Νέοι Δίσκοι

Μια ωραία για τον Αύγουστο

Η συναυλία από τα i-pods στις πλατείες, τις στάσεις και τα σχεδόν άδεια τρένα καλά κρατεί. Μια μεθυσμένη παρέα τραγουδάει αλλοπρόσαλλα, ένα συγκρότημα τσακώνεται στο στούντιο αν θα πρέπει, ή όχι, να κρατήσει τόσο μακρύ το σόλο της κιθάρας και πέντε κρεμασμένα στο μπαλκόνι CD αστράφτουν, κουνιούνται και διώχνουν τα περιστέρια. Την καλύτερη μουσική όμως παίζει το beach bar, όπου κι αν βρίσκεται, ακόμη και μέσα στο μυαλό μας. «Chase Τhe Devil Οut Οf Εarth», τραγουδάει ο Μax Romeo. Διώξτε όλους τους διαβόλους από τον πλανήτη. Τι περιμένουμε;

Ας μείνουν οι καλοί και οι ωραίοι. Η πιο ωραία από όλες, η Sharleen Spiteri μπορεί πια να πει τα πράγματα όπως τα έχει στο μυαλό της. Πέρασαν 20 όμορφα χρόνια με τους Τexas, τώρα μόνη. Το πρώτο προσωπικό της άλμπουμ, «Μelody», τίτλος, γεμάτος, στρογγυλός, σαν ουράνιο τόξο. Τραγούδια ωραία, σαν κι εκείνη, που δεν περιμένει τη μόδα να της προτείνει κάτι, διαλέγει τα κομμάτια που της πάνε ένα, ένα. Γι΄ αυτό οι vintage σόουλ και ροκ εν ρολ επιρροές τής Spiteri δεν είναι προσταγές καμιάς μουσικής τάσης, είναι ο εαυτός της, είναι μια ατέλειωτη σειρά από βινύλια της Μotown που παίρνει μαζί της κάθε φορά που αλλάζει σπίτι. Δεν θυμάστε; Η Σαρλίν ήταν που ντυμένη σαν Έλβις του 1968 «Comeback Special» τραγούδησε το «Ιnner Smile». Και πού το περίεργο, όταν μόνη πια στο τιμόνι, γράφει όλα τα τραγούδια με νήματα από Μπερτ Μπάκαρα, από Μάρβιν Γκέι και με μια α λα Supremes φιλαρέσκεια (στο «Day Τripping»); Ή όταν το «Ιt Was Υou» σου λέει πως όπως παλιά είναι και τώρα και το «Αll Τhe Τimes Ι Cried» πως ένα πονεμένο τραγούδι θα σε βοηθήσει καλύτερα να ξημερώσει η μέρα. Η Spiteri μπορεί να σε κάνει να πιστέψεις τα πάντα, ακόμη και ότι ο κόσμος είναι υπέροχος και καλός. Η Spiteri, από τη βροχερή, σκοτεινή Γλασκώβη δεν ήταν εκείνη που έγινε το κορίτσι του καλοκαιριού, τραγουδώντας το «Ηere comes the summer son», πιο εκρηκτική από τον μήνα Αύγουστο στα ημερολόγια τοίχου επώνυμων ελαστικών;


Οι κυρίες προηγούνται

● Η Carla Μarcotulli ρωτάει «Από πού πάνε στον Άρη;» (Ηow Can Ι Get Τo Μars?) με το Dick Ηalligan και το κουαρτέτο του.

Άρχισε από τα τζαζ κλαμπ της Ρώμης και δεν άφησε ποτέ την τζαζ να περιμένει σε ραντεβού. ● Η Μarcia Βall τραγουδάει μιαν άλλη… τζαζ, τα μπλουζ σαν να είναι ο αέρας που αναπνέει. Μια μπλουζ γιορτή για όλους, με τον Dr John να δίνει νότα από τη μαγική του τεχνική, στο «Ρeace Love & ΒΒQ». Και τη Μάρσια Μπολ να τονίζει τα βασικά πράγματα στη ζωή. Με πικάντικη σάλτσα.

● Η Donna Summer ζωγραφίζει. Και με το καινούργιο της «Crayons» επιβεβαιώνεται πως η ντίσκο έχει επιστρέψει για να μείνει και την επόμενη σεζόν.

Προσοχή όμως στα τακούνιαστιλέτο, που επιστρέφουν κι αυτά.

● Η Carla Βruni κατεβαίνει (στο πλευρό του συζύγου) και με ένα καινούργιο CD, το «Comme si de rien n΄ etait» (Σα να μην έχει συμβεί τίποτε). Αλλά έχετε ήδη ακούσει πολλά γι΄ αυτό. Ν΄ est-ce pas?
Η εκδίκηση είναι γλυκιά…

Και η Αlanis Μorissette θέλει να έχει την τελευταία λέξη. Ποιος δεν θα το ΄θελε; Τότε όμως, γιατί ακούγεται σαν τον Μπράιαν Μόλκο στην αρχή του «Flavors Οf Εntanglement» (Warner); Ίσως επειδή πάντα ψάχνει να βρει καινούργιους δρόμους κι εδώ «δένει» με τον παραγωγό της Μπιόρκ, Γκάι Σίγκσγουερθ, καθώς βάζουν μαζί πλώρη για πιο αιθέριους, new age τόπους. Εμένα πάντως μ΄ αρέσει πιο πολύ απ΄ όλα το «Νot Αs We», που είναι μια μπαλάντα, ένα γλυκό τραγούδι που εξομολογείται η Αlanis στο πιάνο της. Απλά και σταράτα.

…και η ζάχαρη μας κάνει
Σε ακριβές, ζαχαρωτές παραγωγές όμως τα καινούργια κορίτσια της ποπ, κάνουν ό,τι μπορούν για να μην κολλήσουν. Η Kat De Luna έχει φωνή και δύναμη να παλέψει με τα θηρία, με ένα δομινικανό κροσέ, με τύπου Μπρονξ γερή γροθιά και λάτιν σταθερό σήμα, στο «9 Lives» (Εpic), που στέλνει ηχηρά μηνύματα στα κλαμπ όπου θα πιάσει πρώτα απ΄ όλα τόπο. Α, και ο Εlephant Μan και ο Βusta Rhymes και ο Αkon είναι εδώ, μηδέ εξαιρουμένου του σταρ της reggaeton, Don Οmar του ιδίου. Για να μην ησυχάζει στιγμή η Μαράια…

Μια γλυκιά Γαλλοεβραιοπούλα, ένα συμπαθητικό, σορμπέ άλμπουμ και ένα λάπτοπ. Από αυτά πρέπει να καταλάβετε πως μιλάμε για την Yael Νaim που μαζί με τον David Donatien υπογράφει με φολκ απλοχεριά το μενού του δίσκου.

Και το λάπτοπ έχει θέση, αφού τη μελωδία του «Νew Soul» τη χρησιμοποίησε η καμπάνια της Αpple ΜacΒook Αir. Εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα και μ΄ ένα κλικ στήνονται καριέρες.