Καυστική παρωδία των ψυχαναλυτικών θεωριών

Η υποδόρια κοινωνική κριτική δίνει και παίρνει στο Εμείς κι αυτός. Με αφορμή, πρώτο και καλύτερο, τον ιδιότυπο ρατσισμό που διαμορφώνεται γύρω από το πάντα φλέγον θέμα της ράτσας ενός σκύλου. Αλλά και το ζήτημα της ανατροφής, με ιδιαίτερη έμφαση στο λουρί και τις συνδηλώσεις του, απασχολεί το αφεντικόπίσω από το οποίο διακρίνει βέβαια κανείς τον ίδιο τον Μάραϊ. Από τις πλέον διασκεδαστικές στιγμές του βιβλίου είναι η καυστικότατη παρωδία των ψυχαναλυτικών θεωριών, που την εποχή εκείνη κάνουν φουριόζες την εμφάνισή τους, ιδίως στην Κεντρική Ευρώπη. Ο συγγραφέας βάζει μια νεοφώτιστη ψυχαναλύτρια να εφαρμόζει χοντροκομμένα και δογματικά τη φροϋδική θεωρία για να ερμηνεύσει τις διαταραχές του μικρού Ροκανίδη. Χωρίς σπουδαίο αποτέλεσμα: το απρόβλεπτο και ατίθασο ταμπεραμέντο του, όπου δεν διστάζει να δαγκώνει το χέρι που το ταΐζει (στην κυριολεξία), θα αποδειχθεί μοιραίο. Το τέλος του βιβλίου, όπου η πλοκή επιταχύνεται, δεν είναι ούτε ιδιαίτερα αισιόδοξο, ούτε και πολύ πρωτότυπο. Επιτυχώς αμήχανο, θα το χαρακτήριζα. Πώς να περιμένει όμως κανείς ένα μελό χάπι εντ σε ένα τέτοιο βιβλίο;