[ ΑΙΧΜΕΣ ] Εθνική ενέργεια

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ συνδέουν τη Μόσχα με το Βουκουρέστι, ο Έλληνας Πρωθυπουργός, υπογράφοντας με τον Πούτιν για τον South Stream, έστειλε μήνυμα στους Αμερικανούς για τα Σκόπια. Ακόμα κι αν αυτή η ανάγνωση της «πολιτικής των αγωγών» είναι ευφάνταστη, δεν αναιρεί το γεγονός ότι η εθνική ενέργεια που ξοδεύεται για το αντικειμενικά ασήμαντο ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ δεν αναπληρώνεται από οποιαδήποτε ενεργειακή συμφωνία. Το πρόβλημα της διαχείρισης της εθνικής μας ενέργειας έχει καταντήσει πρόβλημα προσανατολισμού για τη χώρα. Η πολιτική διαμάχη γύρω από την τύχη του ΟΤΕ είναι ενδεικτική. Ενδεικτικότερη όμως είναι η απάθεια με την οποία την αντιμετωπίζει η κοινή γνώμη, που εμφανώς δυσπιστεί στο σύνθημα ότι «ο ΟΤΕ ανήκει στους Έλληνες». Μάλλον, αρκετοί είναι εκείνοι που σκέφτονται ότι ο ΟΤΕ ανήκει στους εκάστοτε κυβερνώντες, τους συνδικαλιστές και τους προμηθευτές του. Η ταύτιση του δημοσίου συμφέροντος με το Δημόσιο έχει υποχωρήσει στη συνείδηση της ελληνικής κοινής γνώμης. Δυστυχώς, αυτό συμβαίνει κυρίως μέσα από τη διαπίστωση ότι το Δημόσιο δεν υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Οπότε, η μεταβίβαση του ΟΤΕ αντιμετωπίζεται ως διαδοχή κακών. Και ενισχύει την απάθεια της κοινής γνώμης.

Η κατάσταση θα ήταν διαφορετική αν η αξιωματική αντιπολίτευση κατάφερνε να αρθρώσει έναν λιγότερο σχηματικό πολιτικό λόγο, περισσότερο αντίστοιχο με τις ανάγκες της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας που δεν καταφέρνουν ακόμα να εκφραστούν ως απαιτήσεις. Και αυτό είναι ζήτημα της πραγματικής εθνικής μας ενέργειας. Ωραίο ακούγεται να εξαγγέλλεις «μεγαλύτερους μισθούς, λιγότερους φόρους, σωστές τιμές στην αγορά». Αλλά θα ήταν πιο τολμηρό, και ίσως πιο ελκυστικό, οι πολίτες να μην αντιμετωπίζονται μόνο ως αποδέκτες μισθών, αγαθών και υπηρεσιών. Πέρα από την ιδιότητα του καταναλωτή, η ιδιότητα του εργαζομένου αξίζει μια πιο ενεργητική σημασία. Η επιδίωξη της «συμμαχίας των δημιουργών και των αδυνάτων» είναι μια νόμιμη προοδευτική διεκδίκηση. Αλλά για να αποδώσει χρειαζόμαστε λιγότερους αδυνάτους και περισσότερους δημιουργούς. Δηλαδή, χρειαζόμαστε τη μετάβαση ανθρώπων από τη μια κατηγορία στην άλλη.

Με άλλα λόγια, χρειαζόμαστε μια πιο ενεργητική αντίληψη της πολιτικής. Διαφορετικά, θα παραμένουμε απλώς καταναλωτές της εθνικής μας ενέργειας. Την οποία έχουμε ξεχάσει να παράγουμε.