Ο εφιάλτης της πλαστικής
Με αφορμή έναν άσχημο άνδρα, που γίνεται όμορφος, με πλαστική, το έργο του Γερμανού συγγραφέα Μάριους φον Μάγιεμπουργκ παρακολουθεί κριτικά τις επιδερμικές αξίες της σύγχρονης κοινωνίας, που στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου αναπτύσσονται από τέσσερις ηθοποιούς (Μπέσυ Μάλφα, Γεράσιμο Σκιαδαρέση- στη φωτογραφία -, Σωκράτη Πατσίκα και Παναγιώτη Παναγόπουλο)
Άσχημη εποχή ή άσχημοι άνθρωποι; Ευρύ το φάσμα των απαντήσεων, εκτός κι αν περιοριστούμε στην εξωτερική ασχήμια, οπότε ουδέν πρόβλημα, αφού υπάρχει η λύση του πλαστικού χειρουργού. Αλλά πάλι, νέα προβλήματα βγαίνουν στην επιφάνεια. Και εμπνέουν τον Γερμανό συγγραφέα Μάριους φον Μάγιεμπουργκ να σκαρώσει, πάνω σ΄ αυτό το θέμα, μια μαύρη κωμωδία. «Ο άσχημος», που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στη μικρή αίθουσα της Νέας Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου στο Γκάζι, αφηγείται την ιστορία ενός άσχημου άνδρα που καταφεύγει στην πλαστική χειρουργική για να διορθώσει το πρόβλημά του. Η λύση όμως μετασχηματίζεται μ΄ έναν υπόγειο τρόπο σε εφιάλτη.
«Είναι ένα πρωτότυπο έργο, με απρόσμενη δραματουργική δομή, που αποκαλύπτει με χιούμορ τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας, η οποία κρίνει τους άλλους από την εικόνα. Είναι ένα καυστικό σχόλιο για τα κενά, ανόητα πρότυπα της καθημερινότητάς μας και μια σαρκαστική προειδοποίηση για την παθογένεια της κλωνοποίησης»
ΙΝFΟ
Πρεμιέρα στις 9 Μαΐου, στη Νέα Σκηνή Β΄ του Εθνικού (Σύγχρονο Θέατρο ΑθήναςΕυμολπιδών 41, Γκάζι, τηλ. 210-
3455.020).
εξηγεί ο νέος σκηνοθέτης.
«Ο κεντρικός ήρωας είναι άσχημος. Τόσο άσχημος, που ο προϊστάμενός του δεν του επιτρέπει να παρουσιάσει στο επικείμενο συνέδριο μηχανικών την εφεύρεσή μου- μια πρίζα υψηλής τάσης- αλλά την αναθέτει στον βοηθό του. Χωρίς επίγνωση του ολέθριου μεγέθους της ασχήμιας του, αφού ακόμα και η γυναίκα του δείχνει κατανόηση για την απόφαση του προϊσταμένου, απελπισμένος, αποφασίζει να κάνει κάτι δραστικό. Πηγαίνει σ΄ έναν πλαστικό χειρουργό. Όταν ξυπνάει από τη νάρκωση δεν είναι πια όπως πριν. Ο γιατρός έχει φτιάξει από το πρόσωπό του ένα έργο τέχνης και η ζωή του αλλάζει ριζικά. Η μία επιτυχία φέρνει την άλλη, με ασυγκράτητους ρυθμούς».
Κι εδώ αρχίζει ο εφιάλτης: «Εμφανίζονται στην πόλη κι άλλοι άντρες, πανομοιότυποι. Τι συνέβη; Ο πλαστικός χειρουργός έχει κοπιάρει την επιτυχία του, που την πλασάρει σε όσους καταφεύγουν στα χέρια του, για να διορθώσουν την εμφάνισή τους. Ακόμα και ο βοηθός, που ήλπισε σε μια επαγγελματική άνοδο, κάνει την ίδια εγχείρηση με τον προϊστάμενό του. Σ΄ αυτό το αδιέξοδο ομορφιάς, ο πρώην άσχημος αρχίζει νέο αγώνα για να επανακτήσει το πρόσωπό του, την ταυτότητά του. Αλλά ο δρόμος του γυρισμού φαίνεται ότι έχει κοπεί».
Η ανέλιξη της ιστορίας στην παράσταση του Θανάση Σαράντου αναπτύσσεται από τέσσερις ηθοποιούς (Μπέσυ Μάλφα, Γεράσιμο Σκιαδαρέση, Σωκράτη Πατσίκα και Παναγιώτη Παναγόπουλο) που παίζουν όλους τους ρόλους, σε σκηνοθεσία Θανάση Σαράντου. Η μετάφραση είναι του Γιώργου Δεπάστα, τα σκηνικά και κοστούμια της Λίνας Μότσιου, η κίνηση του Ερμή Μαλκότση και της Έντι Λάμε, η μουσική και ο ήχος του Studio 19 και οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη. Στην πρεμιέρα θα παρευρευθεί ο συγγραφέας και μετά το κοινό θα μπορεί να συζητήσει μαζί του για το έργο του, την πορεία του, το θέατρο γενικότερα.
«Υπερτιμημένη η ομορφιά»
«Η ομορφιά στην εποχή μας είναι υπερτιμημένη αξία» λέει ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, που παίζει τον ρόλο του άσχημου και μεταμορφώνεται σε πλαστικοποιημένο πανέμορφο μοντέλο. «Το θέμα παίρνει διαστάσεις φαινομένου από τη στιγμή που παρεμβαίνεις διορθωτικά κι όχι μόνο για να γίνεις καλύτερος, αλλά για να ακολουθήσεις το προτεινόμενο μοντέλο ομορφιάς. Συγκεκριμένο και πανομοιότυπο. Αυτό είναι και το θέμα του έργου, που πιάνει την ακραία περίπτωση ενός εξαιρετικά άσχημου άντρα, ο οποίος ύστερα από πλαστική επέμβαση γίνεται εξαιρετικά όμορφος. Ένα μοντέλο ομορφιάς που επαναλαμβάνεται επικίνδυνα.
Αυτό κυρίως θίγει ο συγγραφέας. Στην παράσταση υπάρχει μάλιστα και σκηνή- από τις ωραιότερες του έργου- όπου παρακολουθούμε όλη τη διαδικασία της χειρουργικής μεταμόρφωσης…
Ωστόσο, σύμφωνα και με τις συγγραφικές οδηγίες, μεταμόρφωση σκηνικά δεν υπάρχει παρά μόνο στα βλέμματα των άλλων, αφού αυτό που ουσιαστικά αλλάζει είναι το πώς σε βλέπουν οι άλλοι».














