«Πρέπει να απευθύνεσαι εκεί που σε θέλουν»

Ούτι, κανονάκι, ταμπουράς, αλλά και βιολί και βιολοντσέλο και κιθάρες σε ένα ταξίδι που μας τριγυρνάει στη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια με τη φωνή της Σαβίνας Γιαννάτου. Αυτή τη φορά στη Μικρή Επίδαυρο
Όταν μιλάς με τη Σαβίνα Γιαννάτου έχεις την αίσθηση ότι ο κόσμος είναι μια μεγάλη γειτονιά. Το τηλέφωνό της χτυπάει στο Στρασβούργο. Η φωνή της ακούγεται κοντινή και οικεία. Προχτές ήταν στη Νορβηγία, σήμερα θα είναι στο Μόναχο, αύριο στην Ελλάδα (Μικρή Επίδαυρος), την Τρίτη στη Σαρδηνία, μετά στην Αυστρία. Σίγουρα, της λέω, δεν θα σου έρχεται μεγάλος λογαριασμός στο ρεύμα. Γελάει. «Είναι πολύ ωραία να ταξιδεύεις» λέει. «Δουλεύεις και μετά πας βόλτες. Τρως, πίνεις, γνωρίζεις κόσμο…».

Εξοικειωμένη πλέον με τη διευρυμένη – εκτός συνόρων- συναυλιακή της πορεία (που από τότε που συγκαταλέγεται στους καλλιτέχνες της ΕCΜ είναι ακόμα πιο οργανωμένη και σταθερά ανερχόμενη) φαίνεται να θεωρεί φυσικό να ζει με μια βαλίτσα στο χέρι και να έρχεται σε επαφή με νέο κοινό. Το Ίντερνετ έχει παίξει και αυτό τον ρόλο του. «Είναι “κουφό” πώς λειτουργούν σήμερα τα πράγματα» λέει. «Στη Σαρδηνία όπου παίξαμε την άνοιξη, δεν μας ήξεραν καθόλου. Βρήκαν ένα κομμάτι από το “Μουσικές Δωματίων” στο Ίντερνετ και έπειτα από αυτό κατέβασαν και το “Sumiglia”. Δεν μας είχαν ακούσει ποτέ πριν».

Είναι κάτι που της δημιουργεί άγχος αυτό ή αντίθετα το χαίρεται; Γιατί μιλάμε για μια θάλασσα πληροφόρησης…

«Όχι. Το χαίρομαι. Γιατί ξέρω πλέον- και από τις ζωντανές μου εμφανίσεις- ότι υπάρχει κοινό για όλα τα είδη μουσικής.

Αρκεί να μην πλασάρεις πράγματα σε ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται. Πρέπει να απευθύνεσαι εκεί που σε θέλουν».

Αυτό το άγχος το έχουν οι καλλιτέχνες συνήθως. Θέλουν να τους ξέρουν οι πάντες… Κυρίως το έχουν οι εταιρείες. Σε αυτό μπορώ να πω ότι με έχει εκπλήξει ο Μάνφρεντ Άιχνερ. Με την έννοια ότι έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, σ΄ αυτό που αρέσει στον ίδιο. Και όταν καταλάβει πού κινείσαι και τι ήχο έχεις, σε αφήνει να κινηθείς ελεύθερα. Σήμερα αισθάνομαι πιο ελεύθερη να κάνω αυτό που θέλω.

Ο επόμενος δίσκος; Ηχογραφούμε στα τέλη Αυγούστου, πάλι με τους Ρrimavera. Πιο ανοιχτός ήχος, πιο πολύ αυτοσχεδιασμός. Κομμάτια από τη Μεσόγειο, την Αρμενία, το Καζαχστάν.

Το κοινό σου στην Ελλάδα το ξέρεις; Πώς θα το χαρακτήριζες;

Κάτι περίεργοι τύποι είναι (γελώντας). Το μόνο που με ευχαριστεί είναι ότι βλέπω και πολλά νέα παιδιά.

ΙΝFΟ

11 και 12 Ιουλίου στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου. Έναρξη:21.30. Εισιτήρια:
40 ευρώ, 25, 10 (μειωμένο).

Μεσόγειος και Βαλκάνια

Το ταξίδι που θα προσφέρει σε μας αύριο και μεθαύριο (στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Μικρής Επιδαύρου) έχει άλλου είδους γοητεία. Διαδρομές στον χώρο και τον χρόνο μέσα από τα σταυροδρόμια των μουσικών της Μεσογείου και των Βαλκανίων, εκλεκτικές συγγένειες ήχων, στίχων και ρυθμών που κατ΄ αρχήν νιώθουμε στο δέρμα μας και μετά παίρνουν ονόματα. Η Σαβίνα λέει για τους μουσικούς της, τους Ρrimavera en Salonico: «Είμαστε δεκατέσσερα χρόνια μαζί. Μέσα σε αυτά τα χρόνια μπορεί να μην αλλάζει ιδιαίτερα η λογική των παραστάσεων, όμως το παίξιμο είναι εντελώς διαφορετικό. Περισσότερος αυτοσχεδιασμός, ελευθερία… Η εξέλιξη είναι τεράστια, αλλά δεν περιγράφεται εύκολα».

Μαζί τους δύο ακόμη φωνές. Η Lamia Βendioui (από την Τυνησία) και η Μάρθα Μαυροειδή. «Η Λάμια έχει αναλάβει το αραβικό μέρος και η Μάρθα το Βαλκανικό- έχει βουλγάρικο ηχόχρωμα, διευκρινίζει, σαν να ακούς ένα από τα μέλη του φωνητικού γκρουπ Βουλγάρικες Φωνές. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει συνδυασμό φωνών, διφωνίες, τριφωνίες». (Οι ενορχηστρώσεις, όπως πάντα, από τον Κώστα Βόμβολο).