«ΑΠΕΧΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ»

Με ποια κριτήρια επέλεξε ο Ανατόλι Βασίλιεφ μια μετάφραση του ΄40, της Έφης Μπαστιά; «Η γλώσσα της δράσης έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιλογή της μετάφρασης», λέει. «Όταν την επέλεγα ήμασταν τρεις, η Λυδία Κονιόρδου, μια ειδική Ρωσίδα ελληνίστρια που έκανε κατά λέξη τη μετάφραση και εγώ. Δεν γνωρίζω την ελληνική γλώσσα. Μήπως οι Έλληνες γνωρίζουν την αρχαία ελληνική; Έχουμε την ίδια απόσταση, ίσως εσείς πιο μακρινή από την αρχαία, και οι δυο παίζουμε σε ξένη γλώσσα. Βάλαμε κάποιες σταθερές, κάποιες παραμέτρους πάνω στις οποίες ορίσαμε τη δουλειά μας. Κάναμε κάποιες διορθώσεις στο μεταφρασμένο κείμενο, για να καλύψουμε την απόσταση από το ΄40 έως σήμερα. Η αντιστοιχία της μετάφρασης έπαιζε τον ενδιάμεσο, καθοριστικό ρόλο- γιατί το θέατρο δεν είναι γραπτό αλλά προφορικό δράμα, που μιλιέται. Δεν δουλεύω με τη μετάφραση, δουλεύω με το πρωτότυπο κατά λέξη».