Περιοδικά

Εξαιρετικά αφιερωμένο στα αφιερώματα

Η πιο συχνή λέξη που συναντώ σε εξώφυλλα περιοδικών απ΄ όλη την Ελλάδα είναι το «αφιέρωμα»- σε πρόσωπα ή έννοιες. Υπάρχουν έντυπα που κατανοούν τη σημασία της λέξης. Υπάρχουν άλλα που την κατανοούν αλλά αφήνουν – ποιος ξέρει γιατί;- την προσπάθεια στη μέση. Υπάρχουν άλλα που προσπαθούν απλώς να… μαλαγρώσουν τον αναγνώστη. (Θυμάμαι ένα περιοδικό που φώναζε στο εξώφυλλό του: «Αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη». Ε, λοιπόν, το «αφιέρωμα» ήταν τρεις τέσσερις σελίδες χιλιοειπωμένα πράγματα και τρία ποιήματα του νομπελίστα!). Υπάρχουν ωστόσο και περιοδικά που έχουν αντικαταστήσει τη βαρύγδουπη λέξη με το τιμιότερο: «Σελίδες για τον…». Το «highlights» είναι ένα εξαιρετικό περιοδικό με ενδιαφέροντα σύγχρονα θέματα από τα πεδία των Γραμμάτων και- κυρίως- των Τεχνών. Διαβάζω στο εξώφυλλο του νέου τεύχους «Αφιέρωμα: Βιβλίο». Υπάρχουν, λοιπόν, τριάντα σελίδες, σε σύνολο διακοσίων σαράντα, όπου πολύ σοβαροί άνθρωποι, με γνώση του χώρου «θίγουν ζητήματα σχετικά με το βιβλίο, καταδεικνύοντας αδιέξοδα, αναδεικνύοντας σχέδια και δράσεις, προτείνοντας λύσεις…» καθώς αναφέρεται στο εισαγωγικό σημείωμα. Αυτές οι απόψεις θα μπορούσαν να είναι νομίζω ένα μέρος του «αφιερώματος». Λείπουν οι μελέτες, οι έρευνες, τα στατιστικά και συγκριτικά στοιχεία κ.λπ. Για παράδειγμα: Ρωτά το περιοδικό τον Πέτρο Μάρκαρη: «Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι σημαντικότερες ελλείψεις στην πολιτική του βιβλίου;». Απαντάει ο πρόεδρος του ΕΚΕΒΙ:

«Ο συντονισμός των προσπαθειών. Η πολιτική του βιβλίου δεν μπορεί να αποδώσει τα μέγιστα αν οι σχολικές βιβλιοθήκες δεν μπουν στην καθημερινότητα των μαθητών. Αλλά και αυτή η σχολική καθημερινότητα θα μείνει στη μέση αν δεν εξασφαλιστεί η εύκολη πρόσβαση στο βιβλίο και στους ενήλικες. Και αυτό επιτυγχάνεται κυρίως μέσω των δημοτικών βιβλιοθηκών. Οι δημοτικές βιβλιοθήκες είναι μέρος της καθημερινής ζωής του πολίτη σε χώρες όπως η Αγγλία, η Γερμανία, ή η Γαλλία».

Ιδού λοιπόν: Και μόνο αυτή η απάντηση του Μάρκαρη έχει δώσει την αφορμή για ελκυστικές και επί της ουσίας έρευνες, για τις σχολικές και δημοτικές βιβλιοθήκες- τα χάλια τους!- και τη σύγκριση με άλλες χώρες.

ΓΙΩΡΓOΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ. Εκατό χρόνια πέρασαν από τη γέννηση του «ταχυθάνατου» σπουδαίου ποιητή και στοχαστή Γιώργου Σαραντάρη (γεν. 1908 Κωνσταντινούπολη- θαν. 1941

Αθήνα) και η «Νέα Εστία» τού αφιερώνει πάνω από εκατό σελίδες θέλοντας να αναδείξει και να συζητήσει ορισμένες όψεις του έργου του, «ένα έργο μοναχικά ξεχωριστό μέσα στα νεοελληνικά γράμματα του καιρού του», όπως σημειώνει ο Σταύρος Ζουμπουλάκης. Για τον Σαραντάρη γράφουν ο Μ.Γ. Μερακλής, ο Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, η Βαρβάρα Ρούσου, ο Άγγελος Καλογερόπουλος, ο Σωτήρης Γουνελάς, ο Δημήτρης Κοσμόπουλος, η Τασούλα Καραγεωργίου, η Ηρώ Τσαρνά- Κόχυλα, ο Βρασίδας Καραλής και ο Σταύρος Ζουμπουλάκης. Στο αφιέρωμα περιλαμβάνονται ακόμα: Εννέα από τα ποιήματα του Σαραντάρη στα ιταλικά (είχε ζήσει και σπουδάσει στην Ιταλία) σε μετάφραση της Άννας Μόνι και του Χρήστου Αναγνωστόπουλου, και τρία κείμενα που είχαν γράψει το 1941, αμέσως μετά τον θάνατό του, στο περιοδικό «Νεοελληνικά Γράμματα» ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο Γ. Κοτζιούλας και η Μελισσάνθη. Αποσπώ λίγες αράδες από το κείμενο του βιβλιοκριτικού Βαγγέλη Χατζηβασιλείου: «Ο Σαραντάρης πορεύεται σίγουρα μαζί με τον Σεφέρη, τον Παπατσώνη, τον Αντωνίου, τον Δρίβα, τον Βαφόπουλο, τον Μπάρα, τον Μάτσα, τον Οικονόμου, τον Εμπειρίκο, τον Εγγονόπουλο, τον Ράντο, τον Ελύτη και τον Ρίτσο, από τα μέσα της δεκαετίας του 1930 και μετά, στο δρόμο της ελευθερόστιχης φόρμας, συμμετέχοντας ενεργά στην αμφισβήτηση των παραδεδομένων. Ό,τι όμως και αν διαλέγει, δεν το διαλέγει ποτέ χωρίς ένα συγκεκριμένο χαλινό, τον οποίο εντοπίζουμε τόσο στην ποιητική του πράξη (…) όσο και στην ποιητική του θεωρία…».

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

highlights: Σόλωνος 140, Αθήνα 106 77, τηλ.:
210-3821.222

ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ: Ευριπίδου 84, Αθήνα 105 53, τηλ.:
210-3213.030