Το επώνυμο της συζύγου

Ο κ. Σπύρος Γιακουμάκης, από την Αθήνα, γράφει για το επώνυμο της συζύγου:

«Τελικά, η Δεξιά δεν ξεχνά τι σημαίνει… Δεξιά. Μετά τις σχολικές ποδιές που αποπειράθηκε να επαναφέρει το 1991 επί Μητσοτάκη ο… όψιμος σοσιαλιστής Κοντογιαννόπουλος, να ΄τους πάλι, τους θιασώτες του “μεσαίου χώρου” να προσπαθούν τώρα να επιβάλουν στις γυναίκες να φέρουν το επώνυμο του συζύγου τους. Αν αυτό δεν είναι οπισθοδρόμηση, τότε τι είναι; Άσε δε, που και ο όρος “σύζυγος” ή ό,τι τέλος πάντων προέρχεται από τη λέξη “ζυγός” ή την εμπεριέχει, είναι απωθητικός. Σύντροφος, ναι. Συναγωνιστής, ναι. Τους ζυγούς και τα παράγωγά τους τα χαρίζουμε στην εσαεί (μαύρη κι άραχνη) Δεξιά! Όσο δε για το επώνυμο των παιδιών, αυτό να προκύπτει κοινή συναινέσει από τους συντρόφους, διαφορετικά δεν θα παντρεύονταν! Απλά πράγματα. Οι καιροί έχουν πια αλλάξει. Η Ευρώπη λέει ναι στο σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλοφίλων, ναι στη χειραφέτηση των γυναικών από τους κομπλεξικούς φαλλοκράτες, συχνά δυνάστες “συζύγους”, ναι στις αμβλώσεις, ναι στα ανθρώπινα δικαιώματα. Γενικά, κ. Χατζηγάκη, απαγορεύεται το απαγορεύεται. Και όσο γι΄ αυτούς που μιλούν απαξιωτικά για τους ομοφυλόφιλους και σαρκάζουν μιλώντας και για νομιμοποίηση της κτηνοβασίας (!), τους απαντώ ότι πολλοί άντρες ήδη εφαρμόζουν την κτηνοβασία ως πρακτική, αφού θεωρούν τις γυναίκες τους κάτι χειρότερο από ζώα. Όσοι θέλουν λοιπόν θρήσκευμα στις ταυτότητες, επώνυμο “συζύγου” στις γυναίκες, ομοφυλόφιλους στη φυλακή και πάει λέγοντας, ας μεταναστεύσουν καλύτερα στο Ιράν. Ο “δημοκράτης” Αχμαντινετζάντ θα τους υποδεχθεί το δίχως άλλο με ανοιχτές αγκάλες».