Το Πνεύμα του Τόνου

Παράσημα

«Μέχρι και καλέμι αρχαίου μάστορα βρήκαμε κάτω από σκαλοπάτι και συγκινηθήκαμε!».

Αυτό το εκπληκτικό, ανάμεσα σε άλλα θαυμάσια, είπε σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» «ο παραδοσιακός τεχνίτης της πέτρας» Γιώργος Στρατσιάνης.

Εργαζόταν στην αναστήλωση του Ωδείου και του Σταδίου της Αρχαίας Μεσσήνης. Και για την προσφορά του τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα.

Δεν ξέρω από παράσημα. Τα βλέπω πολλές φορές να πωλούνται στο Μοναστηράκι. Υπάρχουν και ειδικοί συλλέκτες και φαντάζομαι κανείς δεν τα φορά για να βγει φωτογραφία. Πεθαίνουν εκείνοι που τα πήραν, πεθαίνουν και τα παιδιά τους και τα παράσημα πετιούνται. Στις κηδείες επιφανών προσώπων ακολουθούν την εκφορά επάνω σε βελούδινα μαξιλαράκια.

Δεν ξέρω ακόμη πόσοι από τέτοιους τεχνίτες τιμήθηκαν στο παρελθόν για την εξαίσια και μοναδική δουλειά τους και πόσοι θα τιμηθούν στο μέλλον, ιδίως αυτοί που εργάζονται τα τελευταία χρόνια στην αναστήλωση του Παρθενώνα.

Πριν από καιρό διάβασα ότι βρέθηκε χαραγμένο σε μια αρχαία πέτρα (η οποία βρισκόταν κρυμμένη ανάμεσα σε άλλες και δεν υπήρχε περίπτωση να το διαβάσει κανένας μέσα στους αιώνες εκτός και αν «ξεθεμελιώνανε» τον ναό, όπως και έγινε) το όνομα ενός αρχαίο τεχνίτη, ο οποίος δούλευε στο «χτίσιμο» του ναού! Τέτοιο «σήμα». Τέτοιο μήνυμα.

Τέτοιο παράσημο!

Ελπίζω το αρχαίο καλέμι να βρει τη θέση του στη βιτρίνα κάποιου μουσείου.