[ ΓΝΩΜΗ ] Τα μετάλλια της κρίσης

Αν η κρίση στη Γεωργία ήταν ένα Ολυμπιακό άθλημα, το χρυσό μετάλλιο βλακώδους ωμότητας θα πήγαινε στον Ρώσο πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν. Το αργυρό μετάλλιο θράσους θα το κέρδιζε ο πρόεδρος της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι. Και το χάλκινο μετάλλιο μυωπικής πολιτικής θα πήγαινε στα επιτελεία εξωτερικής πολιτικής του Κλίντον και του Μπους.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, πολλοί Αμερικανοί πολιτικοί και δημοσιογράφοι τάχθηκαν κατά της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ. Εκείνη την εποχή, το πρωτεύον ήταν να ενισχυθεί η ρωσική δημοκρατία και να ενσωματωθεί η Ρωσία στην Ευρώπη. Άλλωστε, η ενσωμάτωση των Ανατολικοευρωπαίων στη Δύση θα γινόταν μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι του ΝΑΤΟ. Αλλά η ομάδα που χάραζε την εξωτερική πολιτική του Κλίντον είχε άλλη άποψη: Ήθελε να επιβάλει στη Ρωσία τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ επειδή έβλεπε ότι η Ρωσία ήταν αδύναμη. Το μήνυμά της προς τους Ρώσους ήταν: Περιμένουμε από σας να συμπεριφερθείτε σαν δυτικοί δημοκράτες, αλλά θα σας αντιμετωπίσουμε σαν να είστε ακόμη η Σοβιετική Ένωση. Ο Ψυχρός Πόλεμος τελείωσε για εσάς, όχι για μας. Το αίσθημα του εξευτελισμού που καλλιέργησε στη Ρωσία η επέκταση του ΝΑΤΟ συνέβαλε αποφασιστικά στην άνοδο του Πούτιν μετά την αποχώρηση του Μπόρις Γιέλτσιν. Και η εξάρτηση της Αμερικής από το πετρέλαιο συνέβαλε στην άνοδο των τιμών της ενέργειας, δίνοντας στον Πούτιν τη δυνατότητα να απαντήσει σε αυτόν τον εξευτελισμό.

Παρ΄ όλα αυτά, θα πρέπει να καταβληθεί σήμερα κάθε διπλωματική προσπάθεια για να αποκρουστεί η εισβολή της Ρωσίας στη Γεωργία. Η Γεωργία είναι μια νεαρή δημοκρατία που ακολουθεί τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς, και η Δύση δεν έχει την πολυτέλεια να την αφήσει να συντριβεί. Από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί να αγνοήσει κανείς ότι η απόφαση του Σαακασβίλι να στείλει στρατό στο Τσχινβάλι, δηλαδή στην καρδιά της Νότιας Οσετίας, έδωσε στον Πούτιν το πρόσχημα να επιδείξει σιδηρά πυγμή. Αν όμως ο τελευταίος συνεχίσει να τρομοκρατεί τους γείτονές του, οι τελευταίοι θα ζητήσουν προστασία και η Ευρώπη θα κλιμακώσει τις προσπάθειές της να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις στο ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Αυτό θα οδηγήσει τη Ρωσία σε μεγαλύτερη απομόνωση και μεγαλύτερη ανασφάλεια.