Ρύπανση στο Ρέθυμνο

Ο κ. Σπύρος Γιακουμάκης γράφει για τη μονάδα καύσης απορριμμάτων στην Κρήτη: «Δεν έφτανε η επιχειρούμενη εκτροπή (και εντροπή) του Αχελώου σε μια εποχή κλιματικών αλλαγών, στη διάρκεια των οποίων οι βροχές λιγοστεύουν επικίνδυνα καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους και η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει Σαχάρα στη χειρότερη περίπτωση και Μέση Ανατολή στην καλύτερη, ήρθε τώρα να προστεθεί ένα ακόμη (κάκιστο) παράδειγμα, προγραμματιζόμενου, φαραωνικών διαστάσεων έργου. Πρόκειται για μια υπερμεγέθη μονάδα καύσης απορριμμάτων τριών νομών της Κρήτης- Λασιθίου, Ηρακλείου και Ρεθύμνου. Η χωροθέτηση του κολοσσιαίου αυτού έργου δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμη. Ωστόσο, ανάμεσα στις υποψήφιες για την κατασκευή του περιοχές, εντάσσεται και μία του Νομού Ρεθύμνης, ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, όπου υπάρχουν και αρχαιολογικοί χώροι. Τόσο καλά! Απορώ με τι είδους περιβαλλοντικά και άλλα κριτήρια επελέγη η περιοχή αυτή, τη στιγμή που οι διανυόμενες αποστάσεις για τις υπερφορτωμένες νταλίκες που θα επισκέπτονται καθημερινά το εργοστάσιο (70 με 80 την ημέρα!) θα είναι οι μεγαλύτερες δυνατές και η ατμοσφαιρική και ηχητική ρύπανση για τους περιοίκους των γύρω γραφικών χωριών θα είναι ανυπόφορη. Χώρια από τη λειτουργία του ίδιου του εργοστασίου. Ποια θα ήταν η εφικτή, ρεαλιστική, οικολογική και εν τέλει “ευρωπαϊκή” λύση; Μα η διάδοση της κουλτούρας της ανακύκλωσης πρωτίστως στον πληθυσμό. Χώρια το χαρτί, χώρια το γυαλί, χώρια η κονσέρβα… Στη συνέχεια, μικρές μονάδες μηχανικής κομποστοποίησης σε έρημες και άγονες περιοχές, πολύ μικρής όχλησης και λειτουργικού κόστους σε επίπεδο δήμου ή νομού. Στην Ελλάδα αντίθετα, τα φαραωνικού τύπου μεγαλεπήβολα και περιβαλλοντοκτόνα έργα προτιμώνται, γιατί εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας το περιβάλλον θυσιάζεται μόνιμα στον βωμό του (εργολαβικού) κέρδους και του χρηματιστηρίου της γης. Εκατόν πενήντα χρόνια αρχιτεκτονικού πολιτισμού κατεδαφίστηκαν από τις μπουλντόζες της αντιπαροχής, δέκα γραφικά χωριουδάκια, το οξυγόνο του βουνού, οι Μινωίτες πρόγονοι και μια μοναδική θέα προς τον Ψηλορείτη θα τους νοιάξουν τώρα;».