Οι υπουργοί και το ντόπινγκ

Ο κ. Γ. Τρανταλίδης, δικηγόρος από τον Πειραιά, γράφει για το ντόπινγκ. Μεταξύ άλλων παρατηρεί:

«Είχα επισημάνει πως για το φλέγον θέμα των επιχορηγήσεων των αθλητικών σωματείων οι μόνοι που μπορούν να απαντήσουν ήσαν οι υπουργοί κ.κ. Φλωρίδης, Λιάνης, Αλευράς, Βενιζέλος και Κουράκης. Όφειλαν να προσδιορίσουν στον εισαγγελέα πόσα έλαβε κάθε αθλητικό σωματείο και ειδικά η εταιρεία Τζέκου, καθώς και ποια τα κριτήρια αυτών των αστρονομικών παροχών. Είχα διερωτηθεί εάν είναι δυνατόν ένας υπουργός να μοιράζει κατά βούληση τεράστια ποσά από τον κρατικό κορβανά σ΄ έναν “προπονητή”- “φαρμακοποιό” χωρίς να δίνει αναφορά σε κανέναν. Ζητούσα να διευκρινίσουν οι υπουργοί τι γνώριζαν για το ντόπινγκ και σε ποιες ενέργειες προέβησαν για να προλάβουν τον διεθνή διασυρμό…

Δυστυχώς, τίποτα δεν έγινε στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, γιατί βασιλεύει η ατιμωρησία. Οι πιο πάνω υπουργοί δεν νοιάστηκαν να χαρακτηρίσουν το αδίκημα για το ντόπινγκ κακούργημα και έτσι έχουμε τον δεύτερο διεθνή διασυρμό. Οι πνευματικοί άνθρωποι διερωτώνται γιατί το όνομα του ιατρού Παπανικολάου (Τεστ Παπ) που σώζει εκατομμύρια γυναίκες δεν δόθηκε σε πλοίο ή αεροπλάνο, όπως συνέβη με τον Κεντέρη… Οι πολίτες έχουν την πεποίθηση ότι οι διατελέσαντες υπουργοί Αθλητισμού είναι οι ηθικοί αυτουργοί, οι οποίοι δυστυχώς δεν πρόκειται ποτέ να διωχθούν, γιατί υπάρχει το έκτρωμα που λέγεται “Νόμος περί ευθύνης υπουργών”. Οι διεθνείς διασυρμοί της Ελλάδος είναι σε ημερήσια διάταξη, γιατί απλούστατα δεν σεβόμαστε την κορωνίδα της Πολιτείας που είναι οι νόμοι».

Για το θέμα του «ντόπινγκ» γράφει και ο Χρήστος- Γεώργιος Αρβανίτης, πτυχιούχος Νομικής:

«Το πρώτο που πρέπει να ερευνηθεί είναι αν το διοικητικό όργανο (υπάλληλος της εταιρείας) ενήργησε μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων της. Αν η εταιρεία έστειλε λάθος σκεύασμα, τότε όλοι οι εμπλεκόμενοι μπορούν να στραφούν με διατάξεις πραγματικού ελαττώματος, όπως επίσης και με διατάξεις ισχυρού κλονισμού (Α.Κ. 1439- άρση εμπιστοσύνης στην εταιρεία) όπως μπορούν να επικαλεστούν και τις διατάξεις περί ακυρώσιμων δικαιοπραξιών (πλάνη- απάτη)».