Κινδυνεύουν 134 θέατρα

Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουν 134 αρχαία θέατρα ανά την Ελλάδα κάνει την ιδιωτική πρωτοβουλία να αναλάβει δράση εκεί που η πολιτεία ολιγωρεί
Εκατόν τριάντα τέσσερα αρχαία θέατρα στην Ελλάδα χρειάζονται μελέτες, απαλλοτριώσεις, αναστηλωτικά έργα και πόρους για να ζωντανέψουν και δίνουν αφορμή να αναλάβει δράση μια κίνηση πολιτών που συσπειρώνει επιστημονικές, καλλιτεχνικές και κοινωνικές δυνάμεις σ΄ ένα φορέα, το «Διάζωμα», για τη σωτηρία και τη συνολική ανάδειξη και αξιοποίησή τους. Το σύνθημα προς τις τοπικές κοινωνίες, τους ΟΤΑ, τους ιδιώτες και τους χορηγούς θα μπορούσε να είναι «υιοθετήστε ένα θέατρο, από το Α, τις μελέτες και την αποκατάσταση, ώς το Ω, τις εκπαιδευτικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις».

Γέννημα- θρέμμα της Ελλάδας είναι το αρχαίο θέατρο, είτε ως αρχιτεκτόνημα είτε ως τέχνη. Κι όμως, από τα τουλάχιστον 134 θέατρα που είναι γνωστά μόνο τα 30 χρησιμοποιούνται για πολιτιστικές εκδηλώσεις αν και παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα, 76 είναι αρχαιολογικοί χώροι και 28 είναι ακόμα θαμμένα ή δεν έχει εντοπισθεί η θέση τους.

Το υπουργείο Πολιτισμού χρηματοδοτεί κάποια έργα με το σταγονόμετρο. Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από τη συνεχιζόμενη καταγραφή που επιχειρούν δυο ειδικευμένοι αρχιτέκτονες, ο Κωνσταντίνος Μπολέτης και ο Μιχάλης Πιτένης, και παρουσιάσθηκαν χθες από τον Σταύρο Μπένο, τους καθηγητές της Αρχαιολογίας Βασίλη Λαμπρινουδάκη και Γιώργο Θέμελη και τον συνθέτη Γιώργο Κουρουπό στην εναρκτήρια εκδήλωση του μη κερδοσκοπικού σωματείου «Διάζωμα».

Θαμμένα παραμένουν ακόμη τα θέατρα Αμφίπολης, Θουρίας (Μεσσηνίας), Μήλου

«Όνειρό μας είναι να βοηθήσουμε, ακόμη και να πιέσουμε εποικοδομητικά το κράτος στην υπόθεση των αρχαίων θεάτρων», τόνισε ο εμπνευστής της πρωτοβουλίας Σταύρος Μπένος, που ανακοίνωσε την προκήρυξη διαγωνισμού με χρηματικά έπαθλα για τον λογότυπο του «Διαζώματος» και τα σχέδια για τη δημιουργία ενός δικτύου αρχαίων χώρων θέασης και ακρόασης, μιας ηλεκτρονικής τράπεζας πληροφοριών για να ξέρουμε τι αρχαία θέατρα, αμφιθέατρα, στάδια και ωδεία έχουμε, ποια η κατάστασή τους κ.ά.


Έτοιμη για (λελογισμένες) εκδηλώσεις η Μαρώνεια

Στο τέλος του χρόνου αναμένεται να ολοκληρωθεί η αναστήλωση του αρχαίου θεάτρου της Μαρώνειας, στο οποίο προβλέπεται η συνύπαρξη των τριών φάσεων λειτουργίας του: της ελληνιστικής και των δύο ρωμαϊκών. Προβλέπεται επίσης η συμπλήρωση των λίθινων εδωλίων στις τρεις υφιστάμενες σειρές, η ανακατασκευή τριών επιπλέον σειρών από νέο λίθο, η στερέωση- συντήρηση των τοίχων της ρωμαϊκής σκηνής και του προσκηνίου. Όπως είπε στα «ΝΕΑ» η αρχαιολόγος της ΙΘ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Χρύσα Καραδήμα, «στο θέατρο της Μαρώνειας, όπως στο σύνολο των αρχαίων θεάτρων, υπάρχει μια ισχυρή πίεση από την τοπική κοινωνία και τις αρχές για τη σύγχρονη χρήση του. Πιστεύουμε ότι, αν αποφασιστεί η χρήση του θεάτρου, θα πρέπει να αφορά σε μεμονωμένες εκδηλώσεις χωρίς επιβάρυνση του μνημείου με νέες κατασκευές και αλλοίωση της εικόνας του». Η ανασκαφή του αρχαίου θεάτρου άρχισε στις αρχές του ΄80. Το πρόγραμμα αποκατάστασης- αναστήλωσης, με χρηματοδότηση από το Γ΄ ΚΠΣ, ξεκίνησε το 2000.


ΤΟΡ 5

1. Δωδώνη. Πρώτη σε σημασία και μέγεθος, με 17.000 θέσεις, η Επίδαυρος της Ηπείρου πάσχει από τις παρατοποθετήσεις εδράνων, ενώ το ευπαθές υλικό του θρυμματίζεται από τον παγετό και τη διάβρωση του λίθου και του υπεδάφους. Υπάρχει πίεση για αξιοποίησή του.

2. Φίλιπποι. Θύμα της πρόχειρης παλαιότερης αναστήλωσης με την ως έλαχε ανασύσταση των κερκίδων.

3. Μεγαλόπολη. Πάσχει από αισθητική και ουσιαστική ρύπανση εξαιτίας της γειτνίασης με το εργοστάσιο της ΔΕΗ και παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα ετοιμορροπίας. 4. Μυτιλήνη. Θύμα, όπως και πολλά άλλα αρχαία θέατρα, της άγριας λιθολόγησης για την κάλυψη επειγουσών αναγκών των κατοίκων. Υπάρχει πίεση για αξιοποίησή του. 5. Νικόπολη. Το ωδείο και το θέατρο κινδυνεύουν από κατολισθήσεις και έχουν επείγουσα ανάγκη στήριξης.