Ολική επαναφορά

ΟΠΩΣ είναι γνωστό, τα γκάλοπ μπορεί να τα διαβάσει κανείς όπως θέλει. Εντάξει, μέχρι ενός σημείου.

ΚΑΝΕΙΣ για παράδειγμα δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η πολιτική αναμέτρηση είναι πλέον ανοικτή και ότι η κυβέρνηση έχει σοβαρό πρόβλημα.

ΟΥΤΕ μπορεί να αρνηθεί ότι ο κ. Καραμανλής εμφανίζει κρίσιμο έλλειμμα αξιοπιστίας την ώρα που ο κ. Παπανδρέου, για πρώτη φορά, μοιάζει να κερδίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών ως υποψήφιος πρωθυπουργός.

ΠΟΙΟΣ από τους δύο θα κερδίσει όμως τις εκλογές; Και είναι παροδικές οι τάσεις που διαπιστώνονται ή αντιθέτως η βλάβη της κυβέρνησης είναι ανήκεστος;

Ο καθένας μπορεί να έχει τις εκτιμήσεις του. Και για να είμαστε δίκαιοι, κανείς δεν έχει προνομιακή επικοινωνία με το μέλλον: ούτε οι πολιτικοί ούτε οι εκλογολόγοι ούτε φυσικά οι δημοσιογράφοι. ΑΝ ωστόσο το παρελθόν μπορεί κάπως να μας βοηθήσει, τότε ίσως να είμαστε μάρτυρες της αρχής μιας πορείας που θα οδηγήσει σε μια κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

ΜΕ 28% θα σχηματίσει κυβέρνηση; Ασφαλώς όχι. Η τόσο ραγδαία βελτίωση ωστόσο στην εικόνα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα πρέπει να μας προβληματίσει.

ΟΣΟ οι πολίτες θεωρούσαν βέβαιη την επανεκλογή της Νέας Δημοκρατίας ήταν απολύτως φυσικό να απαξιώνουν το ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Παπανδρέου και να ενισχύουν τάσεις φυγής στα κόμματα της Αριστεράς.

ΟΤΑΝ αυτό αλλάζει, τότε όλα αλλάζουν. Και είναι λογικό: στις εκλογές το πρώτο ζητούμενο είναι η εκλογή κυβέρνησης. Και όταν θέλουμε να αλλάξει αυτό που υπάρχει, τότε στηρίζουμε όποιον μπορεί να αποτελέσει ρεαλιστική εναλλακτική λύση- ακόμα και στη λογική του μικρότερου κακού.

ΘΑ πρέπει να ξεχάσουμε λοιπόν το τέλος του δικομματισμού που όλοι οι αγαπημένοι μας γκουρού προφήτευαν; Και πάλι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει. Αν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις όμως, είναι πολύ πιθανόν ότι θα του δώσουμε άλλη μία ευκαιρία.

ΑΛΛΩΣΤΕ όσοι τον πολεμούν έχουν φροντίσει να μην αφήσουν ούτε χαραμάδα για μια εναλλακτική λύση συνεργασίας.

ΕΙΝΑΙ χαρακτηριστικό ότι την εβδομάδα που πέρασε ο κ. Αλαβάνος έκανε ό,τι μπορούσε για να χρεώσει και στο ΠΑΣΟΚ ευθύνες για το Βατοπαίδιο όταν κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να στηριχθεί σε στοιχεία.

ΚΑΙ για να υπογραμμίσει την αντίθεσή του στο «καθεστώς» και όχι απλά στην κυβέρνηση έκανε έναν παραλληλισμό του Εφραίμ με τον Ρασπούτιν. Πιθανόν να ονειρεύεται ότι θα καταλάβει τα χειμερινά ανάκτορα, ο πραγματικός του στόχος όμως μάλλον ήταν η Χαριλάου Τρικούπη.

ΓΙΑ τους λάτρεις της ειρωνείας να προσθέσουμε ότι τα στελέχη του Συνασπισμού μόλις βγήκαν τα γκάλοπ που τους έδιναν μονοψήφια ποσοστά άρχισαν αμέσως να μιλούν για παρεμβάσεις «εξωθεσμικών» κέντρων.

ΜΑΣ θυμίζει τίποτα; Μα φυσικά το ΠΑΣΟΚ αλλά και τη Ν.Δ. παλαιότερα στις χειρότερές τους στιγμές, όταν δεν ήθελαν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα. Παιδικές ασθένειες του δικομματισμού…