Αναγνώριση πτώματος

ΑΣ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΩ
ΩΣ «ΠΑΛΙΑ ΚΑΡΑΒΑΝΑ» ΚΑΙ ΩΣ
ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΣΕ ΟΣΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ
ΚΑΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ (ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ
ΦΟΡΑ) ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΕΠ΄ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΤΩΝ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
Θα εκκινήσω από μια έκκλησηπρόσκληση- πιθανώς πρόκληση προς τον υπουργό Παιδείας. Την επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά γιατί όσες φορές στο παρελθόν το επιχείρησα δεν αξιώθηκα ούτε μία- έστω τεκμηριωμένη και καταλυτική- απόρριψη. Μου απάντησε η αιδήμων σιωπή. Και θα ήθελα να γνωρίζω σε ποιο εκπαιδευτικό, μεθοδολογικό ή ηθικό αμάρτημα υποπίπτω. Ξεκινούσα πάντα από τη θεσμοθετημένη υποχρέωση του γαλλικού υπουργείου Παιδείας το οποίο μετά το τέλος των εξετάσεων του Μπακαλορεά με έξοδα του Δημοσίου δημοσιεύει σε μεγάλα περιοδικά και εφημερίδες τα άριστα γραπτά των εξετάσεων. Εκεί είναι γνωστό ότι οι εξετάσεις γίνονται κατά νομούς με διαφορετικά θέματα. Έτσι ο Γάλλος πολίτης κάθε χρόνο έχει να καμαρώσει για τα νέα φιντάνια που θα αποτελέσουν τον πνευματικό και επιστημονικό στόλο της Γαλλίας.

Τι μας εμποδίζει εδώ να δημοσιεύσουμε κατ΄ επιλογή δύο- τρία γραπτά από κάθε κατεύθυνση και κάθε μάθημα που έχουν αριστεύσει.

Πώς θα κριθεί η ποιότητα και η παραγωγικότητα, η αποτελεσματικότητα της εκπαίδευσης χωρίς τεκμήρια;

Τι μας εμποδίζει; Εκτός αν φοβόμαστε πως θα βγουν να διεκδικήσουν τον υποψήφιο οι φροντιστές. Ε! Τότε ας γίνει ανωνύμως. Πάλι θα καμαρώνουμε- αν καμαρώνουμε- για τα ξεχωριστά τάλαντα που εγγυώνται το μέλλον των επιστημών του τόπου. Εκτός πάλι κι αν φοβόμαστε πως τα άριστα απεικονίζουν τα στερεότυπα της φροντιστηριακής μασημένης τροφής. Υπάρχει λύση, εκτός αν δεν υπάρχει τεκμήριο, να επιλεγούν και αριστεύουσες εργασίες πλην των τυποποιημένων που ξεφεύγουν από τον ντορό, για να δείξουμε πως οι εξεταστές εκτιμούν και τον πρωτότυπο τρόπο προσέγγισης και τη φρεσκαδούρα σκέψης.

Υπάρχουν τέτοια γραπτά; Βαθμολογούνται με άριστα τέτοια εκτός πατρόν γραπτά; Αν δεν υπάρχουν θα έχουμε πλέον έμπρακτο τεκμήριο που να ενισχύει την άποψη, την κοινόχρηστη και κοινόλεκτη, πως οι εξετάσεις είναι προκάτ και επιβιώνουν και πρωτεύουν μόνο τα παπαγαλάκια. Είμαστε έτοιμοι να δούμε την κεφαλή της Μέδουσας; Ανωνύμως λοιπόν οι αριστείς. Κι αν διαπιστωθεί, όπως φοβάμαι, ότι τα άριστα είναι γραπτά που κοπιάρουν με το καρμπόν τις συνταγές των φροντιστηριακών μάγων και γίνει η απαραίτητη γόνιμη αλλά άγρια κριτική να δούμε ποιος θα τολμήσει να αποκαλύψει και να κορδωθεί διεκδικώντας την επωνυμία του!! Αλλά δεν φτάνει. Θα πρέπει δειγματογραφικά να δημοσιευτούν και γραπτά του δέκα, της διαβόητης και βαλλόμενης βάσης. Να δούμε δηλαδή τι εικόνα παρουσιάζουν όσοι τιμήθηκαν με το προβιβάσιμο και εισόδιο στις επιστήμες εισιτήριο.

Αλλά κι αυτό δεν φτάνει. Δεν θα πρέπει να γνωρίζει ο Έλληνας πολίτης που πληρώνει τη δωρεάν εκπαίδευση ποιοι και ποιες από αυτούς και αυτές που απέκτησαν απολυτήριο Λυκείου ύστερα από δώδεκα χρόνια δωρεάν σπουδής γιατί και πώς και τι γράφουν βαθμολογούμενοι με 7, 8 και 9 και μένοντες εκτός νυμφώνος. Θα είναι και μια ωμή απάντηση σ΄ όσους θρηνούν για την επάρατη βάση του δέκα. Θα δούμε, πάντα ανώνυμα, τα γραπτά που δεν πέτυχαν τη βάση και θα κοιτάξουμε κατάματα τους θρηνούντες και θα τους ρωτήσουμε αν θα ήθελαν να πληρώσουν τη δωρεάν κατάρτιση τέτοιων τελειοφοίτων Λυκείου κι αν θα τους ήθελαν συναδέλφους στο γραφείο, υπαλλήλους στην επιχείρηση και τεχνίτες στη γειτονιά τους.

Τα συμπεράσματα από αυτήν την πρωτοβουλία, αν θα τολμήσει να την υλοποιήσει το υπουργείο, θα είναι καταλυτικά, θετικά ή αρνητικά, για τα εκπαιδευτικά μας πράγματα. Μια ριζική και οριστική πρώτη Αξιολόγηση του όλου εκπαιδευτικού συστήματος, μέθοδοι, ύλη, πρόγραμμα και κυρίως διδακτικό προσωπικό.

Ξέρετε τι ταραχή έχει να γίνει όταν υποψήφιος που βαθμολογήθηκε με 5, 6, 8, 9 πήρε απολυτήριο με 15; Ποιος του το ΄δωσε; Γιατί άλλο πράγμα είναι ένας καλός μαθητής να αποτύχει σ΄ ένα μάθημα, να εκτιμήσει αλλιώς τα πράγματα ή να πάρει λαθεμένο δρόμο στους συλλογισμούς του κι άλλο να παραδίδει ένα αστοιχείωτο, αναλφάβητο γραπτό και να έχει περάσει τη μέση εκπαίδευση αβρόχοις ποσίν.

Θα τολμήσουμε κάποτε να δούμε το κεφάλι της Μέδουσας κατάματα; Κι ας απολιθωθούμε; Σε ποιου είδους και ποιας έκτασης μεταρρυθμίσεις σε πρόγραμμα, ύλη, μεθόδους και αξιολόγηση διδασκόντων θα προχωρήσουμε χωρίς να ξέρουμε πού είμαστε και πού πατάμε;