Ελληνική μονομαχία στη Βενετία

Μοιάζει με όνειρο. Φανταστείτε, λέει, στις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας, όταν ανακοινωθεί το επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα της Βενετσιάνικης Μόστρας, να μάθουμε ότι Θόδωρος Αγγελόπουλος και Νίκος Παναγιωτόπουλος, δύο Έλληνες, στο ίδιο, μεγάλο κινηματογραφικό φεστιβάλ!

Κάτι η καθυστέρηση με την ταινία του Αγγελόπουλου που τον Μάιο δεν πρόλαβε το Festival du Cannes και κάτι η μεγάλη εκτίμηση που τρέφει ο direttore της Μόστρας, ο Ιταλο-Ελβετός με φλέβα (από τη μητέρα του) βραζιλιάνικη και ελληνική, ο Μarco Μuller, προς τον Νίκο Παναγιωτόπουλο, τα δύο δεδομένα που κάνουν το όνειρο να φαντάζει πραγματικότητα.

Βέβαια υπάρχει το προηγούμενο του 1975, όπου στο «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών» των Καννών βρέθηκαν ο «Θίασος» του Αγγελόπουλου (κομμένος από την κυβέρνηση Καραμανλή να εκπροσωπήσει τη χώρα στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα) και το «Δι΄ ασήμαντον αφορμήν» του Τάσου Ψαρρά. Αμφότερες παραγωγές του Γιώργου Παπαλιού, σημερινού προέδρου του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Όμως η συμμετοχή δύο ταινιών Μade in Greece στο ίδιο διαγωνιστικό πρόγραμμα, θα είναι ρεκόρ όλων των εποχών. Εδώ συνήθως δεν έχουμε μισή ταινία, και τώρα δύο μαζί και με τη μία. Ου-α-ου!

Η διπλή παρουσία, μικρής- κινηματογραφικά- χώρας καθόλου ακατόρθωτο και εξωφρενικό γεγονός.

Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογέ- νειες (Κάννες, Βερολίνο, Βενετία), με παραγωγές από Τουρκία, Ιράν, Βέλγιο, Δανία.

Άλλωστε, εκτός από τη

ΙΝFΟ

Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, 27 Αυγούστου- 6 Σεπτεμβρίου.

σπουδαία αυτή πιθανότητα της διπλής συμμετοχής, υπάρχει και εναλλακτική λύση. Η ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Αθήνα-Κωνσταντινούπολη» να μετακινηθεί στο παράλληλο, επίσης διαγωνιστικό τμήμα «Οrizonti» («Ορίζοντες»), στην κριτική επιτροπή του οποίου προεδρεύει η Βελγίδα σκηνοθέτις Σαντάλ Άκερμαν. Αν φυσικά συμφωνήσει και ο Έλληνας σκηνοθέτης με αυτή τη λύση. Κι αυτό γιατί μοιάζει σχεδόν απίθανο να προτιμηθεί, από το βαρύ πυροβολικό του Αγγελόπουλου, η «ελαφρά ταξιαρχία» του Παναγιωτόπουλου.

Διπλή και η ιστορία των δύο σκηνοθετών με τη Βενετία. Το 1980 ο «Μεγαλέξανδρος» του Αγγελόπουλου, με Ομέρο Αντονούτι και Εύα Κοταμανίδου, κερδίζει το (καλλιτεχνικό) Χρυσό Λιοντάρι. Τότε που το πρώτο το απέσπασε- δικαίως- η «Γκλόρια» του Κασσαβέτη. Και το 2004, ακριβώς πάνω στην πρώτη χρονιά που ο Μarco Μuller πήρε το τιμόνι του φεστιβάλ, το «Delivery» του Παναγιωτόπουλου συμμετείχε και απέσπασε καλές εντυπώσεις από το διαγωνιστικό πρόγραμμα της Μόστρας.

«Η σκόνη του χρόνου», μπροστά στο «ΑθήναΚωνσταντινούπολη» μοιάζει με «Άρχοντα των δαχτυλιδιών» απέναντι σε μια μικρή, ανεξάρτητη παραγωγή. Κόστους αρκετών εκατομμυρίων ευρώ, με καστ διεθνές: Μπρούνο Γκανς, Μισέλ Πικολί, Γουίλεμ Νταφό και Ιρέν Ζακόμπ. Αντιθέτως, Η «Αθήνα» είναι εξ ολοκλήρου ελληνική, δηλαδή Λευτέρης Βογιατζής, Αλεξία Καλτσίκη και Δημήτρης Πουλικάκος. Μάλιστα, ο Παναγιωτόπουλος τα τελευταία χρόνια ακολουθεί κατά πόδας το παράδειγμα του Γούντι Άλεν. Με το που τελειώνει, βάζει πλώρη. Ολόκληρο τον Αύγουστο θα είναι αφοσιωμένος στα γυρίσματα της επόμενης ταινίας του – κομεντί – από το βιβλίο του Σωτή- ρη Δημητρίου «Τα οπωροφόρα της Αθήνας» με πρωταγωνιστές (πάλι) Βογιατζή και Καλτσίκη, καθώς και Νίκο Κουρή!


Κάψ΄ το αφού το διαβάσεις… για αρχή

Η Μόστρα ανοίγει την Τετάρτη 27 Αυγούστου και κλείνει- με την απονομή των βραβείων, διά χειρός του προέδρου της Κριτικής Επιτροπής Βιμ Βέντερς- το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου. Εναρκτήριο έργο η τελευταία σαρκαστική και μαύρη κομεντί των αδελφών Κόεν «Βurn after reading» (Κάψ΄ το αφού το διαβάσεις) όπου Μπραντ Πιτ, Τζορτζ Κλούνι, Τίλντα Σουίντον, Τζον Μάλκοβιτς, Φράνσες ΜακΝτόρμαντ παίζουν σε μια ιστορία υποκλοπών απόρρητων ηλεκτρονικών αρχείων της CΙΑ..