«Όταν ανεβαίνω στη σκηνή οι πόνοι εξαφανίζονται»

Μαχητής, ο Νιλ Ντάιμοντ στα 67 του χρόνια δεν το βάζει κάτω. Ούτε στα επαγγελματικά ούτε στα προσωπικά του. Ποιος είπε ότι η λάμψη του άστρου του θάμπωσε; Ίσα ίσα. Η συναυλία που έδωσε προσφάτως στο Γουέμπλεϊ ήταν αποκάλυψη, τουλάχιστον για τον ίδιο. Το στάδιο ήταν κατάμεστο. Εκείνος μάλλον δεν το είχε συνειδητοποιήσει. «Ήθελα απλώς να τους ευχαριστήσω. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα». Εν τέλει κάποιοι άλλοι θα έπρεπε να ανησυχούν και όχι ο Ντάιμοντ. Για κάποιον που δεν γνωρίζει, η ανησυχία του φαντάζει ανεξήγητη. Κι όμως, εκείνος υποφέρει από πόνους στην πλάτη. Απομεινάρι μιας παλιάς σοβαρής περιπέτειας που φαίνεται να την ξεπέρασε και πάντως την παλεύει (το ΄79 διαπιστώθηκε όγκος στη σπονδυλική στήλη που σύμφωνα με τους γιατρούς θα επέφερε σταδιακά παράλυση, υποβλήθηκε σε επέμβαση και στέκεται, ακόμα και σήμερα, όρθιος).

Το πάλεψε για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς ήταν πως η εδώ και 12 χρόνια συμβία του, Ράι Φάρλεϊ, περνάει τον δικό της γολγοθά, με σοβαρό τραυματισμό στην πλάτη. «Πέρασε έναν χρόνο με φρικτούς πόνους και η επέμβαση που έκανε δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Δεν ήθελα να την αφήσω, να απομακρυνθώ». Γι΄ αυτό και η πρόσφατη δισκογραφική δουλειά του, «Ηome Βefore Dark», ήταν δύσκολη και εν πολλοίς βιωματική. Αρκετά τραγούδια μιλούν για τον φόβο της απώλειας που εκείνος αποκαλεί «ακόμη μια δαγκωματιά του μήλου».

Κόντρα στην εμβληματική δουλειά του «Solitary Μan» (1966), ο Ντάιμοντ εμφανίζεται συναισθηματικός και συντροφικός.

Ίσως διότι θέλει να επανορθώσει για ό,τι προηγήθηκε στη ζωή του. Έχει δύο γάμους στο ενεργητικό του και συνολικά τέσσερα παιδιά και πέντε εγγόνια. «Θέλω ανθρώπους γύρω μου. Το ΄χω ανάγκη». Οι δύο πρώην σύζυγοί του είναι εκπληκτικοί άνθρωποι, κατ΄ ομολογία του, όμως αισθάνεται πολλές ενοχές για τα ισάριθμα διαζύγια. Και επιρρίπτει όλες τις ευθύνες στον εαυτό του. «Η δουλειά μου, η μουσική, ήταν κάποτε πρώτη προτεραιότητα. Τα παιδιά μου με συγχώρησαν και μ΄ αγαπούν γιατί διαρκώς τους ζητώ συγγνώμη που δεν ήμουν κοντά τους». Η Ράι είναι για εκείνον η τρίτη ευκαιρία. «Η ευκαιρία για να κάνω το σωστό». Και δηλώνει πως θα είναι πάντα δίπλα της για να τη στηρίζει. Κι ας εξακολουθεί να πονάει κι εκείνος παρά τις κινησιοθεραπείες και φυσικοθεραπείες που κάνει. Χάρη σε κάποια φάρμακα που ανακαλύφθηκαν μόλις πριν από λίγα χρόνια μπορεί και συνεχίζει την καριέρα του. «Όταν είμαι στη σκηνή νιώθω σαν 20άρης. Οι πόνοι εξαφανίζονται ως διά μαγείας».