Μόδα
Άποψη για χρώμα και print από την εβδομάδα μόδας στη Βομβάη
Έθνικ και πάντρεμα πολιτισμών Η μόδα καταργεί τα σύνορα και αξιοποιεί τα τοπικά πολιτιστικά, έθνικ στοιχεία, όπως δείχνουν οι εβδομάδες μόδας σε όλο τον κόσμο
Μόδα έθνικ. Κάθε παράδοση βάζει τα στοιχεία της στη μεγάλη πασαρέλα της μόδας που διοργανώνεται σε όλες τις πόλεις του κόσμου. Το έθνικ στυλ εξελίσσεται και εμπλουτίζεται με τον ερχομό σχεδιαστών οι οποίοι προέρχονται από νέες αγορές, όπως οι χώρες της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής, της Μέσης Ανατολής και της Ρωσίας. Η μόδα εισπράττει τα λαχούρια και τα σχέδια από φυτά και πουλιά της ινδικής παράδοσης, τα χρυσά κεντήματα των αραβικών σχεδίων πάνω στα βραδινά κομμάτια των σχεδιαστών από τα Αραβικά Εμιράτα. Το έθνικ στοιχείο ανανεώνεται από τη μεξικανική άποψη για τη μόδα, όπως την παρουσίασαν στην εβδομάδα μόδας στο Μέξικο Σίτι.
Πολύχρωμα πόντσο, αλλά σε νέα σχέδια, φορεμένα πάνω από σέξι φορέματα ήταν μια από τις προτάσεις που φυσικά έχει κοινό ανάμεσα στη λατινική αποικία της Βόρειας Αμερικής. Αποτελεί όμως πρόταση ακόμα και για γυναίκες που ζουν στην Ευρώπη ή την υπερκαταναλωτι- κή Ασία.
Κάθε περιοχή στον πλανήτη της μόδας δημιουργεί ένα στυλ, που άλλοτε ταιριάζει στο κλίμα και τις συνήθειες και άλλοτε υποστηρίζει την παράδοση πάνω στη χειροτεχνία ή την υφαντουργία. Στην πρώτη περίπτωση, το στυλ του Λος Άντζελες έχει συνεισφέρει στην επέκταση του κάζουαλ ύφους. Τώρα πια, δεν είναι κακόγουστο να φοράς τακούνια στιλέτο με τζιν ξεφτισμένο σορτς και Τ-shirt από ροκ συναυλία, λένε οι στυλίστριες των νεαρών ηθοποιών στο Χόλιγουντ αλλά και η ποπ καλλιτέχνις Γκουέν Στεφάνι. Που ακολουθεί αυτή την τακτική στη δική της σειρά ρούχων L.Α.Μ.Β.
Στις μέρες μας, υπάρχει ελευθερία κινήσεων στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι διαλέγουν τα ρούχα τους για να δημιουργήσουν το προσωπικό στίγμα τους. Το έθνικ στυλ από την εποχή του ΄70 έδωσε πολύ υλικό στη μόδα και τη βοήθησε να εκδημοκρατιστεί. Από την εποχή των χίπις και των εξεγερμένων νέων του Μάη του ΄68 έφτασαν για παράδειγμα τα μπατίκ ινδικά σχέδια στη Δύση.
«Πριν από πολλά χρόνια, η μόδα ήταν αποκλεισμένη. Οι Γάλλοι φορούσαν γαλλικά σχέδια, οι Ιταλοί ιταλικά ρούχα. Τώρα ζούμε σε μια παγκόσμια κοινότητα όπου ανταλλάσσουμε ιδέες όχι μόνο για τη μόδα αλλά για οποιοδήποτε προϊόν. Υπάρχουν ελάχιστοι περιορισμοί», λέει ο Αμερικανός σχεδιαστής Τόμι Χίλφιγκερ για την επικρατούσα τάση της μόδας στο επιχειρηματικό έντυπο «Womens Wear Daily». Γι΄ αυτό και η μόδα μπορεί να ξεπεράσει πολιτικές αντιπαραθέσεις, κοινωνικές ή θρησκευτικές διαμάχες.
Τα παραδείγματα είναι πολλά, όσες και οι πόλεις του κόσμου. Μπορεί οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Κίνας και Ιαπωνίας να είναι ψυχρές από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ο Ιάπωνας σχεδιαστής Γιόζι Γιαμαμότο ξεπέρασε το ταμπού και πριν από λίγες ημέρες έκανε το σόου του στην Απαγορευμένη Πόλη του Πεκίνου, προσφέροντας μάλιστα και υποτροφία ενός χρόνου για νέους Κινέζους σχεδιαστές.
