«Δεν θέλουμε σιωπηλούς θεατές»

Ο σκηνοθέτης Λι Μπρούερ, από τους ηγέτες της αμερικανικής πρωτοπορίας στο θέατρο, φέρνει στην Αθήνα το αντοχής είκοσι πέντε ετών «Γκόσπελ επί Κολωνώ»
«Σηκωθείτε, τραγουδήστε, χορέψτε, απαντήστε αν σας ρωτήσουν, χειροκροτήστε ρυθμικά, ζωντανέψτε! Δεν θέλουμε θεατές ακίνητους και σιωπηλούς!»: η προτροπή, προς το κοινό που θα παρακολουθήσει στο Ηρώδειο τη βασισμένη στην ύστατη τραγωδία του Σοφοκλή «Οιδίπους επί Κολωνώ» μουσική παράσταση «Γκόσπελ επί Κολωνώ». Διά στόματος Λι Μπρούερ. Ο οποίος υπογράφει στην παράσταση κείμενο, στίχους και σκηνοθεσία.

Μα να τραγουδούμε και να χορεύουμε με τον Οιδίποδα; Βεβαίως! Εφόσον στην παράσταση η οποία γιορτάζει φέτος τα είκοσι πέντε της χρόνια ο Μπρούερ και ο στενός συνεργάτης του Μπομπ Τέλσον που έχει την ευθύνη για τη μουσική- «συνδυάζει τον Μπαχ με τον Στίβι Γουόντερ»-, τη διασκευή των στίχων και τη μουσική διεύθυνση συμμετέχοντας στην παράσταση από το πιάνο του μαζί με τέσσερις ακόμα «ζωντανούς» μουσικούς, αναθέτουν την αφήγηση της ιστορίας του περιπλανώμενου, τυφλωμένου από τα ίδια του τα χέρια Οιδίποδα σε έναν μαύρο ιερέα και το ποίμνιό του. Οι οποίοι μετατρέπουν την τραγωδία σε χριστιανική παραβολή τιμωρίας και κάθαρσης που λαμβάνει χώρα σε μία αφροαμερικανική εκκλησία της Πεντηκοστής.

Θέατρο ή μουσική; Το Φεστιβάλ Αθηνών κατέταξε την παράσταση, μία παράσταση με τραγουδιστές- ανάμεσά τους «Τα Τυφλά Αγόρια της Αλαμπάμα» που μοιράζονται τον ρόλο του γέροντα και τυφλού Οιδίποδα-, τρεις ιερείς και έναν μόνον ηθοποιό, στις μουσικές εκδηλώσεις. «Μία πολύ ασυνήθιστη όπερα» τη χαρακτηρίζει ο Λι Μπρούερ. «Που δεν ακολουθεί την ιταλική, τη γαλλική ή τη γερμανική παράδοση. Αλλά την αφρικανική. Είναι μία σύνθεση πολιτισμών (σ.σ.: έτσι τη χαρακτήρισε ο παριστάμενος πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ που την παρουσίασε) αλλά πιο περίπλοκη απ΄ όσο μπορεί κανείς

ΙΝFΟ

Στο Ηρώδειο, το Σάββατο, στις 21.00. Εισιτήρια: 100, 80, 60, 40, 30, (μειωμένο) 20, 15 ευρώ. (τηλ.
210-3272.000, www.greekfesrtival.gr). Με ελληνικούς υπέρτιτλους. Συμπαραγωγή του Ελληνικού Φεστιβάλ με το Αμερικανο-Ελληνικό Κέντρο Τεχνών Χαλανδρίου.

να φανταστεί. Γιατί φτάνει στην καρδιά της Αμερικής. Η Αμερική είναι κομμάτι της ευρωπαϊκής παράδοσης αλλά και της αφρικανικής. Αυτό γίνεται φανερό και στις φετινές εκλογές (σ.σ.: εννοεί την υποψηφιότητα Ομπάμα).

Ο “Οιδίπους επί Κολωνώ” πιστεύεται πως πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αθήνα, κάτω από την Ακρόπολη, στο θέατρο του Διονύσου. Εμείς θα παρουσιάσουμε την παράστασή μας λίγα μέτρα πιο πέραστο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Φέρνουμε πίσω στην πατρίδα του το έργο που έχουμε ανεβάσει σε μία παράσταση της οποίας η σύλληψή- να παρουσιάζεται ως λειτουργία- έχει σχέση με την αρχαία εποχή όπου το θέατρο βασικά ήταν θρησκευτική έκφανση».


«Είμαι πιο κοντά στην ανατροπή»

«Το έδαφος στην Αμερική για την πρωτοπορία δεν ήταν πρόσφορο ούτε όταν αρχίσαμε με τους Μάμπου Μάινς (σ.σ.: την ομάδα που συνίδρυσε το 1970 και η οποία διατηρείται ακόμα ακμαία, θα τη δούμε μάλιστα σύντομα στο Φεστιβάλ Αθηνών με μία ανατρεπτική εκδοχή του «Κουκλόσπιτου» του Ίψεν), ούτε τώρα» λέει ο Λι Μπρούερ απαντώντας σε ερώτηση των «ΝΕΩΝ». «Πρωτοπορία είναι να είσαι στην πρώτη σειρά του μετώπου που δέχεται τα πρώτα πυρά του εχθρού. Σε κάθε κοινωνία υπάρχουν και συντηρητικά και ανατρεπτικά στοιχεία που κάποτε συνδυάζονται και αυτό είναι και το πιο εποικοδομητικό. Εγώ είμαι πιο κοντά στα ανατρεπτικά στοιχεία. Τη στάση σου στη ζωή συνήθως δεν την επιλέγεις εσύ, σε επιλέγει εκείνη. Και αν είναι προχωρημένη είτε την ακολουθείς- που δεν είναι εύκολο- είτε σε τραβάει πίσω η παράδοση. Πάντως, για μένα, δεν είναι δύσκολα σήμερα τα πράγματα. Γιατί έχω αποφασίσει εδώ και καιρό με ποιους είμαι».