Τα λάθη των μαθητών

Ο κ. Κώστας Καλαπανίδας, πρώην σχολικός σύμβουλος από την Αργυρούπολη, γράφει με αφορμή το άρθρο του Κ. Γεωργουσόπουλου («ΤΑ ΝΕΑ» 31/5/2008), όπου αναφέρεται:

«Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο σε μια έξαρση λαϊκισμού είχε απαγορεύσει στους δασκάλους να διορθώνουν τα λάθη στα γραπτά των μαθητών για να μη, λέει, δημιουργούν ψυχικά τραύματα». Και αναφέρει μεταξύ άλλων ο κ. Κ. Καλαπανίδας:

«Μαθαίνω, τα παιδιά να διαβάζουν προσεκτικά, να κατανοούν το περιεχόμενο και να γράφουν (και αντιγράφουν) καλλιγραφικά, για να μπορούν να ανακαλούν τις ορθές εικόνες των λέξεων. Αυτό το νόημα είχε η οδηγία του Π.Ι. στους δασκάλους. Να αλλάξουν την παλιά, αιμοσταγή και ενίοτε βεργόπληκτη, και εκ των υστέρων, ορθογραφική διόρθωση και την εξ απαλών ονύχων βαθμοκατάταξη των παιδιών, που ήρθαν με χαρά να τα βοηθήσουμε να μάθουν γράμματα, και τα πικραίνουμε με βαθμολογικές μειωτικές κατατάξεις σε κλίμακες εξυπνάδας, από τους άριστους ψηλά, ώς κάτω στους κουτούς. Τα δε “ψυχολογικά τραύματα” δεν είναι “τάχα” και “λέει”· η αποφυγή τους είναι βασική συνθήκη και προϋπόθεση για αποτελεσματική διδασκαλία. Η ταπείνωση και η απόδοση δεν χωράνε μαζί, όπως τα δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Κι ας μην ξεχνάμε, ότι πολλά ψυχολογικά τραύματα δημιουργούνται στα σχολεία που δεν είναι, όπως θα ΄πρεπε, σχολεία χαράς».