ΓΝΩΜΗ Η δυναμική της καρέκλας

Τα σημαντικά κενά στην πολιτική του ΣΥΝ είναι πλέον ορατά. Η ηγεσία αδυνατεί να υπερβεί τη στρατηγική της ασάφεια, να επεξεργαστεί ένα ρεαλιστικό εναλλακτικό σχέδιο. Ο πρόεδρος είναι νέος και άφθαρτος, όμως δυσκολεύεται πολύ να διατυπώσει νέες ιδέες. Συνεχώς γυροφέρνει παλιά και χιλιοειπωμένα κλισέ που μάταια προσπαθεί να τα παρουσιάσει ως νέα μέσα από μοδάτα περιτυλίγματα.

Και όμως στην Κουμουνδούρου δεν γίνεται προσπάθεια να ανανεωθεί ο πολιτικός λόγος. Η προσδοκία για νέους θώκους λόγω της δημοσκοπικής αύξησης δημιουργεί παρενέργειες. Αυτή την περίοδο η πολιτική συζήτηση δίνει τη θέση της σε μία άλλη… δυναμική. Τη δυναμική της καρέκλας.

Στο επίκεντρο είναι η αντιπαράθεση στελεχών για τη δημιουργία επιτροπών και επιτροπάτων. Αντιπαράθεση που δεν αφορά την επεξεργασία πολιτικών θέσεων και στρατηγικών. Το διακύβευμα δεν είναι πολιτικό. Η διαμάχη για την κατανομή ρόλων δεσπόζει. Η μάχη της καρέκλας. Ο Α. Τσίπρας προσπαθεί να ενισχύσει τη θέση του με τη δημιουργία νέων θέσεων για την προώθηση στελεχών που πρόσκεινται σε αυτόν. Η πλειοψηφούσα τάση ανησυχεί μήπως χάσει τα πρωτεία. Η μειοψηφία, η «ανανεωτική», χωρίς διακριτό, πλέον, στίγμα ρευστοποιείται. Τα περισσότερα στελέχη της αγωνιούν για τα κεκτημένα τους.

Οι σκιαμαχίες, οι συγκρούσεις για την κατανομή παλαιών και πιθανώς νέων θώκων θα εντείνονται και εν όψει ευρωεκλογών. Όμως σε κάθε περίπτωση αποτελούν ένα απτό παράδειγμα πώς η κυριαρχία των μηχανισμών και το κυνήγι των ρόλων μπορούν να καθηλώσουν ένα κόμμα σε έναν μοδάτο αλλά ξεπερασμένο πολιτικό λόγο.

Ο Μάκης Κοψίδης είναι ανένταχτος της Αριστεράς,πρώην μέλος της ΚΠΕ