Τα θεατρικά του ραδιοφώνου

Η κ. Αιμιλία Κτενά γράφει με αφορμή «Το πνεύμα του τόνου» του Κ. Γεωργουσόπουλου («ΤΑ ΝΕΑ», 11.4.2008):

«Πριν από 5-6 χρόνια η θεατρολόγος στην οποία αναφέρεστε ήρθε στην υπηρεσία μας και της παραχωρήσαμε όλες τις θεατρικές διασκευές του ακαδημαϊκού κ. Ιάκωβου Καμπανέλλη, έπειτα από σχετική άδειά του και φυσικά της παρασχέθηκε κάθε δυνατή βοήθεια.

Πριν από έναν χρόνο η ίδια θεατρολόγος ήρθε στην υπηρεσία μας και μας είπε ότι με εντολή του γενικού διευθυντή της ΕΡΑ πρέπει να της δώσουμε μερικούς τόμους θεατρικών κειμένων. Πράγματι της δώσαμε αρχικά τρεις τόμους, τους οποίους πήρε στο σπίτι της και φωτοτύπησε όλα τα θεατρικά κείμενα που περιείχαν, χωρίς να έχει την άδεια αυτή από τη Γενική Διεύθυνση, όπως αναληθώς ισχυρίστηκε. Παρέδωσα στη θεατρολόγο εργασία προηγούμενης φοιτήτριας που περιείχε όλα τα θεατρικά έργα που είχαν ηχογραφηθεί για το ραδιόφωνο και της προσέφερε κάθε δυνατή βοήθεια. Ας σημειωθεί ότι η θεατρολόγος φωτοτύπησε περίπου 60 με 70 θεατρικά κείμενα.

Η θεατρολόγος στη συνέχεια ζήτησε να πάρει στο σπίτι της όλους τους τόμους που περιέχουν κείμενα θεατρικών έργων, για να τα φωτοτυπήσει. Πρόκειται για περίπου 200 τόμους. Αρνήθηκα να της χορηγήσω τα κείμενα αυτά για τους εξής λόγους: α) Υπήρχε κίνδυνος να χαθούν κάποιοι τόμοι. β) Υπήρχε κίνδυνος να καταστραφούν σελίδες κειμένων επειδή τα περισσότερα είναι γραμμένα σε πολύ λεπτό χαρτί (τσιγαρόχαρτο). γ) Τα κείμενα αυτά είναι μοναδικά και αδημοσίευτα και για να τα πάρει κάποιος θα πρέπει πρώτα να ψηφιοποιηθούν από την ΕΡΤ και να δημοσιευθούν επίσημα, ώστε να μην είναι δυνατή η εκμετάλλευσή τους με πολλούς τρόπους. δ) Θα έπρεπε να ζητήσουμε την άδεια των συγγραφέων ή των κληρονόμων.

Πρότεινα στη θεατρολόγο να μου δώσει κατάλογο των συγγραφέων και των θεατρικών έργων που την ενδιέφεραν, προκειμένου να της φωτοτυπήσω τα κείμενα αυτά. Επίσης, της πρότεινα να ακούσει οσαδήποτε θεατρικά έργα θέλει, από τα οποία θα μπορούσε να αντλήσει στοιχεία για τη διασκευή τους. Η εν λόγω θεατρολόγος εξακολούθησε να ζητά όλους τους τόμους, όπως αυτό γίνεται, κατά τους ισχυρισμούς της, σε όλες τις βιβλιοθήκες της Ελλάδας και στο Θεατρικό Μουσείο, όπου της παραχωρήθηκαν σπάνια κείμενα προκειμένου να τα φωτοτυπήσει. Σε σχετική επικοινωνία μου με το Θεατρικό Μουσείο μού γνώρισαν ότι αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ. Αυτά είναι λόγια της φαντασίας της».