στην Κεντρική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας. Ευθυτενής, ρητορικός, με ένταση και χρώμα στη φωνή. Αψεγάδιαστος- ούτε σαρδάμ. Και χειροκρότημα άφθονο. Ποιο ήταν όμως το μήνυμά του στην ελληνική κοινωνία; Μήπως έκανε αυτοκριτική; Μήπως μίλησε με ειλικρίνεια για τις καταστάσεις που τον έχουν φέρει δεύτερο- και καταϊδρωμένοστις δημοσκοπήσεις; Μήπως- έστω – κατσάδιασε τους υπουργούς του, που τα έχουν κάνει θάλασσα;

Μπα, τίποτε απ΄ όλα αυτά: Ο κ. Κ. Καραμανλής ασχολήθηκε μόνον με τους λεγόμενους «αντάρτες» της Νέας Δημοκρατίας, τους οποίους μάλιστα προκάλεσε «να τον ρίξουν» – γνωρίζοντας ότι ουδείς θα το τολμήσει. Όμως, ένας Πρωθυπουργός που ασχολείται με το κόμμα του, έχει ήδη περάσει στην αντιπολίτευση. Το έχει αποδείξει η ζωή- ο κ. Κ. Σημίτης, όταν στριμώχτηκε το 2001, επιχείρησε να νικήσει κάποιους αόρατους εσωκομματικούς αντιπάλους. Έφτασε να απειλεί με παραίτηση, για να πετύχει την επίσπευση ενός κομματικού συνεδρίου- και όταν τα γκάλοπ δεν συγκινήθηκαν, παρέδωσε την ηγεσία.

Ο Πέτρος και ο λύκος
ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ επιχειρεί τώρα ο κ. Καραμανλής. Είναι γνωστοί- και μη εξαιρετέοι- οι «αντάρτες» της ΝΔ. Αλλά αυτοί είναι το πρόβλημα της «νέας διακυβέρνησης»; Όλοι οι Έλληνες, είτε προσβλέπουν, είτε δεν προσβλέπουν στη σημερινή κυβέρνηση, ξέρουν ένα πράγμα: Ότι οι διαφωνούντες δεν έχουν πραγματικές πολιτικές διαφορές με τον κ. Καραμανλή. Απλώς, δυσαρεστήθηκαν όταν βρέθηκαν εκτός Υπουργικού Συμβουλίου. Δυσαρεστήθηκαν πολύ. Πάρα πολύ. Αλλά συνιστά αυτό πρόβλημα της διακυβέρνησης; Όχι βέβαια. Αν δεν μπορείς να χειριστείς την πικρία του κ. Π. Τατούλη, πώς θα κυβερνήσεις μια χώρα ολόκληρη;

Και πάντως, ο έρμος ο κ. Τατούλης, ούτε προώθησε, ούτε υπέγραψε καμία ανταλλαγή γης με το Βατοπαίδι – απ΄ όσο ξέρουμε, τουλάχιστον.

Ούτε ανακοίνωσε ποτέ ότι θα φορολογήσει τα μπλοκάκια της γενιάς των 700 ευρώ. Ούτε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης εμφανίστηκε ο κ. Τατούλης- άλλος έδωσε συνέντευξη Τύπου και έλεγε «έχω απαντήσει», πριν ακούσει την ερώτηση…