«Λυκαβηττέ, We Will Survive»

«Αναζητώ έμπνευση στο παρελθόν, τις όμορφες παλιές μελωδίες, τους ωραίους στίχους με αισιοδοξία…» λέει η Γκλόρια Γκέινορ, η οποία την προηγούμενη εβδομάδα έστελνε οργισμένα e-mail για το ανερμάτιστο ελληνικό κράτος που έβαλε λουκέτο, σπασμωδικά, στο Θέατρο Λυκαβηττού αντί να προνοήσει- και αποδείχθηκε ότι τελικά δεν υπήρχε κανένας λόγος «επικινδυνότητας», παρά μόνο συμφέροντα. Στον αγαπημένο του αθηναϊκού κοινού Λυκαβηττό, που «επιβίωσε», θα αφιερώσει τη μεγάλη επιτυχία της «Ι Will Survive», μαζί με τα χιτ της «Νever Say Goodbye», «Ι Αm What Ι Αm», «Let Μe Κnow» (Ι Ηave a Right), τα οποία θα τραγουδήσει στον Λόφο την Τετάρτη 9 Ιουλίου
Υπάρχει κάπου κρυμμένο στο συλλογικό υποσυνείδητο. Και με την πρώτη ευκαιρία για πάρτι αποκαλύπτεται με ένα εντυπωσιακό κρεσέντο: «Ι Will Survive»- το τραγούδι που κάπου έχει συναντήσει τον καθένα. Το θέμα είναι να σε βρει σε καλή στιγμή.

Και όμως, όπως με διαβεβαιώνει η ίδια η Γκλόρια Γκέινορ- η μεγάλη κυρία της ντίσκο που το έκανε διάσημοτο «Ι Will Survive» κυκλοφόρησε ως δεύτερη πλευρά στο τραγούδι «Substitute» όταν βγήκε πριν από τριάντα χρόνια.

«Η δύναμή του είναι πως ο καθένας μπορεί να νιώσει ότι τον αφορά, επειδή δίνει ελπίδα και αυτοπεποίθηση». Οι στίχοι αναφέρονται σε έναν χωρισμό. Με εγκατέλειψε, στην αρχή ένιωσα πανικό, αλλά θα επιζήσω- και αυτά με δυνατό disco ρυθμό.

Το τραγούδι έγινε ύμνος στη χειραφέτηση, στην τόνωση του ηθικού. Πράγμα που δεν αποκλείεται να έχει σχέση με τις τωρινές ασχολίες της Γκλόριας Γκέινορ: «Αυτό τον καιρό μελετώ για το δίπλωμά μου στις Επιστήμες της Συμπεριφοράς»- σπουδάζει ψυχολογία, ανάμεσα σε πολλά άλλα, όπως είναι οι πολλές φιλανθρωπικές δραστηριότητες στον Οργανισμό Μάθησης για παιδιά και όχι μόνο.

Η Γκλόρια Γκέινορ ξεκίνησε στα ΄60s με τζαζ και ποπ και πρώτο δισκάκι της ήταν το «She ΄ll Βe Sorry» (1965). Δέκα χρόνια αργότερα όμως, όταν κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Νever Can Say Goodbye», άνοιξε η πόρτα με τα πολλά φώτα, τις μεγάλες πίστες, το ατέλειωτο πάρτι.

ΙΝFΟ

Στις 7 Ιουλίου στο Θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη (εισιτήρια: 35, φοιτητικό 25 ευρώ), στις 9 Ιουλίου στον Λυκαβηττό (εισιτήρια: 40, φοιτητικό 30 ευρώ) και στις 11 Ιουλίου στην Πάτρα.

Ποια από όλες εκείνες τις στιγμές θα θέλατε να ξαναζήσετε;

«Τη στιγμή που έπαιρνα το βραβείο Γκράμι. Επίσης, όταν μου απένειμε τον τίτλο της ΄΄Βασίλισσας της Ντίσκο΄΄ η Εθνική Ακαδημία των ντιτζέι».

Τέτοιοι τίτλοι δεν χάνονται με τον χρόνο. Όσο και αν το παιχνίδι της κονσόλας έχει αλλάξει, φωνές και παρουσίες σαν της Γκέινορ έχουν απόλυτο respect ώς και από τον πιο progressive ντιτζέι και παραγωγό.

«Υπάρχουν διαφορές αλλά και ομοιότητες από τότε. Οι δισκογραφικές εταιρείες έπαιζαν παιχνίδι από την αρχή της ντίσκο. Μαζί με τους ντιτζέι έφεραν το αποτέλεσμα- να γίνει η ντίσκο δημοφιλής πολύ γρήγορα. Το καλό ήταν ότι αυτοί οι άνθρωποι κατάφεραν να ακούσουν τη ΄΄φωνή΄΄ του κόσμου. Το κακό σήμερα είναι ότι οι δισκογραφικές και οι ντιτζέι επιβάλλουν στο κοινό να διαλέξει πράγματα που ποτέ δεν θα διάλεγε».

Μια άλλη μεγάλη επιτυχία της Γκέινορ ήρθε με το «Ι Αm What Ι Αm»- ακόμη ένα κομμάτι που έδινε στο κοινό (τι άλλο;) αυτοπεποίθηση. Στα ΄80s άλλωστε τα πάρτι έκαναν μόδα, μουσική, λάιφσταϊλ. Ώσπου η Γκλόρια άλλαξε τον ρυθμό, έγινε πιστή χριστιανή και προσπάθησε να αφήσει πίσω το «αμαρτωλό» παρελθόν. «Η Γκλόρια της σκηνής και η Γκλόρια της καθημερινότητας», λέει ωστόσο, «είναι ακριβώς το ίδιο άτομο. Έχουν τις ίδιες αξίες, την ίδια αγάπη για τη μουσική. Πώς κάποιος μπορεί να είναι διαφορετικός; Αν κάποιος λέει ότι μπορεί να είναι, λέει ψέματα».

Αυτό που την ανησυχεί περισσότερο στην εποχή μας, εξηγεί, «είναι η ανειλικρίνεια, οι εγωιστές άνθρωποι, η θλίψη και η έλλειψη αξιών».

Όμως όπως λέει συχνά για το «Ι Will Survive» δεν είναι παρά η επιβεβαίωση πως «αύριο ξημερώνει μια καινούργια μέρα». Αυτό και το εντυπωσιακά εθιστικό ρεφρέν… Ι Will Survive! Και το πάρτι συνεχίζεται.


Με μια ματιά

Γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1949 στο Νούγουορκ του Νιου Τζέρσεϊ με το όνομα Γκλόρια Φόουλς Άρχισε την καριέρα της ως τραγουδίστρια με τους Soul Satisfiers To «Ι Will Survive» κέρδισε το Γκράμι για το καλύτερο ντίσκο τραγούδι το 1980 Το 2005 έγινε μέλος του Dance Μusic Ηall Οf Fame Από τη δεκαετία του ΄80 στράφηκε στον χριστιανισμό και τη φιλανθρωπία