Οι παρανομίες και ο φόβος

Η κ. Μαρίνα Πετρή, ζωγράφοςσυγγραφέας, γράφει για τον φόβο και την ελπίδα απέναντι στις παρανομίες:

«Στα πρόθυρα νευρικής κρίσης βρίσκεται το Πανελλήνιο, με δύο δουλειές, χωρίς χρόνο ξεκούρασης, χωρίς χρόνο ανθρώπινης επαφής. Γίναμε αυτό που ευχόμασταν όταν βλέπαμε τους τουρίστες! Και το χειρότερο όλων δεν είναι αυτό, αλλά η ανοχή και η σιωπή με προβολή της σκέψης “άσε, γιατί αργότερα μπορεί κι εγώ να τη βολέψω…”. Μαζί με μικρά παράθυρα, μικρές αθώες παρανομίες δημιουργήθηκε μια βαριά επιχωμάτωση πάνω από τα ίδια μας τα κεφάλια. Εκεί έχτισαν αυτοί που στήσαμε πάνω από τα κεφάλια μας, δίνοντάς τους την όποια ψήφο εμπιστοσύνης. Και εκεί καλλιεργήθηκε επιμελώς “ο φόβος”. Και γίναμε δούλοι του συστήματος. Δούλος στις μέρες μας δεν είναι ούτε ο κατακτημένος, ούτε αυτός που πουλήθηκε, ούτε ο δουλοπάροικος, αλλά ο δέσμιος των φόβων του. Αυτός, εάν κάνουμε αναδρομή στην ανθρώπινη ιστορία, ήταν ο χειρότερος δούλος».