Χάθηκε «αυτοκτονικά» και παράδοξα

Στη Βαρκελώνη ο Κραβάν πάλεψε σε έναν αγώνακοροϊδία με τον Τζακ Τζόνσον και αναγκάστηκαν να φυγαδευτούν για να μην τους λιντσάρει ο κόσμος. Κατά βάθος ο Κραβάν δεν πάλευε ποτέ, όπως και δεν υλοποιούσε κανέναν από τους στόχους του. Μπορούσε απλώς να προκαλεί, σε μια εποχή που έβγαινε από τον 19ο αιώνα και αποσταθεροποιού- νταν με τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη Νέα Υόρκη τον περιμένουν οι πρωτοπόροι της τέχνης στην αίθουσα διαλέξεων, αλλά ο Κραβάν δεν βγάζει τσιμουδιά, προτιμώντας να κατεβάσει και πάλι τα παντελόνια του για να αποθεωθεί, κυρίως από τον Μαρσέλ Ντισάν. Εκεί θα γνωρίσει και την ποιήτρια Μίνα Λόι, που θα υποκύψει στις ερωτικές ορέξεις τουαν είχε ποτέ άλλες ορέξεις ο Κραβάν, πέρα από την αυτοτροφοδότηση του εαυτού του με συνεχείς αλλαγές ταυτοτήτων. Όπως έγραψε και η Λόι αργότερα, «είχε ειδωλοποιήσει την ύπαρξή του…».

Και στην Αμερική θεωρείται λιποτάκτης, οπότε το πέρασμα στο Μεξικό είναι αναπόφευκτο. Καλεί την Μίνα να πάει να τον βρει. Εξοντωμένοι, δίνουν εξευτελιστικές παραστάσεις σε τσίρκο, περιμένοντας την επιβίβασή τους σε ένα ιστιοφόρο με προορισμό την Αργεντινή. Κάποια στιγμή ο Κραβάν θα μπει σε μια βάρκα και θα ανοιχτεί στον ωκεανό. Έκτοτε αγνοείται η τύχη του, κι ας ξέσπασαν μύθοι ότι εθεάθη με άλλα ονόματα σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη.

Ήταν το τέταρτο θύμα της παρέας των ντανταϊστών που θα χανόταν «αυτοκτονικά» και παράδοξα.

Εξοντωμένος
Ο αφηγητής μας, εξοντωμένος και αυτός, φτάνει στον τελευταίο σταθμό της ζωής του ινδάλματός του, στη Σαλίνα Κρους, επιδιώκοντας να αποτελειώσει και τη δική του, αλλά ούτε αυτό πετυχαίνει τελικά. Από όλη την περιπέτεια καταφέρνει (ως λογοτεχνικός ήρωας) να αποτελειώσει το βιβλίο που διαβάζουμε. Βέβαια ο αληθινός συγγραφέας, ο Σκωτσέζος Ντέιβιντ Λαλέ, ταξίδεψε αληθινά στα ίδια τοπία όπου περιπλανήθηκε ο Κραβάν, απόδειξη οι υποβλητικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες που παρεμβάλλονται ανάμεσα στα κεφάλαια του βιβλίου.

Οι δύο ιστορίες «τρέχουν» ταυτόχρονα και ανόμοια: η μία ως δημοσιογραφική έρευνα για τη ζωή του Κραβάν και η άλλη, η πρωτοπρόσωπη αφήγηση, με τη μορφή εξομολόγησης. Τολμηρή και άνιση η σύζευξη, με τη λογοτεχνία να γέρνει προς την πλευρά του αφηγητή.