ΣΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ «ΑΠΟΣΜΗΤΙΚΟΥ»

Σε ορισμένα σημεία το βιβλίο του Μπένετ γίνεται πιο άμεσα πολιτικό: η Ελισάβετ αγανακτεί με τον διακοσμητικό ρόλο που έχει κληθεί να παίξει στο παρελθόν, συναναστρεφόμενη με αιμοσταγείς δικτάτορες ή επιτελώντας έργο «αποσμητικού» που εξωραΐζει άθλιες πολιτικές. Όπως και δυσανασχετεί όταν η ιδέα της, στο καθιερωμένο χριστουγεννιάτικο διάγγελμά της, να διαβάσει ποίηση που να αναφέρεται στην ανθρώπινη μοίρα, απορρίπτεται από τον πρωθυπουργό με το εξής κυνικό σκεπτικό «Δεν πρέπει να περάσει στον λαό το μήνυμα ότι δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τον κόσμο. Αυτό οδηγεί στο χάος. Ή στην εκλογική ήττα- που είναι ένα και το αυτό».