Ο ιταλικός οίκος Fendi που πουλάει ριχτάρια από γούνα στην εξωφρενική τιμή των 60.000 ευρώ ήταν ο πρώτος οίκος που είδε το Σινικό Τείχος σαν μεγαλειώδες σκηνικό για το σόου του, κάτι που πήρε διαστάσεις προβολής ανάλογες με το επικείμενο 17ο συνέδριο του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Ο τελευταίος γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ έγινε μοντέλο στην καμπάνια του Louis Vuitton διαφημίζοντας τις ταξιδιωτικές τσάντες και βαλίτσες του οίκου. Από την άλλη, μια επενδυτική εταιρεία της μουσουλμανικής κοινότητας του Ντουμπάι αγόρασε το πολυκατάστημα Βarneys στη Νέα Υόρκη που αποτελεί χώρο-κλειδί για την ανάδειξη νέων σχεδιαστών και τάσεων στη μόδα. Ενώ η μπουτίκ του Μιλάνου 10 Corso Como, που διαχειρίζεται όλη τη σύγχρονη παραγωγή της ιταλικής, γαλλικής, ιαπωνικής και τώρα παγκόσμιας μόδας, επεκτείνεται στην Ασία.
«Είμαστε όλοι στην ίδια αγορά: στον κόσμο. Δεν υπάρχουν πια σύνορα», λέει ο Ντιντιέ Γκρουμπάχ, πρόεδρος της Γαλλικής Ομοσπονδίας Μόδας και διοργανωτής της παρισινής εβδομάδας μόδας. Όπου τον περασμένο Μάρτιο οι καλεσμένοι σχεδιαστές και τα σόου τους έκαναν το Παρίσι να μοιάζει με σύσκεψη των Ηνωμένων Εθνών.
«Δεν με απασχολεί να πουλάω στο Παρίσι. Βρίσκομαι εκεί γιατί είναι πέρασμα για σημαντικούς αγοραστές από όλο τον κόσμο. Εργάζομαι και εμπνέομαι στο Παρίσι, αλλά οι πελάτες μου είναι στην Ιαπωνία, το Ντουμπάι, τη Ρωσία», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο Έλληνας σχεδιαστής Ιωάννης Γκία, ο οποίος παρουσίασε τη συλλογή του πρόσφατα στην Αθήνα.
Η Ινδία δείχνει το μέλλον
Η περίπτωση της ινδικής μόδας αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο. Εκεί υπάρχει πλούσια παράδοση στην υφαντουργία και τη χειροτεχνία. Και η Βομβάη γίνεται επίκεντρο εξελίξεων, όπως επισημαίνει στην ανταπόκρισή της η Σούζι Μένκες για την «Ιnternational Ηerlad Τribune». «Η Ινδία θα ανανεωθεί δημιουργικά ή θα επιλέξει την εσωστρέφεια και θα τροφοδοτήσει την τοπική αγορά της που καταναλώνει ρούχα ινδικού στυλ πλούσια φτιαγμένα για το πενθήμερο πανηγύρι των παραδοσιακών γάμων; Ή μήπως η Ινδία γίνει το σημείο από όπου θα ξεκινήσει ένα πανασιατικό κίνημα που θα επηρεάσει την αισθητική της μόδας του 21ου αιώνα;». Τα παραδοσιακά ινδικά κοσμήματα, οι υφασμένες εσάρπες, τα ανάλαφρα μεταξωτά υφάσματα που τυλίγονται με πολλούς τρόπους γύρω από το σώμα, ίσως αποτελούν κάποιες από τις εικόνες του μέλλοντος της μόδας. Σύντομα, όπως επισημαίνει ο Ντιντιέ Γκρουμπάχ, «δεν θα υπάρχει κινεζική, ιαπωνική, γαλλική ή ιταλική μόδα. Είναι αδύνατο πια να υπάρξει εθνική μόδα».
Στις βιτρίνες Στα ίχνη του προσωπικού στυλ, η έθνικ παράδοση έχει να προσφέρει χρώματα, σχέδια, υφάσματα σε αμέτρητους συνδυασμούς ή σε κομμάτια, που καθένας τα οικειοποιείται με τον τρόπο του. Μίνι καφτάνι σε χρώματα πολύτιμων λίθων από το ινδικό Τζαϊπούρ, 130 ευρώ. Μπουτίκ Μonsoon, στο Τhe Αthens Μall Μάξι φόρεμα με σχέδια λαχούρια που δένει γύρω από τον λαιμό. Εξώπλατο, ιδανικό για τα βραδινά πάρτι σε παραλίες ή σε πισίνες. Φοριέται με ινδικά σανδάλια, πέδιλα μονομάχου και πλατφόρμες.
Φόρεμα μάξι Ηennes & Μauritz, 49,90 ευρώ, κατάστημα Η&Μ, Σταδίου 49 Τσάντα από ύφασμα με πολυνησιακά έθνικ σχέδια και χάντρες. Πρωινή, καλοκαιρινή και στο πνεύμα της παγκόσμιας μόδας. Στα καταστήματα Αccessorize, 62 ευρώ














