ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ «ΟΧΙ», Η ΧΑΡΑ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ

Ελληνική εταιρεία παραγωγής είχε στα σκαριά μια δεύτερη ταινία με την ίδια ινδική εταιρεία για το 2008, αλλά αυτό το project το κέρδισε το ιταλικό υπουργείο Τουρισμού και η ΕΝΙΤ (ο αντίστοιχος ιταλικός ΕΟΤ) με 200.000 ευρώ μετρητά και ένα απλό τρισέλιδο συμβόλαιο. Έτσι, αντί για Αθήνα, Μύκονο, Σαντορίνη, το συγκεκριμένο project έχει πλέον ολοκληρώσει τα γυρίσματά του σε Ρώμη, Βενετία, Κάπρι.

Και τα κέρδη της Ιταλίας; Εξασφάλισε 15 λεπτά παρουσίασης σε ένα τεράστιο κοινό και πολλές σελίδες τυπογραφίας για πολλούς μήνες μέσα από τις συνεντεύξεις Τύπου των ηθοποιών κ.λπ. (μόνο η Βομβάη αριθμεί πληθυσμό υπερδιπλάσιο από αυτόν της Ελλάδας). Σε γενικές γραμμές, με αυτά τα 200.000 ευρώ που ξόδεψαν οι Ιταλοί για την εν λόγω ταινία, «αγόρασαν» διαφήμιση 100πλάσιας αξίας και προσείλκυσαν στην Ιταλία πάνω από 400.000 ευρώ ως καθαρά έξοδα παραγωγής- αυτά σε πρώτη φάση. Σε δεύτερη φάση, περιμένουν αυξημένο τζίρο από τους Ινδούς τουρίστες που επισκέπτονται τα μέρη στα οποία γυρίστηκαν οι αγαπημένες τους ταινίες.

Από κοντά και η Ελβετία με τη Νέα Ζηλανδία, που αποτελούν καλά παραδείγματα: στην Ελβετία τα τελευταία 20 χρόνια έχουν γυριστεί 400 ινδικές ταινίες και κάθε χρόνο δέχεται από 35.000 έως 70.000 Ινδούς τουρίστες. Η Νέα Ζηλανδία, από 400 Ινδούς που επισκέπτονταν τη χώρα μέχρι το 1996, είδε τον αριθμό να φτάνει τις 24.000 όταν από εκείνη τη χρονιά μέχρι το 2001 γυρίστηκαν εκεί 80 ινδικές ταινίες!