ΟΙ ΜΟΝΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ

Μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά
Το πρώτο μοναστήρι που συναντάμε ανεβαίνοντας από το Καστράκι κτίστηκε τον 14ο αιώνα και ανακαινίστηκε στις αρχές του 16ου, περίοδο κατά την οποία κτίστηκε και το καθολικό του Αγίου Νικολάου. Λέγεται ότι Αναπαυσάς πιθανόν να ήταν το επώνυμο του μοναχού Νικάνορα, ενώ κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι το μοναστήρι ονομάστηκε Αναπαυσά λόγω της γαλήνιας τοποθεσίας του. Θα ανεβείτε ανηφορικά, σε κάποια σημεία στενά, σκαλιά από τον κεντρικό δρόμο, για να φτάσετε στο μικρό ανδρικό μοναστήρι. Στον πρώτο όροφο βρίσκονται η κρύπτη και το παρεκκλήσι του Αγίου Αντωνίου με τα ίχνη των παλιών τοιχογραφιών του 14ου αιώνα, ενώ το καθολικό βρίσκεται στον δεύτερο όροφο του ανδρικού μοναστηριού και αγιογραφήθηκε από τον περίφημο αγιογράφο Θεοφάνη Στρελίτζα, που ήταν και ο ιδρυτής της Κρητικής Σχολής. Ο τελευταίος όροφος είναι ο επίσημος χώρος υποδοχής με την παλιά τράπεζα, το οστεοφυλάκιο και το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου .

Μονή Βαρλαάμ
Απέναντι από το μοναστήρι του Μεγάλου Μετέωρου, κτίστηκε η Μονή Βαρλαάμ από τον ασκητή Βαρλαάμ κατά τον 14ο αιώνα. Οι αδερφοί Θεοφάνης και Νεκτάριος, που κατάγονταν από τα Γιάννενα, έκτισαν στα 1542 το καθολικό αφιερωμένο στους Άγιους Πάντες σε αγιορείτικο τύπο, που το 1548 αγιογραφήθηκε από τον ζωγράφο Φράγκο Κατελάνο, ενώ ο νάρθηκας αγιογραφήθηκε το 1566 από τους Θηβαίους αδερφούς Γιώργο και Φράγκο Κονταρή.

Στο ανδρικό μοναστήρι θα φτάσετε ανεβαίνοντας 195 σκαλοπάτια. Δείτε ακόμα την τράπεζα που σήμερα στεγάζει το Μουσείο της Μονής που περιλαμβάνει πολύτιμα κειμήλια όπως το ευαγγέλιο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου, καθώς και το νοσοκομείο. Επίσης μην παραλείψετε την επίσκεψη στο μονόκλιτο δρομικό παρεκκλήσι των Τριών Ιεραρχών που κτίστηκε το 1627 και τοιχογραφήθηκε στα 1637. Σώζεται ακόμα το τεράστιο βαρέλι για νερό, χωρητικότητας 13.000 λίτρων.

Μονή Ρουσάνου
Το γυναικείο μοναστήρι Ρουσάνου βρίσκεται στην κορυφή ενός σχετικά χαμηλού βράχου όπου θα φτάσετε ανεβαίνοντας αρκετά ανηφορικά πλατιά σκαλοπάτια. Ιδρύθηκε από τους Γιαννιώτες οσίους Ιωάσαφ και Μάξιμο στα 1529 πάνω σε παλαιότερα χαλάσματα, ενώ πιθανόν ο πρώτος οικιστής στα 1288 να λεγόταν Ρουσάνος. Τη σημερινή του μορφή την πήρε στα τέλη του 16ου αιώνα. Σχετικά πρόσφατα κτίστηκε ένα τμήμα μοναστικών κελιών που στολίζεται από μεγάλη αυλή με πολλά λουλούδια και έναν κήπο σε σταυροειδές σχήμα τον οποίο παρατηρούν οι επισκέπτες από ψηλά, περνώντας τη γέφυρα εισόδου της μονής. Στο επίπεδο της εισόδου βρίσκεται το αρχονταρίκι ενώ κατεβαίνοντας μερικά σκαλιά φθάνουμε στο καθολικό με τον μικρό ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Φωτίζεται μόνο από το λιγοστό φως των κεριών και είναι εντυπωσιακά αγιογραφημένος από τον αγιογράφο της Κρητικής Σχολής, Τζώρτζη, στα 1560. Τα τελευταία χρόνια η μονή γνωρίζει μεγάλη ακμή και χάρη στις νέες άξιες αδελφές που ήρθαν να μονάσουν.

Μονή Αγίου Στεφάνου
Το μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου έγινε γυναικείο από το 1961 και είναι το πιο εύκολα προσπελάσιμο καθώς ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος φτάνει σχεδόν στην είσοδο. Στα 1192, ξεκίνησε η λειτουργία του ανδρικού μοναστηριού με κτίτορες τούς όσιο Αντώνιο Καντακουζηνό και Φιλόθεο από τη Σιάτενα. Ενθουσιασμένος από τη φιλοξενία ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Παλαιολόγος στα 1333 προσέφερε χρήματα και μεγάλες εκτάσεις στη μονή που ονομάστηκε «βασιλική». Το καθολικό του ναού είναι μονόκλιτη βασιλική και κτίστηκε στα 1350, ενώ ο ιερέας Νικόλαος το επεξέτεινε και ανακαίνισε στα 1545. Την ίδια χρονολογία ο Πατριάρχης Ιερεμίας την ανακήρυξε σταυροπηγιακή, ανεξάρτητη από την Επισκοπή Σταγών. Εδώ φυλάσσεται και η ιερή κάρα του Αγίου Χαραλάμπους, δώρο του ηγεμόνα της Βλαχίας Βλαντισλάβ. Μπορείτε να επισκεφθείτε την τράπεζα που έχει μετατραπεί σε μουσείο κειμηλίων της μονής, και περιλαμβάνει εκκλησιαστικά σκεύη και άμφια, καθώς και χειρόγραφα και μεταβυζαντινές εικόνες. Το μοναστήρι υπήρξε στρατηγείο του Μακεδονικού Αγώνα. Μονή Αγίας Τριάδας
Το ανδρικό μοναστήρι της Αγίας Τριάδας αμέσως συγκεντρώνει τα βλέμματα των επισκεπτών καθώς εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την καμπίνα με τα σύρματα για κάποιες μετακινήσεις και μεταφορές προμηθειών, αφού αρκετά από τα 140 λαξευμένα σκαλιά στο βράχο είναι στενά και πολύ ανηφορικά. Όμως μέχρι το 1925 οι προσκυνητές έφταναν με την ανεμόσκαλα ή το δίχτυ που λειτουργούσε με ξύλινο βαρούλκο, το οποίο στέκει ακόμα στον Πύργο της Μονής. Σε όμορφη τοποθεσία απέναντι από τα βουνά της Πίνδου, ο μοναχός Δομέτιος στα 1438 πρωτόκτισε το μοναστήρι που όμως λειτουργούσε από το 1362. Ο σταυροειδής δικιόνιος ναός με κεντρικό τρούλο του καθολικού κτίστηκε στα 1476, και αγιογραφήθηκε 1741, από τους ιερείς Αντώνιο και Νικόλαο. Δυστυχώς το πολύτιμο ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού εκλάπη το 1979. Δείτε επίσης το μικρό παρεκκλήσι του Τιμίου Προδρόμου μέσα στο βράχο, που κτίστηκε το 1862, καθώς και το Λαογραφικό Μουσείο που περιλαμβάνει σκεύη, εργαλεία, και μια ωραία συλλογή υφαντών λαϊκής τέχνης.