Η πόλη των δύο ηπείρων

Μια φολκλόρ μουσική μπάντα Οθωμανών με μουστάκια μας υποδέχεται. Αποβιβαζόμαστε στο «Καρά Κιέι» (Κarakoy) με το κτίριο του παλιού ελληνικού τελωνείου. Δεν αργούμε να βολευτούμε στο πούλμαν. «Καλωσήλθατε στην Πόλη μας!»: η ξεναγός μας είναι Ελληνίδα της Κωνσταντινούπολης- μία από τους περίπου 2.500 Έλληνες που έχουν απομείνει εδώ.
Μέσα από τα τζάμια του πούλμαν οι εικόνες περνούν με κινηματογραφική ταχύτητα. Στην πρωτεύουσα των τριών αυτοκρατοριών σήμερα χτυπά η καρδιά του εμπορίου και των επιστημών, ενώ οι κάτοικοί της φτάνουν ανεπίσημα τα 20 εκατομμύρια! «Η Πόλη συνδέει τις δύο ηπείρους (της Ασίας και της Ευρώπης). Μέσα σε λίγες ώρες θα πάρετε απλώς μια γεύση» μάς λέει απ΄ το μικρόφωνο η κυρία Ευαγγελία και κινούμαστε μέσα σε ένα απίστευτο μποτιλιάρισμα στο ευρωπαϊκό κομμάτι. Περνάμε από την περιοχή του Γαλατά που παλιά είχε πολλά γαλακτοπωλεία και σήμερα τράπεζες. Στην ομώνυμη Γέφυρα δεκάδες καλάμια ψαρέματος μοιάζουν με δάσος και λίγο μετά δεν αργεί να εμφανιστεί ο Σταθμός Σίρκετζι που κατασκευάστηκε για να υποδεχθεί το θρυλικό Οριάν Εξπρές.

Φτάνουμε στην Αγία Σοφία. Έχει λιακάδα και μετά την ξενάγηση στο εσωτερικό της, συνεχίζουμε στη Βασιλική Κινστέρνα (Υerebatan Sarayi) και χανόμαστε στη Μεγάλη Αγορά ( Κapalicarsi ). «Μπατζανάκι!» μάς φωνάζουν από παντού.

Πίνουμε τσάι σε γυάλινο ποτήρι και βγαίνουμε από την αγορά- λαβύρινθο. Βόρειά της, βλέπουμε το Τέμενος του Ατίκ Αλί Πασά , από τα παλαιότερα της πόλης, κτισμένο το 1496 κατά τη βασιλεία του Βαγιαζίτ Β΄. Μπαίνουμε στο μαγαζί « Corlulu Αlipasa » με οδηγό τον έμπειρο Ακάι. Στον αίθριο χώρο δεκάδες άντρες καπνίζουν αργιλέδες και πίνουν τούρκικο καφέ.

Σουρουπώνει και με λίγο περπάτημα φτάνουμε στο εστιατόριο « Safran» με την ορχήστρα. Ο κλαριντζής με το λεπτό μαύρο μουστάκι παίζει με πάθος. Τρώμε όλοι gozleme (γκοζλεμέ), αραβική πίτα με βούτυρο και κιμά ή σπανάκι, ή πατάτα. Έξω οι μαντίλες μπερδεύονται με τα συνολάκια Chanel και τους μουεζίνηδες.

Ένας ταξιτζής «καμικάζι» μας μεταφέρει στο εστιατόριο « Μavi Βalik » στην περιοχή Κουρού Τσεσμέ (Κurucesme). Τρώμε σε πολιτισμένο κλίμα και με θέα στην κρεμαστή γέφυρα του Βόσπορου (γνωστή και ως Ατατούρκ). Αργότερα στη Γαλλική Συνοικία (Fransiz Sokagi) μπαίνουμε στο μπαρ «Αrtiste Τerasse». Η μουσική είναι έντεχνη και γίνονται αυθόρμητες εκδηλώσεις λατρείας για πολλά τραγούδια- μεταξύ των οποίων και ελληνικά. Ο Πύργος του Γαλατά φαίνεται σε πρώτο πλάνο από την τζαμαρία. Πίνουμε κοκτέιλ και επιστρέφουμε στο πλωτό σπίτι μας.