Η γοητεία του λευκού

Μόλις το βαπόρι προσεγγίσει τη στεριά ελίσσεται σαν να παραπλέει το, ξαπλωμένο στην αμμουδιά, κορμί μιας καλλίγραμμης νιας. Κάπως έτσι ονομάζουν οι ντόπιοι το νησί: Νιος. Κι όντως οι καμπύλες του νεανικού σώματος της Ίου είναι η γοητεία της. Λες και κτίστηκε στη χάρη τους η Αγία Ειρήνη, το σύμβολο του τόπου. Αυτή που βλέπεις πρώτη όταν έρχεσαι και τελευταία όταν φεύγεις. Το προοίμιο και ο επίλογος του ταξιδιού
στην Ίο με την κουκλίστικη Χώρα και τις διεθνούς φήμης παραλίες της.
Όταν φτάνεις στην Ίο σε συνεπαίρνει η Αγία Ειρήνη, αλλά γρήγορα το μάτι σου κερδίζουν τα λευκά σπίτια και τα εκκλησάκια στην κορυφή του βράχου, όπου βρίσκεται η Χώρα του νησιού. Κι είναι εξίσου γοητευτικό με την εικόνα τους το στρωμένο με γκρίζες πλάκες καλντερίμι που σε φέρνει από τον Γιαλό στη Χώρα. Αρχίζει λίγο μετά τον Αϊ-Γιώργη τον Μπασμένο και ανηφορίζει μέχρι τη Χώρα, ανάμεσα σε αυλές με γεράνια. Σε όλη τη διαδρομή σε συντροφεύει η πανοραμική θέα του Γιαλού, με τα καράβια να ταράζουν την ηρεμία του.

Από μακριά, η σφιχτοδεμένη Χώρα μοιάζει εντελώς εσωστρεφής. Σκέπτεσαι ότι αυτό το γοητευτικό σύνολο με τα λευκά σπίτια και τις εκκλησιές είναι ένα αδιαπέραστο κέλυφος. Λες ότι τίποτε δεν κυκλοφορεί μέσα σε αυτόν τον σωρό από κτίσματα.

Όμως αυτός είναι ένα ζωντανός οργανισμός, με τις «αρτηρίες» του. Δεν μπορείς να φανταστείς ότι αυτή η τόσο παραδοσιακή εικόνα συντηρεί μέσα της έναν τόσο σύγχρονο τρόπο ζωής και ξαφνιάζεσαι όταν αρχίσεις να διατρέχεις τις «αρτηρίες» του: στενά σοκάκια με πολλά στιγάδια- στέγαστρα που συνδέουν τα σπίτια, τα οποία οδηγούν σε μικρές πιάτσες: την Πάνω και την Κάτω Πιάτσα και την Πιάτσα του Ευαγγελισμού. Σε αυτές τις μικρές πλατείες με τις απλωμένες καρέκλες αξίζει να σταματήσεις και να πάρεις μιαν ανάσα.

Θα σου χρειαστεί, καθώς για να γνωρίσεις τη Χώρα πρέπει να περπατήσεις πολύ. Έτσι θα ανακαλύψεις την πανέμορφη γειτονιά των ανεμόμυλων. Δεκατέσσερις λευκοί «γίγαντες» στέκονται εδώ στο διάσελο, εκτεθειμένοι στους αγέρηδες. Κάποτε αυτοί συντηρούσαν τη ζωή στο νησί. Τώρα συντηρούν την ομορφιά και αποτελούν σκηνικό για παιδικά παιχνίδια. Εισχωρούν στο «κάδρο» νέων εικόνων της Χώρας, κάνοντάς τις ακόμη πιο σαγηνευτικές. Κάποιους ανεμόμυλους τους έχει συντηρήσει ο δήμος και κάποιοι άλλοι φέρουν τα σημάδια του χρόνου, με τα βασικά εξαρτήματά τους σωριασμένα εδώ κι εκεί. Μην παραλείψεις να ανεβείς μέχρι την Παναγία Γκρεμιώτισσα με το καμπαναριό και τον ανεμοδαρμένο φοίνικα στην αυλή της για να πεις ότι κάτι αισθάνθηκες από την ομορφιά της Ίου.

Η εκκλησία κτίστηκε το 1797 και στο πολυποίκιλτο τέμπλο της υπάρχει η θαυματουργή εικόνα της Παρθένου που όπως πιστεύεται ήλθε πάνω στα κύματα από την Κρήτη. Από εδώ, την κορυφή της Χώρας, η θέα προς το λιμάνι του Γιαλού μέχρι πέρα τη Σίκινο, είναι μαγευτική. Η καλύτερη ώρα για μια επίσκεψη εδώ είναι στο ηλιοβασίλεμα.