Ο Σαίξπηρ και το χρηματοκιβώτιο

Ένας ολόκληρος κόσμος φτώχειας, μεροκάματου, αλλά και υπόκοσμου, με μεγάλα όνειρα και μεγάλες απογοητεύσεις, χορεύει μπροστά στα μάτια του αναγνώστη. Πρόκειται για την ανατομική εξέταση ενός ολόκληρου κράτους που κολυμπάει στη διαφθορά, που έχει ένα οπισθοδρομικό εκπαιδευτικό σύστημα και μια κυβέρνηση μάλλον εκτός τόπου και χρόνου. Το γράψιμο του Σκάρμετα είναι πολύ καλό, με χιούμορ και καίριο λόγο. Έτσι, τον αναγνώστη δεν τον ξενίζει που οι δύο ληστές, την ώρα που ανοίγουν το χρηματοκιβώτιο, μιλούν παρεμπιπτόντως για ένα διήγημα του Ρέιμοντ Κάρβερ ή για μια φράση του Σαίξπηρ: «Ποιες γλώσσες μιλάς;» «Ισπανικά». «Ένα το κρατούμενο. Άλλη;» «Μόνο αυτά για την ώρα. Ξέρω κάτι κι από αγγλικά». «Για να δω». «Οne dollar, mister, please. Εσείς;» «Ι should move the stones of Rome to rise and mutiny». «Ακούγεται όμορφο, δάσκαλε. Τι σημαίνει;» «Σαίξπηρ. “Θα ξεκούναγα τις πέτρες της Ρώμης να σηκωθούν και να επαναστατήσουν”». «Καθηγητά, ειλικρινά με συγκινείτε. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι ξέρετε να απαγγέλλετε Σαίξπηρ». «Υπήρξα φυλακισμένος σε πολλές περιστάσεις. Κάποιες φορές με έντιμους ανθρώπους, άλλες με Άγγλους».