Η δωρεά οργάνων

Η κ. Μαρία Γκιουρτζιάν, αναπληρώτρια διευθύντρια Ορθοπεδικής Κλινικής Γενικού Νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς», γράφει για τον νόμο περί δωρεάς οργάνων:

«Διάβασα τον νόμο αριθμ. 2737 (αριθ. ΦΕΚ 174, 27/8/1999), σχετικά με τις μεταμοσχεύσεις ανθρώπινων ιστών και οργάνων. Στο άρθρο 12 (παράγρ. 2), αυτού του νόμου αναφέρεται ότι η αφαίρεση (ιστών/οργάνων) διενεργείται εφόσον ο δυνητικός δότης είχε εγγράφως συναινέσει σε αυτήν και ότι η αφαίρεση αποκλείεται αν είχε εγγράφως εκφράσει την άρνησή του.

Δεν θα ήθελα εδώ να επεκταθώ α) στο τι τελικά είναι θάνατος σωματικός ενός ανθρώπου, β) ούτε ποια ακριβώς είναι η στιγμή που αποχωρίζεται η αθάνατη ανθρώπινη ψυχή το σώμα της και γ) κατά πόσο έχουμε δικαίωμα να επεμβαίνουμε βίαια σ΄ αυτόν τον αποχωρισμό ψυχήςσώματος για εξασφάλιση οργάνων προς μεταμόσχευση. Μόνο θα ήθελα να προτείνω:

1) Να γίνει πρώτα σωστή ενημέρωση για το τι θεωρείται θάνατος εγκεφαλικού στελέχους και τις προϋποθέσεις για τη λήψη οργάνων προς μεταμόσχευση και κατόπιν να ενεργεί όποιος θέλει να είναι δότης οργάνων την έγγραφη συναίνεση ή άρνησή του.

Η έγγραφη αυτή συναίνεση ή άρνηση θα μπορούσε να ζητείται να γίνεται από εισαγομένους σε κάποιο νοσοκομείο ή κλινική. Ή, ακόμη, να χορηγείται σχετικό ενημερωτικό έντυπο, συνοδευόμενο από δήλωση συναίνεσης ή άρνησης, σε εξεταζομένους σε εξωτερικά ιατρεία δημόσιων ή ιδιωτικών νοσοκομείων/κλινικών.

2) Να μη θεωρείται υποψήφιος δότης οργάνων όποιος δεν έτυχε να έχει κάνει κάποια σχετική έγγραφη δήλωση (είτε αρνητική είτε θετική). Για έναν τέτοιο άνθρωπο να μην αποφασίζουν άλλα πρόσωπα (έστω και πολύ κοντινοί του συγγενείς) για να τον καταστήσουν δότη».