«Είμαστε χώρα νεοφοβική»

Oι υπόγειες διαδρομές του Γιάννη Αγγελάκα χτύπησαν φλέβα όταν συνάντησαν το «ζωντανό πνεύμα του Διονύσου», που δεν είναι άλλος από τον πιο διάσημο λυράρη της Κρήτης, τον Ψαραντώνη. Το κοινό τους σημείο;

«Για μένα», λέει ο Αγγελάκας, «ο Ψαραντώνης είναι από τους λίγους Έλληνες δασκάλους μου. Η μουσική του, ό,τι πιο αρχαίο και ό,τι πιο σύγχρονο στην Ελλάδα. Έχει πάρει την παράδοση και την έχει στείλει στο Σύμπαν».

Την Πέμπτη το βράδυ, ο Λυκαβηττός θα γνωρίζει. Ο Γιάννης Αγγελάκας, ο βιολοντσελίστας Νίκος Βελιώτης και ο Ψαραντώνης θα συνυπάρξουν σε μια αλλιώτικη (ακουστική) συναυλία, στην οποία η παράδοση και ο πειραματισμός ενώνονται εις σάρκα μια. Στο ξεκίνημα, ο Αγγελάκας και ο Βελιώτης θα παρουσιάσουν τις δυο συγγενικές παραγωγές- «Ανάσες των Λύκων» και το «Πότε θα φτάσουμε εδώ»- που βασίζονται στις εναλλαγές (παραμορφώσεις, αλλοιώσεις, πειραματισμούς) του τσέλου του Νίκου Βελιώτη σε συνδυασμό με την «υπόγεια» ερμηνεία/απαγγελία του Αγγελάκα. Μετά ο Αγγελάκας θα καλέσει στη σκηνή τον Ψαραντώνη και αφού θα ερμηνεύσουν μαζί κάποια τραγούδια, θα τον αφήσει να παρουσιάσει τον τελευταίο του δίσκο «Να χεν η θάλασσα Βουνά» (καρπό της κοινής τους συνεργασίας στην παραγωγή). Αναρωτιέμαι, αν το κοινό που άκουσε τις «Ανάσες των Λύκων», μπορεί να απολαύσει Ψαραντώνη…

Εμένα με έχει επηρεάσει η ερμηνεία του Ψαραντώνη και νομίζω ότι αυτό έχει περάσει και στους «Λύκους». Ενστικτωδώς καταλαβαίνω ότι υπάρχει μια σχέση μεταξύ μας- κι αυτή τη σχέση ελπίζω να την αισθανθεί ο κόσμος.

ΙΝFΟ

Την Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου, στο Θέατρο Λυκαβηττού, Γιάννης Αγγελάκας, Νίκος Βελιώτης και Ψαραντώνης.
Έναρξη: 21.00. Εισιτήρια: 25 ευρώ και 20 (φοιτητικό)

Τι είναι αυτό που σε έκανε να τον ξεχωρίσεις; Είναι ένας άνθρωπος βυθισμένος στη μουσική του. Άνθρωπος και μουσική είναι ένα.

Γενικά σου αρέσει η παραδοσιακή μουσική… Όλοι μας την κουβαλάμε μέσα μας. Όπως μας συγκινεί η ρυθμολογία των Βαλκανίων ή της Μεσογείου. Έχουμε κοινά πολιτισμικά στοιχεία.

Μετά τις «Τρύπες» το ανακάλυψες; Πάντα με συγκινούσε. Το ηπειρώτικο κλαρίνο λόγου χάριν. Ή τα κρητικά.

Γι΄ αυτό και μένεις πολύ καιρό στην Κρήτη τα τελευταία χρόνια…

Στην Κρήτη η παράδοση είναι ένα ζωντανό πράγμα. Ένας δαίμονας που προχωράει ακόμα. Πιτσιρικάδες που μαθαίνουν λύρα, που χορεύουν, που φτιάχνουν συγκροτήματα. Κάθε σπίτι έχει τον μουσικό του. Γράφεις κάπου ότι ο Ψαραντώνης είναι το «ζωντανό πνεύμα του Διονύσου που κυκλοφορεί στην ψευδοχριστιανοχτυπημένη Ελλάδα μας». Είμαστε μια συντηρητική κοινωνία;

Είμαστε μια παρανοϊκή κοινωνία, γιατί συντήρηση υπάρχει σ΄ όλη την Ευρώπη. Απλά εδώ όσοι καλλιτέχνες δεν ακολουθούν το λαϊφσταϊλίστικο τρόπο, σφυροκοπούνται αγρίως. Εδώ υπάρχει η φοβία του νέου. Είμαστε νεοφοβική χώρα. Άμα δεν κάνεις κάτι που πάει με τον συρμό, δεν ανήκεις πουθενά.

Ναι, αλλά ο δίσκος με τους Επισκέπτες πούλησε πάνω από 20.000 αντίτυπα…

Δεν το περιμέναμε. Τώρα ετοιμάζουμε τον επόμενο.

Κάτι άλλο στα σκαριά; Μόλις τελείωσα το σάουντρακ για τη νέα ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή Βαθιά». Νομίζω ότι ο Παντελής έχει κάνει μια μεγάλη ταινία.

Επόμενη εμφάνιση; Στις 23 Σεπτεμβρίου στο Κηποθέατρο Παπάγου. Αυτή τη φορά με τους Επισκέπτες.


«Μεγάλες μουσικές από μεγάλους ανθρώπους»

Πώς γνώρισε ο Γιάννης Αγγελάκας τον Ψαραντώνη; «Τον πήρα τηλέφωνο και τον ρώτησα αν ήθελε να του κάνω την παραγωγή σε ένα δίσκο του», λέει. «Μπήκαμε στο στούντιο, στήσαμε τα τραγούδια, ζήσαμε ώρες μαζί. Δεν είναι μόνο το πώς παίρνει την παράδοση και την ανανεώνει, αυτό που μου αρέσει. Είναι ο τρόπος που σκέφτεται. Η σχέση που έχει με τη μουσική. Έζησα μια μαγική καθημερινότητα μαζί του και έτσι επιβεβαιώθηκε μια δοξασία που είχα από παιδί, ότι οι μεγάλες μουσικές γεννιούνται από μεγάλους ανθρώπους».