Το πνεύμα του τόνου

Ματ

Ο Ρίτσαρντ Γουόλιν, που αυτές τις μέρες βρίσκεται στην Αθήνα για διαλέξεις, είναι συγγραφέας ενός σημαντικού βιβλίου το οποίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά: «Η γοητεία του ανορθολογισμού». Αμερικανός πανεπιστημιακός, κάνει με τα κρεμμυδάκια όσες μπαρούφες ακούσαμε πρόσφατα και συνεχίζονται συστηματικά εν ονόματι του μεταμοντερνισμού σε μια αξιοσημείωτη συνέντευξή του στο «Βήμα» (4 Μαΐου) στον Αναστάση Βιστωνίτη. Ο Βιστωνίτης, συμπυκνώνοντας τις τεκμηριωμένες απόψεις του Γουόλιν, γράφει: «Ο Γουόλιν στο έργο του υπερασπίζεται την ιστορικότητα, τη σημασία του αξιολογικού πεδίου και την παράδοση του Διαφωτισμού στρεφόμενος κατά του σύγχρονου σχετικισμού, της ανιστορικότητας και του μεταμοντερνιστικού υποκειμενισμού, που οι ρίζες τους, σύμφωνα με την ευφυή του ανάλυση, βρίσκονται στις προφασιστικές θεωρίες του Μεσοπολέμου»!!

Ο ίδιος ο Αμερικανός καθηγητής σημειώνει στη συνέντευξη: «Δεν λέω ότι οι μεταμοντερνιστές είναι φασίστες. Αυτό το οποίο λέω είναι ότι έχουν ανακυκλώσει την κριτική του αιτίου και της αυτονομίας, που υπήρξε το υπόβαθρο της αντιδημοκρατικής και αντεπαναστατικής σκέψης».

Και παρακάτω: «Νομίζω ότι είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε με ποιον τρόπο τα αντιδημοκρατικά επιχειρήματα της δεκαετίας του ΄30 αιφνιδίως και ανεξήγητα έγιναν οι θεωρητικές βάσεις της μεταμοντερνιστικής Αριστεράς στις δεκαετίες του 1970 και του 1980»!! Και για τα Αμερικανάκια της διασποράς: «Νομίζω ότι η πρόσληψη του μεταμοντερνισμού από τους Αμερικανούς υπήρξε πολύ αφελής. Στην ουσία, από τους περισσότερους Αμερικανούς οπαδούς του λείπει η γνώση των ευρωπαϊκών συμφραζομένων αυτών των ιδεών»!!

Εγώ μαργιόλης εν μιλώ, που έλεγε και η Ρένα Ντορ.