Τα δάση της Μάνης

Ο κ. Χρίστος Κοτσώνης, δημοσιογράφος, αναφέρεται στα δάση, τις δασικές εκτάσεις και τις πυρκαγιές στη Μάνη:

«Ένας από τους λόγους των φετινών πυρκαγιών είναι και το γεγονός ότι χιλιάδες στρέμματα παρέμεναν επί πολλά έτη ακαθάριστα από την αυτοφυή βλάστηση, αυτήν που αποκαλούν οι δασικοί υπάλληλοι “δασική” και “δημόσια”. Η δαμόκλειος σπάθη του Δασαρχείου και οι επακόλουθες οδυνηρές συνέπειες για όποιον ιδιοκτήτη τολμήσει να καθαρίσει το κτήμα του από την αυτοφυή βλάστηση, δημιούργησαν συνθήκες δικτατορίας και κάθετης απαγόρευσης για τους ιδιοκτήτες των κτημάτων της Μάνης. Με την ελπίδα ότι το κράτος θα αντιληφθεί τη βαρβαρότητα της αρπαγής και το αδιέξοδο της συγκεκριμένης δασικής πολιτικής και θα αλλάξει κάποτε τους νόμους και τους “αστυνόμους”, οι Μανιάτες προτιμούν να βλέπουν τα κτήματά τους να λογγώνουν παρά να υποστούν τη βάσανο (ψυχική, σωματική και υλική) των πρωτοκόλλων, των δικαστηρίων, των πραγματογνωμόνων και λοιπών εμπλεκομένων της “βιομηχανίας”, προκειμένου να αποδείξουν το αυτονόητο: ότι πρόκειται για τα προγονικά τους που δεν τα άρπαξαν από κάποιον… οθωμανό (όπως ανενδοίαστα ισχυρίζεται το Δασαρχείο!), ούτε από κάποιο “Δημόσιο”, διότι η Μάνη ήταν «Δημόσιο» (με την έννοια της αυτοδιοίκητης περιοχής) πριν ακόμη συγκροτηθεί το νέο ελληνικό κράτος!

Το έντιμο για το (δήθεν) σύγχρονο ελληνικό κράτος θα ήταν να πει ξεκάθαρα στους Μανιάτες (και σε όποιους άλλους υπηκόους του) ότι επιθυμεί να καταβληθεί “φόρος εγκατάλειψης” για τα συγκεκριμένα κτήματα για να γεμίσει μερικά ταμεία. Αλλά ούτε και αυτό έχουν το θάρρος να πουν οι διαχειριστές της εξουσίας. Ακολουθούν την πεπατημένη της αρπαγής των κτημάτων του κόσμου, πράξη που ούτε οι Τούρκοι δεν τόλμησαν να εφαρμόσουν σε αρκετές περιοχές της χώρας- πλην Μάνης- που είχαν κατακτήσει!».